เดือนมกราคม-มีนาคม 2550  ศูนย์อนามัยที่ 8  โดยงานพัฒนาอนามัยสิ่งแวดล้อม  ได้ลงพื้นที่เขตเทศบาลเพื่อสำรวจและเก็บข้อมูลจากเทศบาลที่มึตลาดประเภทที่ 2 (ส่วนใหญ่คือตลาดนัด)  เจ้าของตลาด   ผู้ขายของในตลาด    ผู้ซื้อของในตลาด  และประเมินสถานที่โครงสร้างของตลาดโดยใช้ข้อกำหนดของกรมอนามัย   ซึ่งโดยทั่ว ๆ ไปเท่าที่ไปสำรวจมา 3 จังหวัดคือกำแพงเพชร  อุทัยธานี  นครสวรรค์พบว่าด้านโครงสร้างจะไม่ผ่าน  เพราะส่วนใหญ่เป็นพื้นดินไม่เรียบ  บ้างก็เป็นดินลูกรัง  บ้างก็โรยด้วยหิน  ขรุขระ   ทุกแห่งมีฝุ่นละอองฟุ้งหากมีคนเดินไปมาเยอะ ๆ   และถ้าเป็นหน้าฝนก็จะแฉะ เป็นหลุมเป็นบ่อ   ไม่ถูกสุขลักษณะ   จากการสอบถามเจ้าของตลาดพบว่าส่วนใหญ่เช่าพื้นที่   บางรายจัดตลาดนัดเป็นอาชีพโดยตระเวนไปเช่าที่ตามจังหวัดต่าง ๆ  พ่อค้าแม่ค้าก็จะตามไปด้วย   เพราะเราเก็บข้อมูลมาหลายตลาด  ชักคุ้น ๆ หน้า   แต่สิ่งที่จะขอเล่าสู่กันฟังก็คือการขายอาหารการกินส่วนใหญ่ไม่ได้มาตรฐาน  ไม่มีการปกปิดอาหาร  ปล่อยให้ฝุ่นละอองมาปนเปื้อนในอาหาร  ผู้ขายไม่สวมหมวกและผูกผ้ากันเปื้อน  หรือผูกเฉพาะผ้ากันเปื้อน  หมวกไม่ชอบสวมเพราะร้อนปวดหัว รำคาญ  เอาล่ะไม่สวมหมวกก็ยังไม่ว่า  แต่ใช้มือหยิบอาหารขาย  เช่น ขนมไทย ๆ พวกไข่หงส์   ขนมบ้าบิ่น  ขนมถ้วยฟู  กล้วยทอด  ไก่ทอด ฯลฯ  เห็นแล้วรับไม่ได้  แต่เท่าที่เก็บข้อมูลผู้ซื้อส่วนหนึ่งบอกว่า  ตลาดนัดก็เป็นแบบนี้  เป็นแบบชนบท  ไม่ได้เป็นเหมือนห้าง  แต่บางส่วนก็บอกว่าดี,ชอบถ้าผู้ขายอาหารเหล่านี้แต่งตัวให้เรียบร้อยถูกสุขลักษณะ    ดังนั้นในภาพรวมทั่ว ๆ ไป  ตลาดนัดต้องพัฒนาอีกเยอะมาก  ในเรื่องความปลอดภัยของอาหาร