ความลับของฉัน พอขึ้นชื่อว่าความลับสำหรับฉันมันก็ยังเป็นความลับอยู่วันยังค่ำ แต่ถ้าให้เล่าสิ่งที่ฉันไม่ค่อยได้บอกใครมันก็พอมีบ้าง

1 . เป็นนักวิทยาศาตร์ที่เชื่อไสยศาสตร์อย่างสุดกู่

อย่างเช่นสมัยเรียน เวลาสอบก่อนนอนจะสวดมนต์ยาว ยาวที่สุดพอให้สวรรค์ท่านเมตตา แล้ววิงวอนต่อท่านว่า กรุณาอย่าออกข้อสอบข้อที่ฉันยังอ่านไม่ถึง (ไม่เคยอ่านจบเลย ) ขอให้ข้อสอบออกมาง่าย ๆ ข้อไหนฉันตอบไม่ได้อย่าออก เชื้อโรคชนิดไหนฉันสกดชื่อ หรือจำๆม่ายล่ายอย่าออก (คือจบ ไมโคร ข้อสอบเขียน ชื่อเชื้อโรคยาวมาก ยิ่งพวกโปรโตซัว) และก่อนออกจากบ้านก็บอกเจ้าที่เจ้าทางใหญ่เลย

2. กลัวผี พอๆ กับที่ผีกลัวฉัน

คือเวลาดึก เวลาดูหนังผีอยู่คนเดียวแล้วพ่อแม่ หลับหมด ทั้งบ้านเงียบมาก มันเงียบจนได้ยินเสียงพื้นบ้านตัวเองดังตามเสียงเดิน เอี๊ยด อ๊าด แล้วต้องเข้าห้องน้ำ ซึ่งห่างจากห้องตัวเอง 4 ก้าวถึง แต่มันมืด ฉันจะวิ่ง 4 ก้าวอย่างเร็ว และตอนอยู่ในห้องน้ำ ก็จะร้องเพลงเสียงดังพร้อมเคาะขันไปด้วย ตามเสียงร้องเผื่อให้อะไรที่ฉันกลัวรู้ว่าฉันอยู่นะ อย่าทะลึ่งโผล่มาเชียว อ้อกลัวผีอย่างเดียวแต่ไม่กลัวศพ เพราะเมื่อก่อนพ่อเป็นแพทย์ประจำตำบล เห็นคนตาย กะอะไร หยอง ๆมาตั้งแต่เด็ก ชอบเห็นเลือดอีกต่างหาก แต่ดันกลัวหนังผีกับหนอน

3. โยงจากข้อ 2 กลัวสัตว์ ตัวนิ่ม ๆหยึ๋ด ๆ พวกไม่มีกระดูกสันหลัง

เช่น หนอน ทาก ปลิง ไส้เดือน  กลัวมากเห็นแล้วต้องทำใจอยู่นานว่าจะเดินผ่านมันไปแล้วมันจะกระโดดมาเกาะหรือเปล่า  เห็นได้แต่อย่าให้สัมผัสจับต้อง  เคยพยายามจับไส้เดือนเพราะเพื่อนชวนไปตกปลา ตกไม่ได้สักตัวเพราะไม่มีเหยื่ออย่างอื่นและเพื่อนก็ไม่ช่วยเพราะอยากให้เรากล้า สรุปปลาดีใจเพราะรอดตายไป 1 วัน

คิดออกแค่ 3 ข้อเองค่ะท่านผู้ชม เอาว่าฉันจะกลับมาอีกครั้งพร้อมกับ Tag คนอื่นอีก  5 คนค่ะ