K M ที่ "นอกคอก" แต่ไม่นอกกรอบ

เวลาทำ KM ชอบยึดติดกับการทำตามตัวอย่าง

อันที่จริง การมีตัวอย่างนี่เป็นเหมือนแบบแผนของคนไทยเลย
ตั้งแต่สมัยเรียนชั้นประถม ที่เวลาเรียนคณิตศาสตร์แล้วในหนังสือมักจะมีตัวอย่างให้ดูประกอบเสมอๆ ว่าต้องมีวิธีทำอย่างไร
แล้วเรา (ติมนี่แหละ) ก็ติดนิสัยลอกตัวอย่าง ตัวอย่างทำอย่างไร ก็ทำตามตลอด ทำให้รู้สึกว่าตัวเอง เป็นคนที่ "คิดเองไม่เป็น"
พอโตมาซักหน่อย เรียนวิชาภาษาอังกฤษ ในหนังสือไม่มีตัวอย่างเลย พลิกหาจนตาลาย แล้วจะลอกตัวอย่างจากที่ไหนดีเนี่ย หันซ้ายหันขวา ก็ได้ตัวอย่างจากโต๊ะข้างๆ (รู้ว่าไม่ดี แต่ห้ามใจไม่ได้)

พอมาทำ KM ก็ยังหาตัวอย่าง อย่างไม่ลดละ เลยต้องมานั่งทบทวนว่า ในทีมงานของเราจะมีวิธีการอะไรบ้างที่จะคิดอะไร ในมุมมองๆใหม่ๆ ได้บ้าง (คิด คิด คิด)
แต่ก็ยังคิดไม่ออก พวกเรายึดติดกับวิธีการเดิมๆ ไม่ว่าจะเป็นการประชุม การฝึกอบรม การสัมมนา เราหลีกเลี่ยงสิ่งเหล่านี้ไม่ได้เลย รูปแบบเดิม วิธีคิดเหมือนเดิม

ทดลองหาข้อมูลจากหลายแหล่ง (ทำไมเค้าทำกันได้น๊า) ทดลองเข้ากลุ่มกับคนอื่นๆ (ทำไม เค้าคิดกันได้น๊า สนุกด้วย)
พอมาถึงกลุ่มเรา ทำไมมันฝืดจัง ตัวอย่างก็ไม่มี แนวคิดใหม่ๆ ก็ไม่ออกมาซะที

ได้เวลานอกคอกแล้ว 

คราวนี้เลยแตกแถว ไม่ทำตามตัวอย่างแล้ว คิดนอกกรอบซะเลย  คนอื่นจะทำเกี่ยวกับการฝึกอบรม ประชุม สัมมนา แต่เราจะทำ "สภากาแฟยามบ่าย"
และแล้วก็ได้ผลในระดับหนึ่ง คือ "มีเพื่อน มีสมาชิก" แต่ประเด็นที่คุยกัน ยังไม่มีหัวเรื่องที่แน่ชัด และยังไม่มีคุณลิขิต รอบที่สองเลยต้องแอบเอา จุ๊บๆ (USB) เข้าไปบันทึกเสียงด้วย (พอได้ๆ)
คราวต่อไป คงคิดหาวิธีการใหม่ๆได้ อีก


วิธีการนี้ให้บทเรียนว่า
1."ที่จริงเราไม่ต้องลอกใครก็ได้ ... เราก็คิดเองได้เหมือนกัน (แฮะ)"
2. KM จะไปได้ดี ถ้าสัมพันธภาพที่ดีของทีมก่อเกิดแล้ว
3. KM คือ เรียนรู้ บอกเล่า ไปเรื่อยๆ ไม่เครียด แล้วปัญญาจะเกิด (ปิ๊ง..แว๊บๆ ก็ยังดี)