ก็เป็นอันว่า "ชาวเค็ม" เห็นพ้องต้องกันว่าเราจะไปสัมนาหน่วยกันเพื่อพัฒนาจิต และเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของบุคลากรและครอบครัวกันในเสาร์-อาฑิตย์ปลายเดือนนี้ โดยป้าดาเป็นคนรับผิดชอบโครงการ

หลังจากพี่ปนัดดา(ป้าดา) ใช้เวลาเขียนโครงการเป็นเวลานานมาก (2วันแน่ะ) ก็ได้ฤกษ์นำรายละเอียดของโครงการมาให้พวกเราเตะ (สำนวนป้าดา) จริง  ๆ แล้วก็ตินั่นแหละ ไม่เสียทีและเวลาเพราะพวกเราก็ช่างเตะเหลือเกิน กว่าจะลงตัวก็เล่นเอาป้าดาแก้กันไปหลายรอบ

รายละเอียดของโครงการที่หลัก ๆ นอกจากกิจกรรมสร้างสานสัมพันธ์ แล้ว เราเน้นที่ความสุข ใช่แล้วค่ะ ความสุข นอกจากที่ทำงานแล้ว แต่ความสุขนี้ย่อมหมายถึงตัวเอง และคนรอบข้างด้วย เพราะในเมื่อคนรอบข้างหรือรอบตัวมีความทุกข์แล้วเราจะสุขได้อย่างไร???? จริงมั๊ยค๊ะ

  • เริ่มด้วยการ ฟังบรรยายเรื่อง "สติ-สมาธิ กับการปฏิบัติงาน" มีการปฏิบัติ สมาธิ-ภาวนารวมทั้ง"ปิดวาจา" โดยพระอาจารย์อานนท์ ถิระสังวโร เจ้าอาวาสวัดถ้ำระฆังทอง --เมื่อได้อ่านหัวข้อแล้วก็ชักสนุกค่ะ เพราะโดยปรกติชาวเค็มเรา พูดได้ทุกเรื่อง ได้ทุกเวลา นอกจากวันที่งานเยอะมาก ๆ แล้วก็คนลาหรือหยุดกันหลายคน แต่งานนี้เราไปกันทั้งครอบครัวและไปกันเกือบหมดห้อง แล้วจะปิดวาจา ได้อย่างไรกันน๊ะ (สงสัย สงสัย)
  • สนทนาเรื่อง "ความสุขและประโยชน์ของการเขียน Blog" โดยพี่โอ๋ และผู้เขียน--บอกตามตรง ผู้เขียนเห็นหัวข้อแล้วอดหัวเราะ ขำไม่ได้ค่ะ ต้องบอกว่าแปลกใจมากที่สุด และคิดว่าอาจเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี หรือโอกาสทองที่สำคัญมาก ให้ชาวห้องเค็มเราตระหนักในประโยชน์ของการเขียนบันทึกได้อย่างไร?
  • ทำไมต้อง ISO? โดยพี่ปนัดดานั่นเอง เพื่อให้เข้ากับเหตุการณ์บ้านเมืองเอ๊ย ! การทำงานค่ะ ก็น่าจะบรรจุหัวข้อหรือเรื่องราวไว้ หลังจาก"ทำไมต้อง ISO " แล้วก็อาจจะปิดด้วย (เสก)"โลโซ" กระมัง เพราะเรามีนักร้องไปกันหลายคน  
  • เปิดใจ (คล้าย ๆ หรือประมาณว่า AAR นั่นเอง) โดยทุกคนจะกล่าวถึง "ความในใจ" โดยเรียงจากผู้ที่มีอายุน้อยสุด ใครอยากพูดอะไรก็ได้ ผู้เขียนกลัวก็แต่จะพูดไม่หยุดกันน่ะสิ
  • กิจกรรมรอบกองไฟ โดยคุณพินิจและนายดำ ทั้งสองท่านซึ่งตอนนี้กำลังขะมักเขม้นกับการเตรียมหาเกมกันใหญ่
  • ฝึกสมาธิและออกกำลังกาย "รำไท้เก๊ก" ถือว่าได้รับเกียรติจากอ.อุไรรัตน์อย่างมากเลย ว่าแต่อย่าตื่นเช้าจนเกินไปก็แล้วกัน (ขอล่ะ)

ก็ไม่รู้ว่ากลับมาจะเป็นอย่างไร แต่ผู้เขียนคาดว่างานนี้คงสุข และสนุก กระจาย แต่ที่แน่  ๆ ก็เพราะอยากไปร่วมทัศนศึกษา พัฒนาจิต นี้เองก็เป็นเหตุให้ผู้เขียนต้องมาอยู่เวรนอกเวลาในช่วงบ่ายของวันศุกร์ที่จะถึงนี้ (เหตุผลเพราะหากอยู่เวรไม่ครบ 4 เวรจะไม่ได้ค่าตอบแทน) ก็ไม่รู้จะเป็นอย่างไร ??? เพราะผู้เขียนไม่เคยอยู่เวรนอกเวลาบ่ายและดึกมาเป็นเวลาประมาณ 6 ปีหรืออาจมากว่านั้นเอาเป็นว่าเพื่อความสุข และสนุกก็ต้องยอมแลกกันหน่อยล่ะ!!!

แค่คิด พูดและเขียนถึงก็ชักมีความสุขค่ะ ผู้เขียนก็เลย BAR เอาไว้ก่อน กลับมาแล้วค่อย AAR