หนีเสือเจอสตอเบอรี่

  ติดต่อ

  ในภาวะที่ยากลำบากและเต็มไปด้วยอันตรายร้ายแรงเราควรที่จะเลือกการเผชิญหน้ากับมันอย่างไร  

ตอนสมัยเรียนต่อที่ม.รามคำแหง...เราจะมีการเรียนรู้จักแนวคิดทฤษฏีทางจิตวิทยาต่างๆ..เมื่อเราเรียนถึงแนวคิดเอ็กซิสเต็นเชียล(แนวสัจจนิยม)อาจารย์ก็มีเรื่องเล่าเพื่อให้นักศึกษาจำ/เข้าใจเกี่ยวกับความเชื่อที่เป็นหลักการของแนวคิดนี้...ซึ่งอาจารย์ได้หยิบยกตัวอย่างเรื่องหนีเสือเจอสตอเบอรี่...เนื้อเรื่องก็มีอยู่ว่ามีชายคนหนึ่งเดินทางไกลเข้าไปในป่า...ระหว่างทางเขาได้พบเสือ

ด้วยความกลัวอันตรายจึงวิ่งหนีเสือแต่เจ้าเสือนั้นก็ไม่ลดละมันติดตามชายคนนี้จนกระทั่งทั้งคู่มาถึงยังเหวชัน..ชายคนนี้ไม่สามารถจะหนีต่อไปได้อีก...

.ก่อนที่เจ้าเสือร้ายจะพุ่งกระโจนเพื่อเข้ามากัดกินชายเคราะห์ร้ายผู้นั้น..ชายหนุ่มผู้ถึงคราวชะตาขาดก็ได้แลเห็นว่าบริเวณช่วงปากเหวนั้นมีผลของสตอเบอรี่สุกสีแดงอยู่

เขาจึงก้มลงไปเก็บขึ้นมาหยิบใส่ปากด้วยความสุขใจก่อนการมาเยือนของวาระสุดท้ายแห่งชีวิตของเขา...เรื่องก็จบลงห้วนๆแบบนี้

เราสงสัยและอยากให้มีปาฏิหารย์..อาทิเช่น...ชายคนนั้นรอดตายเพราะเสือมันตกเหวลงไปขณะที่เขากำลังก้มเก็บผลสตอเบอรี่ใช่ไหมคะ...อาจารย์ก็ตอบว่าไม่ใช่...แต่ก่อนที่เขาจะตายเขาได้กินสตอเบอรี่ก็แค่นั้น...

เวลาผ่านไปเรื่องเล่าเรื่องนี้มาผุดในใจฉันอีกหลายครั้ง...โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลาที่ต้องทำใจยอมรับกับวิกฤติการณ์ที่น่าหนักใจ...ฉันเพิ่งเห็นประเด็นของความจำเป็นที่ควรจะต้องมีการหยิบผลสตอเบอรีมาชิมให้ได้ก่อนภาวะสูญเสียที่ไม่อาจหลบหลีกได้จะมาถึง

....ในภาวะที่ยากลำบากและเต็มไปด้วยอันตรายร้ายแรงเราควรที่จะเลือกการเผชิญหน้ากับมันอย่างไร...ไหนๆไม่พ้นที่จะต้องสูญเสียหรือตายอย่างแน่นอน/หลีกเลี่ยงไม่ได้..แต่ก่อนที่จะถึงวาระนั้นเราสามารถค้นหาบทสรุปของความสุข/ความพึงพอใจแห่งชีวิตของตนเองได้หรือไม่...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน แบ่งปันและสมดุล

หมายเลขบันทึก: 73656, เขียน: , แก้ไข, 2012-02-11 17:06:25+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #เรื่องเล่า#แนวคิดเอ็กซิสเต็นเชียล

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (2)

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

อืม....

เผชิญหน้าตามความเป็นจริง...ตามสภาวะที่เป็นอยู่...คือ วิถีที่กะปุ๋มเลือกให้ตนเองเสมอ...

แม้สภาวะนั้นจะไม่นำเราไปสู่บทสรุปของความสุขก็ตามค่ะ...

(^_____^)

กะปุ๋ม

seangja
เขียนเมื่อ 

อืม..น่าคิดเหมือนกันนะ...เห็นด้วยอย่างที่กะปุ๋มช่วยแลกเปลี่ยน...บางทีการเข้าใจถึงภาวะความเป็นจริงที่เป็นอยู่มันอาจไม่สามารถนำเราไปสู่บทสรุปของความสุขได้ในทุกครั้ง/ทุกราย...