วันที่ ๒๗-๒๘ มกราคมที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสเปิดบ้านรับและเป็น กระบวนกร ในกิจกรรม ถอดบทเรียนของบัณฑิตอาสา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (บอ.มอ.) ซึ่งเป็นโครงการของสถาบันวิจัยและพัฒนาสุขภาพภาคใต้ (วพส.) ที่มี ศ.นพ.วีระศํกดิ์ จงสู่วิวัฒน์วงศ์ เป็นผู้อำนวยการ มีพี่แอ็ด..วัลภา ฐาน์กาญจน์ เป็นผู้ประสานงาน  

ตั้งใจจะเอาประสบการณ์การเป็นกระบวนกรมาเล่า และขอความคิดเห็นจากทุกๆท่าน ตั้งแต่เพิ่งเสร็จงานใหม่ๆ แต่มีเหตุการณ์ที่ทำให้ผมไม่สามารถเรียบเรียงเรื่องนี้ได้ต่อเนื่อง จึงต้องปล่อยให้เวลามันล่วงเลยมาเป็นอาทิตย์  ผมจะขอนำเสนอเป็นตอนๆ ไปทีละตอนนะครับ

  ถอดบทเรียนบัณฑิตอาสา ๑: ปลาสองหัว 

บัณฑิตอาสาที่มาประชุมกันครั้งนี้เป็นรุ่นที่ ๑ และ ๒ จำนวน ๒๐ กว่าคน รวมทั้งพี่เลี้ยงภาคสนามที่เป็นผู้ติดต่อผม แจ้งความประสงค์จะให้ผมเป็น วิทยากร ทั้งๆที่ผมก็ไม่มีความรู้อะไรเลยเกี่ยวกับ งานลงชุมชน แบบน้องเขา แต่ได้รับปากพี่แอ็ดและน้องเขาไปเพราะคิดว่า การเป็นแค่ กระบวนกร.. เป็นผู้จัดกิจกรรมให้น้องเขา คงพอทำได้ และใจก็อยากทำ อยากรู้เรื่องของเขา และที่สำคัญ..อยากลองทำ เพราะเชื่อคำของครู..ท่านอาจารย์วิจารณ์ ที่ว่า การจัดการความรู้..ไม่ทำไม่รู้ 

ก่อนอื่นผมก็บอกน้องเขาว่า ให้ช่วยตั้งหัวข้อมาหน่อย ว่าเราอยากจะคุยกันเรื่องอะไร ผมคิดถึง..หัวปลา ของอาจารย์นะครับ ผมรู้มาว่าเป้าหมายครั้งนี้ น้องอยากถอดบทเรียนเพื่อถ่ายทอดให้รุ่นต่อๆไป 

ก่อนวันประชุม น้องเขาโทรมาบอกหัวข้อผมว่า ทำงานให้มีความสุขและพัฒนางานให้มีคุณภาพ 

ผมรู้สึกว่าหัวข้อมันมี ๒ ประเด็น คือ สุข กับ ดี คือ ทำให้สุข และ ทำให้ดี กลัวว่าจะกลายเป็น ปลาสองหัว กลายเป็นสัตว์ประหลาด กลัวว่าประเด็นมันจะแตกเป็นสองเรื่อง แต่ก็ตัดสินใจว่า ลองดูก็ได้ เพราะถ้าจะให้คิดในภาพรวม ทำให้ดีแล้วก็มีสุข มันน่าจะเป็นเรื่องเดียวกัน จึงตกลงว่าเราจะยึดหัวข้อนี้ ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร

 

                                                                     ถอดบทเรียนบัณฑิตอาสา ๒: ทักทาย เรื่องเล่าวัยเด็ก >>