โสมละแสงจากขอบฟ้าเวลาเช้า
จะบรรเทาปลอบใจด้วยไออุ่น
ก่อเสริมสร้างกำลังใจไว้เป็นทุน
โลกจะหมุนอย่างไรก็ไม่ท้อ
แม่ครับ....
แม้ลาลับแต่วันนี้ผมมีพ่อ
แรงผลักดันเคียงข้างอย่างเพียงพอ
ช่วยสานต่อความหวังครั้งต่อไป
รักของพ่ออบอุ่นกว่าแสงอาทิตย์
ส่องชีวิตให้สว่างบนทางใหม่
รักของแม่สลักวาง ณ กลางใจ
จะอีกนานเพียงใดก็ไม่เลือน
หนทางไกลก็จะฝ่าสู่ฟ้ากว้าง
แม้อ้างว้างตรงนี้ยังมีเพื่อน
มิตรภาพจริงแท้ไม่แชเชือน
คอยย้ำเตือนมิให้ออกไปนอกทาง
จะผิดชอบชั่วดีคือชีวิต
ความมืดมิดจะร้างลาเมื่อฟ้าสาง
ละแสงโสมลบรอยเศร้าให้เบาบาง
จะคว้าฝันบนฟ้ากว้างอันห่างไกล
คือสัญญาแห่งความหวังครั้งที่สอง
คือมุมมองเพื่อต้อนรับกับวันใหม่
คือของขวัญจากใจจริงด้วยจริงใจ
เขียนกลอนไว้แด่มิตรชื่อ...กฤษฎา....
*แต่งเมื่อ 17 พ.ค. 2542
*************************
เขียนกลอนPromise และ Promise II
ให้กับเพื่อนคนหนึ่งเนื่องในโอกาสวันเกิด
ซึ่งคุณแม่ของเพื่อนได้เสียชีวิตไปแล้ว
เขียนกลอนนี้เพื่อเป็นกำลังใจและเป็นคำสัญญาว่า
เค้าจะยังมีเพื่อนอย่างเราเป็นกำลังใจให้อยู่เสมอ
ไม่ว่าต้องพบเจอกับอะไรค่ะ
รู้สึกดีที่ได้ถ่ายทอดความรู้สึกออกมาเป็นบทกลอนนี้จริงๆ
..ตาล..
น่ารักมากกก ขออนุญาต อ่านหลายๆรอบ ^^
น่ารักมากว่า ขออนุญาต อ่านหลายๆรอบกว่า ^^
ขอบคุณที่เข้ามาแวะชมค่ะ
เป็นบันทึกที่ดีค่ะ ให้กำลังใจเมื่อเพื่อนอ่อนล้า เพื่อนแท้มองได้เมื่อยามยากค่ะ