มิตรภาพ...ไร้พรมแดน
- หว้าเริ่มเดินทางออกจากพิษณุโลกเมื่อวันที่ 15 ม.ค.50 ตอน 6 โมงเช้า มีรถตู้ 2 คันๆแรกเป็นผู้บริหารรุ่นใหญ่ ส่วนคันที่ 2 เราเรียกว่าคันเด็กๆ(แต่ความจริงก็ไม่เด็กแล้ว) ตอนแรกหว้าก็นั่งตัวลีบเพราะไม่ค่อยรู้จักใคร จนกระทั่งมาแวะทานข้าวที่หล่มสัก มีอาจารย์ท่านหนึ่งบอกว่าน้องลูกหว้าดูลายมือให้หน่อย เท่านั้นแหล่ะ.....เป็นการทำลายกำแพงน้ำแข็งลงได้ ทุกคนมารุมล้อมกันหมด คราวนี้เริ่มเช้า....ก็ได้นั่งดูให้คนบนรถเป็นที่สนุกสนาน มิตรภาพเริ่มเกิดขึ้น....เพราะการดูลายมือแท้ๆ
- เราเดินทางถึงมหาวิทยาลัยมหาสารคามตอนบ่ายโมงครึ่ง ความประทับใจแรกคือ มีนักศึกษาคณะท่องเที่ยวและการโรงแรมแต่งชุดสูทมายืนต้อนรับตั้งแต่บันได เราต้องแบ่งกันขึ้นลิฟต์ไปที่ห้องประชุม ได้รับการต้อนรับจากท่านอฺธิการบดีของมมส. และทีมงานประกันคุณภาพ มีเอกสารใส่แฟ้มพร้อมกำหนดการเยี่ยมชมโดยละเอียด สะดุดตากับเอกสารแนะนำ KM โดยคุณแจ๊ค ทำให้ต้องเงยมองสอดส่ายดูว่าคนไหนที่ดูผิวเข้มๆเหมือนในบล็อก ว่าแล้วก็เห็นผู้ชายคนนึงนั่งตรงกันข้ามกับเรา แต่ไม่มองเราเลย
- จนกระทั่งการพูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้เสร็จสิ้น คุณแจ๊คก็ได้เดินเข้ามาสวัสดีทักทาย พอได้เห็นใกล้ๆ โอ้!!! ขาว หล่อ จริงๆ อย่างที่คุณแจ๊คเขียนบันทึก เราได้พูดคุยแค่ 1 นาทีได้มั้ง แต่งานนี้คงทำให้หลายๆคนอยากเห็นคุณแจ๊คซะแล้ว ต่อจากนั้นทางมมส.ได้จัดรถตู้ไว้บริการ 2 คันพร้อมนักศึกษาบรรยาย คันที่ 2 เราเน้นเฮฮา ต้องขอชมในไหวพริบปฏิภาณของนักศึกษา เพราะโดนอาจารย์แกล้งซักประมาณคำถามผู้เข้าประกวดนางสาวไทยรอบสุดท้าย
- สถานที่ประทับใจอันดับแรกคือ ศูนย์สารนิเทศอีสานสิรินธร รู้สึกประทับใจในการนำวัสดุสิ่งของพื้นบ้านในท้องถิ่นมาประยุกต์ในห้องสมุด จนทำให้บรรยากาศแห่งการเรียนรู้ไม่น่าเบื่อ อันดับต่อไปคือ ศูนย์นวัตกรรมไหม ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี เยี่ยมชมการดึงไหม การนำเทคโนโลยีมาใช้ในการผลิต ของที่ระลึก
- ขอขอบคุณทีมงานทุกท่านที่ได้เตรียมการต้อนรับเป็นอย่างดีค่ะ มิตรภาพที่ได้รับจะอยู่ในความทรงจำตลอดไป
- วันที่สองได้เดินทางมาเยี่ยมชมคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ในช่วงเช้ารู้สึกทึ่งที่เห็นผู้บริหารเป็นคนรุ่นใหม่ มองแล้วอาจจะเด็กกว่าเราด้วยซ้ำ ขอชื่นชมการนำENMIS ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหาร มาใช้เป็นการจัดเก็บฐานข้อมูล น่าสนใจจนผู้ใหญ่ทางเรากระซิบขอนำไปใช้บ้าง แต่เราก็ได้ข้อคิดที่น่าสนใจว่า "ถึงแม้จะนำระบบไปใช้ แต่สุดท้ายก็ขึ้นอยู่ที่คนและวัฒนธรรมขององค์กรด้วย เพราะหลายแห่งนำไปใช้ก็ไม่ประสบความสำเร็จ"
- หลังจากนั้นทางทีมงานได้พาเราไปรับประทานอาหารกลางวันที่ห้องอาหารในมมส. จากการได้พูดคุยกันทางนั้นบ่นว่า ถ้ามาตอนเย็นจะพาไปคาราโอเกะต่อ......แหม...แค่นี้เราก็ประทับใจมากแล้ว
- สำหรับที่สุดท้าย.....ที่สร้างความประทับใจก่อนกลับคือศูนย์บริการวิชาการ ตอนแรกที่มาถึงรู้สึกงงๆว่าจะขึ้นลิฟต์ตรงไหน มีป้ายบอกว่าให้ขึ้นไปที่ชั้น 5 จากนั้นมีท่านอาจารย์ JJ ยืนต้อนรับอยู่ ตอนแรกแอบมองป้ายชื่อท่านเพื่อยืนยันตัวจริงเสียงจริง ใช่แน่นอน....แต่ท่านคงจำเราไม่ได้ เพราะเราเองก็เพิ่งจะเข้ามาเขียนบล็อกไม่นาน พอนั่งลงก็มี surprise สุดๆ เพราะทางทีมงานเล่นขึ้นรูปเราโชว์บนจอ พร้อมบอกลิ้งค์บล็อกของเรา อาจารย์ JJ ทักทายอ.ลูกหว้าและคณะ เขินจัง!!!
