เรื่อง "พี่เลี้ยงไซเบอร์"

จำได้ว่าคุยกับคุณ  Chah บ่อยๆ เรื่อง กระบวนการทำงาน และทราบว่าทำงานในส่วนของ บัณฑิตอาสา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (บอ.มอ.)  และครั้งหนึ่งคุยกันเรื่อง "หลักสูตรท้องถิ่น"

ช่วงนั้นผมต้องออกตัวว่าผมไม่ได้อยู่ในวงการศึกษาแบบเต็มตัว เรื่องหลักสูตรท้องถิ่นก็รู้ในมุมของ นักวิจัยครับ

และ เข้าใจว่า กระบวนการเพื่อให้ได้มาซึ่งหลักสูตร สำคัญมากกว่า เพราะ เป็นการมีส่วนร่วมและความเป็นเจ้าของ

ปรากฏว่าทาง บอ.มอ. น้องๆทำได้ดี อาจมีปัญหาบ้างแต่นั่นเป็นเรื่องธรรมดาของคนทำงาน

ผมหวังว่า บทเรียนเป็นการก้าวต่อ อะไรที่มีปัญหา นั่นหละ คือ ทุนทางปัญญาที่ทำให้เกิดการเคลื่อนตัวภายใต้ประสบการณ์ที่หลากหลาย สังเคราะห์เข้าด้วยกัน

และนอกจากนั้นก็คุยปัญหาที่เกิดขึ้นจากการทำงานในหลายๆประเด็น

ซึ่งผมก็ขอบคุณครับ ที่ได้แลกเปลี่ยนกับผม ผมก็ถือว่าผมได้เรียนรู้ร่วมด้วยทางอ้อม บริบทบางอย่างที่ใต้ผมไม่ทราบ แต่ผมเข้าใจว่า กระบวนการมีส่วนร่วม มาจาก การทำงานที่เข้าใจ "ธรรมชาติ" ของคนทำงาน ของชาวบ้าน

หากเราเข้าใจหัวใจของการทำงานตรงนี้ เมื่อนั้น กระบวนการไม่ใช่เรื่องสำคัญมากที่สุด

ผมมองเห็นคุณูปการที่ นศ. ที่ผ่านการทำงาน บอ.มอ.ในส่วนของการทำงานกับชุมชน  จะเป็นแรงสำคัญในการพัฒนาตนเอง  ครอบครัว และสังคม

โลกเปลี่ยนไปเรื่อยๆ การเป็นบุคคลเรียนรู้ จะช่วยให้"รอด" ได้ ในสังคมแห่งปัญญาที่เป็นประดุจอาวุธ

ผมขอให้กำลังใจ

ขอบคุณอาจารย์หมอเต็มศักดิ์ และคุณ Chah ที่ให้เกียรติผมครับ