GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ที่มาของเพลง..กลับบ้านเรา...รักรออยู่

จะมีที่ไหนที่จะมีความสุขเท่าที่บ้านถึงแม้ว่าจะเป็นบ้านเช่า บ้านแฟลต บ้านห้องแถว ขอให้เป็นบ้านของเรา เราอยากกลับไปอยู่..และอยู่อย่างมีความสุข

เคยได้ฟังเพลง  " กลับบ้านเรา รักรออยู่ สู่อ้อมใจ......."

ตราบใดที่อยู่นอกบ้านแล้วร้อนระอุ  ร้อนไปด้วยแสงแดดแผดเผา  ร้อนไปด้วยผู้คนอลหม่าน  แก่งแย่งกันเดิน  กันกิน กันอยู่

ตราบใดที่มีแต่ที่อันตรายที่ไม่รู้เวลาว่าเมื่อใดจะมาถึง  เมื่อไรจะมาเยี่ยมเยียน  เมื่อไรจะมาถามหาเรา

ตราบใดที่ที่อื่นไม่มีความสุข  หาความสุขไม่ได้  รอบข้างมีแต่อันตราย  มีแต่แก่งแย่ง เยียบย่ำ  ซ้ำเติม  หาผิดใส่กัน  ไม่มีมิตรภาพให้กันและกัน

ตราบใดที่เจ้านายไม่ปกป้อง  ไม่มีขวัญกำลังใจ   ไม่มีรอยยิ้ม  ไม่มีความเป็นพี่เป็นน้อง  ไม่มีมิตรจิตมิตรใจ 

ตราบใดที่จดจ้องว่า เธอทำอะไร  เธอไม่ทำอะไร  เธอไม่มีประโยชน์  เธออยู่เฉยๆดีแล้ว  เธอไม่ใช่พวกฉัน

ไม่มีความสุขจะมาถึงได้

ไม่มีความรักจะมาถึงได้

ไม่มีความปรารถานาดีจะมาถึงได้

ไม่มีมิตรจิตมิตรใจจะมาถึงได้

ไม่มีรอยยิ้มพิมพ์ใจจะมาถึงได้

มีแต่ความทุกข์เดือดเนื้อร้อนใจ

มีแต่ความเกลียดชัง  เดินหนี  ไม่ต้องพบหน้ากัน

มีแต่ความเชอะให้กันและกัน

มีแต่ความเสแสร้งปั้นแต่งให้กันและกัน

มีแต่สายตาขวางขอดค่อนให้กันและกัน

แล้ว...จะมีที่ใด..มีความสุข..ความปรารถนาดี..มีรอยยิ้ม..ความอบอุ่น..เท่าที่บ้าน  กับคนที่บ้าน

กลับบ้านเรา....รักรออยู่

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): siriporndiaryครูอ้อยkruooy
หมายเลขบันทึก: 75520
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 3
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (3)

ใช่ค่ะครูอ้อย...แล้วจะมานั่งหน้าคอมที่ทำงาน...แล้วทุ่มเททำไมก็ไม่รู้...ไป..กลับบ้านเรา..รักรออยู่ค่ะ...อ้อ...แถมด้วยค่ะ...มีคนรอรักเราอยู่ที่บ้านด้วยค่ะ..และรักครูอ้อยแม้ไม่ได้อยู่บ้านเดียวกันค่ะ
  • เฮ้! คุณติ๋ว..พออายุเยอะแล้ว  อยากแต่จะกลับบ้านมายิ้ม  มาหัวเราะกันตามประสาตายาย 
  • บ้านเป็นที่ที่ครูอ้อยอยากไปมากที่สุด  ยิ่งคนที่อยู่ที่บ้านมารอเรา  เรายิ่งอยากกลับบ้านด้วยค่ะ

คุณติ๋วคงเป็นเหมือนครูอ้อยนะคะ

เย็นๆล่ะค่ะ....จึงจะกลับบ้าน  และมีความสุขด้วยกัน  ตามเส้นทางของการเดินทางแห่งชีวิต