ดิฉันเชื่อว่า แค่ประโยคที่ท่านอธิการบดี กล่าวว่า "ถือว่าโชคดีนะ ที่เราได้มีโอกาสเจอกันในวันนั้น" คือรางวัลที่ท่านได้มอบให้แก่ผู้พัฒนาระบบทั้ง 2 ท่าน แล้วหละคะ

                 ท่านอธิการบดีได้เกริ่นนำให้ผู้เข้าประชุมได้ทราบว่า วันนี้ ทั้ง 2 ท่าน

(ดร.จันทวรรณ น้อยวันและ ดร.ธวัธชัย        ปิยะวัฒน์)  จะมาแนะนำให้พวกเราได้รู้จักกับ learners.in.th  ซึ่งถือเป็นเครื่องมือหนึ่งที่ทำให้ศิษย์ได้ใกล้ชิดกับอาจารย์

                 โดยในเบื้องต้นท่าน ดร.จันทวรรณ  ได้เล่าให้ฟังว่า ได้มีโอกาสเจอท่านอธิการบดีที่สนามบินสุวรรณภูมิ  ระหว่างที่ท่านรอขึ้นเครื่อง เราก็ไม่รอช้า  ได้ขออนุญาตท่านอธิการบดี นำเสนอคร่าว ๆ โดยเล่า concept ของ learner.in.th ให้ท่านฟัง ซึ่งท่านก็สนใจ
และนั่นคือเหตุผลในเบื้องต้น ถึงการได้มีโอกาสมานำเสนอให้ทีมบริหารฟังในวันนี้

                    ดร.จันทวรรณ ได้แนะนำให้ทีมบริหารได้รู้จัก ระบบ learners.in.th  สื่อตัวใหม่ที่จะใช้ในการส่งเสริมการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง ซึ่ง เป็นรูปแบบเดียวกับการใช้ blog ใน gotoknow
เป็นการฉายภาพให้ทีมบริหาร ได้มองเห็น concept ของระบบดังกล่าวอย่างกว้าง ๆ ในเรื่องดังต่อไปนี้

              ความสำคัญของระบบ  ผู้เรียนเกิด Deeper Learning อย่างไรบ้าง หลังจากที่ทางผู้พัฒนาระบบได้ทดลองใช้ใน 1 ภาคการศึกษาที่ผ่านมา  ได้แนะนำให้รู้จักเครื่องมือต่าง ๆ บน learner.in.th  ข้อดีของระบบนี้   และประโยชน์ที่ผู้เรียน และอาจารย์ผู้สอนได้รับ ซึ่งได้มาจากการสอบถามผู้ที่ได้เข้ามาลองใช้ระบบนี้


           ซึ่ง learner.in.th ถือว่าเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่จะสอนให้ผู้เรียนได้รู้จักวิธีการเรียนรู้ตลอดชีวิต

ระบบนี้ ผู้เรียนและผู้สอน คือ คน ๆ เดียวกัน เราเชื่อว่า ผู้ที่จะสอนนศ.ได้ดีที่สุดคือ ตัว นศ.เอง

             จากการพูดคุยในวันนี้ ผู้บริหารหลายท่านเล็งเห็นถึงความสำคัญหากมีการนำระบบนี้เข้ามาใช้ในกระบวนการเรียนการสอน

เพราะถือว่าเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่จะสอนให้ผู้เรียนได้รู้จักวิธีการเรียนรู้ตลอดชีวิต


          สิ่งหนึ่งที่ท่านฝากไว้คือ การสร้างสมดุลย์ ความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับนักศึกษา ทั้งในส่วนของการเรียนรู้ในห้องเรียน กับ การเรียนรู้ในโลก online

           รองอธิการบดีฝ่ายวางแผนและพัฒนา ได้กล่าวว่าหาก ม.อ.จะนำระบบนี้มาใช้  ควรคำนึงถึงความหลากหลายในเชิงของเนื้อหาทางด้านรายวิชาด้วย

