ความฝันมันอยูไกลเสียเหลือเกิน แต่ถ้าเราสามารถทำความฝันให้เป็นจริงด้วยตัวเราเอง ทำไมเราไม่รีบทำ ทำไมเราไม่ขวนขวายที่จะทำ นำไปสูความสำเร็จ อย่ามัวแต่นั่งรอบุญวาสนาเลย เรื่องผลงานทางวิชาการ เราต้องทำเองค่ะ รอวาสนาไม่ได้หรอกค่ะ
ก่อนเขียนบันทึกในวันนี้ ครูอ้อยขออนุญาตฉลองความสำเร็จก่อน ความสำเร็จนั้นคือ บล็อกนี้ และบันทึกเรื่อง ก้าวไปสู่ครูเชี่ยวชาญด้วยกันกับครูอ้อย ได้เดินทางมาเป็นเดือนแล้ว หมายความว่า ครูอ้อยเขียนเรื่องนี้มาเป็นเวลา 1 เดือนแล้วค่ะ......ไชโย หากท่านผู้อ่านมาอ่านบันทึกนี้เลย ก็ยังไม่พลาดโอกาสที่จะอ่านนะคะ เรียนเชิญอ่านได้ที่ ก้าวไปสู่ครูเชี่ยวชาญพิเศษด้วยกันกับครูอ้อย (30)
และยังไม่สายเกินไปด้วยที่จะเรียนรู้และปฏิบัติการไปพร้อมๆกับครูอ้อย ถึงแม้ว่าจะยังไม่ถึงขั้นครูเชี่ยวชาญพิเศษ หรือครูเชี่ยวชาญ สำหรับครูชำนาญการพิเศษก็นำไปประยุกต์ได้ค่ะ เรียนเชิญนะคะ
ในบันทึกที่แล้ว ครูอ้อยได้เขียนบันทึกที่เกี่ยวกับหัวข้อการประเมินเดิม คือ หัวข้อการประเมิน ตอนที่ 3 เรื่อง ความรับผิดชอบในวิชาชีพ ข้อ 17 ช่วยคิด ช่วยทำ เพื่อแก้ไขปัญหาของหน่วยงานโดยเร็ว
สำหรับบันทึกนี้ครูอ้อยจะเขียนในข้อบ่งชี้ต่อไป ข้อที่ 18 ยินดีอาสาช่วยทำงานเพื่อพัฒนาองค์กรให้ก้าวหน้า
การปฏิบัติงานในโรงเรียนทุกๆอย่าง ไม่ว่าเป็นงานในหน้าที่ งานนอกหน้าที่ หรือ งานที่ได้รับมอบหมาย โดยคำสั่งของโรงเรียน หรือคำสั่งหน่วยเหนือก็ตาม สามารถนำมาเขียนเป็นรายงานของการปฏิบัติงาน
อย่าลืม คำว่า " เป็นปรนัย "
และอย่าลืม คำว่า " ยึดนักเรียน "
คัมภีร์นี้ถาวร ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้
งานในหน้าที่ ..ท่านสอนอย่างไร สอนด้วยกระบวนการที่มีขั้นตอนชัดเจน มีหลักการและทฤษฎีชัดเจน นำไปเป็นแบบอย่างได้ นักเรียนได้รับผลประโยชน์อย่างเต็มที่ นักเรียนมีความรู้ที่วัดและประเมินได้ นักเรียนมีความสามารถตามจุดประสงค์ที่กำหนด และนักเรียนมีคุณลักษณะที่พึงประสงค์ตามที่กำหนดด้วย
งานนอกเหนือนั้น ควรจัดทำอย่างสม่ำเสมอ เช่น การจัดป้ายนิเทศให้ความรู้ กระตุ้นให้นักเรียนเกิดการเรียนรู้ เผยแพร่ความรู้ ประชาสัมพันธ์ความรู้.....
ทั้งหมดที่ครูอ้อยกล่าวมานี้ ถือได้ว่า เป็นเรื่องของ ยินดีอาสาช่วยทำงานเพื่อพัฒนาองค์กรให้ก้าวหน้า