- บรรยากาศที่นี่เป็นกันเองสุดๆ ซึ่งเราจะหาไม่ได้จากการเยี่ยมศึกษาดูงานจากที่อื่น ขนมไทยก็อร่อย แต่ที่ดูแปลกสำหรับหว้าคือ หว้างงๆกับการเสริฟน้ำร้อนใส่แก้วมาพร้อมกับซองกาแฟให้ชงเอง ความจริงก็เคยเห็นเพื่อนบางคนทำแบบนี้ แต่ตัวเองไม่ค่อยชินค่ะ บรรยากาศในห้องมีการถ่ายรูป ส่งข่าวลงบล็อกทันที ท่านอาจารย์ beeman ก็มาตอบได้ทันใจจริงๆ ขอบอกว่าเพื่อนสนิทที่พิษณุโลกก็ชอบใจใหญ่ เพราะเปิดเจอพอดี
- ได้แวะเยี่ยมทีมประกันคุณภาพ และก่อนกลับพี่แป๋วพาชมห้องพักแล้วแอบเม้าท์คุณแจ๊คนิดหน่อยตามประสาผู้หญิงความรู้สึกที่ได้คุยกับพี่แป๋วเหมือนได้รู้จักกันมานาน คุยกันเพลินกับน้อง(พิชชา)ด้วย จนลืมสังเกตุว่าคนบนรถคันเดียวกันหายไปไหนหมด แต่ก็เห็นหัวหน้าทีมยังอยู่ ทราบมั้ยคะรถคันหว้าหายไปไหนไม่รู้ วิ่งมาฟ้องอาจารย์ว่า"หว้าถูกทิ้ง" จึงต้องนั่งไปกับรถคันที่ 1 (นั่งตัวลีบๆ) ปรากฏว่าเขาโทรตามเรา แต่เราเม้าท์กับพี่แป๋วจนไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ เขาวนไปส่งพี่คนหนึ่งแล้วกะจะแวะมารับเราทีหลัง แหม.....นึกว่าจะได้อยู่มข.ซะแล้ว
- เขียนเล่ามาซะยาว น้อยใจอยู่นิดนึงตรงที่มาคณะวิศวะฯแต่ไม่ได้กระทบไหล่น้องเวียร์ พระเอกช่อง 7 สี (อิจฉาพี่แป๋ว) การมาเยี่ยมศึกษาดูงานครั้งนี้รู้สึกได้ถึงมิตรภาพที่ก่อเกิดขึ้นมา.......และสานต่อมายัง gotoknow มิตรภาพของพวกเราไร้พรมแดนจริงๆค่ะ ขอบคุณสำหรับการต้อนรับอันอบอุ่นค่ะ
อาจารย์ลองหาวิธีดูดวงผ่านบล็อกดูไหมละ
น่าจะทำได้นะครับ ถ้าดูลายมือ ขอให้มีความสูขได้การสร้างสุขผ่านทำนายดวงให้เพื่อนมนุษย์
ขอบคุณค่ะสำหรับคำแนะนำ มีคนติดต่อให้ไปร่วมสอนดูไพ่ยิปซีในเว็บแห่งหนึ่งแต่ไม่ค่อยว่างค่ะ มีบางเว็บเขาถ่ายรูปลายมือลงบล็อกเลยค่ะ สามารถทำนายได้คร่าวๆ สำหรับการดูดวงผ่านบล็อกคงต้องมีเวลามากหน่อย ถ้าเพื่อนๆในเว็บทิ้งวันเดือนเกิดไว้ให้ พอว่างๆก็เข้ามาดู อย่างนี้น่าจะได้ค่ะ เพราะทุกวันนี้หว้าก็มีความสุขที่ได้ช่วยทำนายให้กับหลายๆคน(ที่บางคนก็มีความทุกข์ค่ะ)แต่หน้าที่หลักก็ยังสนุกกับการสอนหนังสืออยู่ค่ะ
แวะมาขอบคุณที่ แวะไปให้กำลังใจ ในเรื่อง แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง
บันทึกการเดินทางของอาจารย์ เขียนได้น่าสนใจ คนเดินทางบ่อย ย่อมมีประสบการณ์ที่ดีบ่อยเช่นกัน ขอให้อาจารย์โชคดีกับการเดินทางของชีวิตครับ
แวะมาขอบคุณที่ แวะไปให้กำลังใจ ในเรื่อง แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง
บันทึกการเดินทางของอาจารย์ เขียนได้น่าสนใจ คนเดินทางบ่อย ย่อมมีประสบการณ์ที่ดีบ่อยเช่นกัน ขอให้อาจารย์โชคดีกับการเดินทางของชีวิตครับ
ยม