             ทาง ดร.ธวัชชัย ได้เรียนให้ที่ประชุมทราบว่า  "ในการเริ่มต้น  จะหารายวิชาที่เป็นต้นแบบ ที่พร้อมจะใช้เครื่องมือตัวนี้ แล้วอบรมวิธีการใช้งานให้กับอาจารย์และนักศึกษา โดยทางทีมฯ จะ ร่วมกับ  อ.ที่เป็นกลุ่มต้นแบบ ร่วมกันวางรูปแบบด้วยกัน ว่าเขาจะให้ น.ศ.ทำอะไรบ้าง โดยในเบื้องต้นทางทีมฯ จะพัฒนาแนวทางไว้ให้ แล้วให้ อ.เลือกจาก แนวทางที่เรามี และเราหวังว่า กลุ่มต้นแบบนี้ ก็จะเป็นกลุ่มที่จะไปขยายผลต่อไป"

           นอกจากนี้ท่านรองอธิการบดีฝ่ายวางแผนฯ ยังขอเชิญทั้ง 2 ท่าน ไปแนะนำระบบดังกล่าว ให้กับ โรงเรียน ม.อ.วิทยานุสรณ์ ด้วย

             ท่านอธิการบดีได้สรุปส่งท้ายว่า

"สำหรับวันนี้ถือเป็นการรับรู้ในเชิงการเกิดใหม่ของระบบการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง โดยใช้ ICT อีกรูปแบบหนึ่ง ที่เชิญมาในวันนี้ เพียงเป็นเรื่องของการรับทราบในระดับบริหารของ ม.อ.


เรารับทราบว่า  Learners.in.th  เกิดโดย บุคลากรของ ม.อ. ดังนั้น ผมคาดหวังว่า เราในฐานะที่อยู่ใกล้ชิด เราควรมีโอกาสใช้ประโยชน์ให้เกิดจากตรงนี้ โดยเราอาจจะเรียกใหม่เป็น Learners.in.psu ก็ได้ แล้วนำมาเชื่อมโยงกับการเรียนการสอนแบบ virtual calssroom 


          ทั้งนี้ จะขอดูความชัดเจนในการประยุกต์ใช้ในระบบการเรียนการสอนของ ม.อ.ก่อน  และหากมีความพร้อมในปี 2551 จะประกาศ ให้เป็น  e-learning year"


          ระบบนี้ เป็นระบบระบายความในใจที่ดีมาก ผมฝากให้ รองฯ ผดุงยศ ไปประยุกต์ใช้ในระบบ consulting ของระบบนักศึกษาด้วย


 

           แต่สิ่งหนึ่งที่พึงระวังคือ ระบบนี้เป็นการทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์ กับ นักศึกษา  และระหว่างนักศึกษาด้วยกัน มีความใกล้ชิดกันในเชิงพูดคุยเท่านั้น ดังนั้น  การบ่มเพาะนักศึกษาในเชิง human relationship ยังจำเป็นอยู่"

           ท้ายนี้ ท่านได้กล่าวขอบคุณผู้พัฒนาระบบทั้ง 2 ท่าน ที่เป็นผู้บุกเบิก และทำอะไรหลาย ๆ อย่างให้เกิดการเปลี่ยนแปลงการเรียนรู้ให้กับประเทศไทย

                 "วันนี้ ผมอยากให้รางวัลทั้ง 2 ท่านนะ  แต่ผมไม่ได้เตรียมมา  เอางี้  ไว้ ถ้าตัว mascot ครบรอบ 40 ปี ม.อ. จัดทำเสร็จเมื่อไหร่ ผมจะส่งไปให้ทั้ง 2 ท่าน"

" ถือว่าโชคดีนะ ที่เราได้มีโอกาสเจอกันในวันนั้น"

        ดิฉันเชื่อว่า แค่ประโยคที่ท่านอธิการบดี กล่าวว่า "ถือว่าโชคดี นะ ที่เราได้มีโอกาสเจอกันในวันนั้น"   คือรางวัลที่ท่านได้มอบให้แก่ผู้พัฒนาระบบทั้ง 2 ท่านแล้วหละคะ 

          งานนี้ ต้องขอขอบคุณที่เที่ยวบินในวันนั้น ล่าช้ากว่าที่กำหนดไว้

(ต้องขออภัยนะคะ ที่เนื้อความอาจจะยาวไป พยายามตัดทอนเนื้อหาแล้ว 2 รอบคะ)

คุณเมตตาขา  งานที่ฝากฝังดิฉันไว้  พอได้ไหมค่ะ