ช่วงบ่ายแก่ ๆ ของวันอาทิตย์ที่ 4 ก. พ. 2550 ผมไปพบคณะมโนราห์ถวิล สายพิณ  จำปาทอง  อยู่ที่  732/1  ต. คูหาสวรรค์  อ. เมือง  จ . พัทลุง

นายโรงโนรา คือ นางถวิล  จำปาทองที่ตั้งชื่อคณะมีชื่อสายพิณนั้นเป็นชื่อลูกสาวที่ออกแสดงด้วยกัน  และลูกสาวคนนี้เป็นผู้สืบทอดต่อไป 

เมื่อเข้าไปพบท่านกำลังร้อยลูกปัดถักทอเครื่องทรงมโนราห์อยู่...มีสุขภาพแข็งแรง...ยิ้มแย้มแจ่มใส...ให้ข้อมูลเกี่ยวกับวิถีชีวิตมโนราห์พร้อมหยิบประวัติที่พิมพ์เอาไว้แล้วมาส่งให้ผม 

 ด้วยความขอบคุณยิ่ง...ท่านได้เล่าประวัติที่นอกจากที่เขียนไว้แล้วให้ฟังอีก...เช่น ผ่าตัดผิด  ไปตัดเอาไตขาดเลย  แต่โชคดีว่ายังซ่อมได้...เป็นต้น 

การสนทนากันล่วงเลยเวลาลงไปมากแล้วผมจึงเอ่ยคำอำลา...และเดินทางล่องใต้ลัดเลาะเข้าริมทะเลสาบทาง อ.ควนเนียง ที่บ้านปากจา 

 แล้วข้ามสะพานทะเลสาบตรงนั้นลงไปสู่ เขต อ. สิงหนคร ดูรอบ ๆข้างทางยังเป็นดงตาลอยู่เลยครับ  และวกข้ามสะพานเปรม ฯ ตรงมาเกาะยอในเย็นวันนั้น...นั่นเอง