ดาวดวงน้อยลอยระยับประดับฟ้า   

โอบจันทรารอบข้างสว่างไสว

จะเอื้อมมือสู่ฟ้าแล้วคว้าไขว่                        

เหตุอันใดเอื้อมไม่ถึงสักหนึ่งครา

        ค่ำคืนนี้เงียบเหงาเศร้าสำเนียง                    

ยินแต่เพียงเสียงพริ้วไหวของใบหญ้า

เฝ้าคิดถึงใครหนึ่งคนบนฟากฟ้า   

กาลเวลาพรากไปไม่หวนคืน

        แม่จ๋า..........                         

อยู่บนฟ้าตรงนี้หรือที่อื่น

ลูกเฝ้ามองอยู่ประจำทุกค่ำคืน     

ดาวดาษดื่นจุดประกายภาพในใจ

        คงมีดาวโอบเดือนเป็นเพื่อนแม่   

มีสุขแท้เที่ยงกว่าที่ลูกใฝ่

แสงดาวเป็นรักละมุนมอบอุ่นไอ   

ณ  ดินแดนแสนไกลเกินเอื้อมถึง

        แม้สูญเสียแม่ไปลูกไม่ท้อ          

ยังมีพ่อสานความหวังอีกครั้งหนึ่ง

แม่อยู่ในความทรงจำห้วงคำนึง   

ติดตราตรึงใจพ่อลูกรวมผูกพัน

        แม่จ๋า.....ลูกอยากให้แม่รับรู้            

จะต่อสู้เพื่อไปให้ถึงฝัน

สู่จุดหมายข้างหน้าจะฝ่าฝัน       

เรื่องยอมแพ้ไม่มีวัน....ลูกสัญญา

 

*แต่งเมื่อ  31 ส.ค.2541