P
คุณ รัตติยา เขียวแป้น เมื่อ พฤ. 15 ก.พ. 2550 @ 08:47 (164708)

ของฝากของคุณเมตตาเนี่ย ทำพิเศษเพื่อคุณแผ่นดินเลยนะคะ  เป็นแจ็คเก็ตรุ่นใหม่ มีตัวเดียวในโลก  เป็นแจ๊กเก็ตที่มีรช(ชาด) ด้วยนะคะ  อยากทราบว่า รส อะไรนั้น ต้องถามคนมอบให้แล้วหละคะ  อิอิ

         ว่าจะไม่เล่าแล้วเชียวแต่จากบันทึกนี้ของคุณpandin ขอเล่าซะหน่อยนะคะ...เต้าหู้ยี้เป็นอาหารโปรดของแม่...เมื่อมีโอกาสไปหรือผ่านผ่านกรุงเทพฯ จะซื้อไปฝากแม่โดยนัดแนะน้องสาวมาเอาของที่สนามบิน....มันน่าตลกดีที่ดิฉั้นซื้อเต้าหู้ยี้จากหาดใหญ่กระปุกละ 20 บาทเพื่อฝากแม่...ทุกครั้ง(แม่จะมีความสุขคุยกับคนข้างบ้านอย่างภูมิใจว่าลูกคิดถึงแม้เป็นของเล็กน้อย)ไปขอนแก่นเที่ยวนี้...ดิฉันคิดถึงแม่และ มิตรทาง g2k ท่านหนึ่งคือ ดร.กะปุ๋ม.จึงซื้อเต้าหูยี้ใส่กระเป๋าไปด้วย(ตั้งใจจะฝากไปถึงคุณแม่ของกะปุ๋ม)..บรรจงใส่ไปในกระเป๋าเสื้อผ้าตั้งแต่คืนก่อนเดินทางเนื่องจากลัง(ของฝากจากคุณรัตติยาเพื่อนของฉัน)เต็มหมดแล้ว...ก่อนใส่ดิฉันคิดแล้วว่าผ้านุ่มๆ น่าจะห่อหุ้มให้กระปุกเต้าหู้ยี้ของดิฉั้นปลอดภัย..จากแรงกระแทก...
       ถึงสนามบินหาดใหญ่...มีเสียงร้องจากการสแกนกระเป๋าเดินทางต้องขุดคุ้ยดูมีกรรไกรอยู่ในกระเป๋าเดินทาง..เพราะเป็นคนชอบงานปักครอชติสจึงต้องมีกรรไกรติดสอยห้อยตามตัวไปไหนด้วยทุกครั้ง.....มีการรื้อกระเป๋า...การจัดเรียงของในกระเป๋าจึงทำแบบรีบๆ ไม่รอบครอบนัก....ถึงที่พักที่ขอนแก่น....ดิฉั้นได้กลิ่นคุ้นจมูก....แน่แล้ว!!!! ต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับเต้าหู้ของดิฉัน....แว๊บแรกที่คิดถึง....งานปักครอสติชชิ้นที่ใกล้จะสำเร็จเต็มทีของดิฉั้นคงคลุกเต้าหู้ยี้ไปเรียบร้อยแล้ว...ฮือ...ฮือ....เข้าห้องพักรีบเปิดดู...เสื้อผ้าเปื้อนหมดทั้งกระเป๋า....แต่ก็โชคดีที่ยังผ้าปักครอสติซชิ้นนั้นซักออก....จึงเป็นที่มาของกลิ่นและรสชาด...ติดไปในเสื้อของฝากตัวนั้นด้วยดิฉันเรียนรู้ว่า
      1.ความไม่รอบครอบไม่เป็นผลดี(เป็นประสบการณ์ชัดแจ้ง แจ๋ว)
      2.เดินทางไกลไม่ควรเลือกของฝากที่อาจเกิดอุบัติเหตได้
      3.อย่ากังวลกับสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วชีวิตต้องดำเนินต้องไปต้องปรับตัว
         ตามสภาพที่เกิดขึ้นได้ไม่มีเสื้อผ้าใส่นอนก็หลับได้...อิ...อิ...
      4.อย่าเอา กรรไกร ใส่ไว้ในกระเป๋าเดินทาง....