GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เมื่อเมฆอ้วก...เพลงอึ..ครูประจำชั้นจึงแปลงร่างเป็น....ตอนที่2

เป็นครูประจำชั้น บางครั้งก็ต้องโกหกเด็กบ้าง เพื่อ.......

หลังจากที่ตอนที่แล้วได้กล่าวถึงวีรกรรมเหม็นๆ ของนายเมฆ  นักเรียนชายตัวผอมๆ ผิวคล้ำๆ แววตาใสซื่อ(ซื่อจริงๆ)  การเรียนค่อนข้างอ่อน ตอนขึ้นมาอยู่ ป.2 ใหม่ๆอ่านหนังสือ ทำเลขไม่ได้ แต่ตอนนี้พัฒนาดีขึ้นมากแล้วสามารถอ่านหนังสือได้ดีขึ้นแต่ยังไม่คล่อง คิดเลขได้และค่อนข้างเร็ว (ครูประจำชั้นจะพยายามสอนซ่อมเสริมต่อไป..สู้ตายค่ะ) หลังผ่านวันของนายเมฆมาได้ 3 วัน เรื่องเหม็นๆก็เกิดขึ้นอีก ในวันที่ 18 มกราคม 2550 กับเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารัก เรียนเก่ง ที่ชื่อว่า น้องเพลง เรื่องมีอยู่ว่า.........

  ณ.อาคารเรียนเฉลิมพระเกียรติชั้นที่ 2           

                ครูขา......เพลงร้องไห้หาแม่ค่ะ  เป็นเสียงของเด็กนักเรียนหญิง ชั้น ป.2ข คนหนึ่งวิ่งมาบอกกับข้าพเจ้าในขณะที่ข้าพเจ้านั่งรับประทานอาหารกลางวันกับเพื่อนครูที่ ห้องเรียนชั้น ป.1  ข้าพเจ้าก็นึกในใจ เอาอีกแล้ว  ก่อนหน้านี้เพลงจะร้องไห้ตามแม่กลับบ้านทุกวัน จนเป็นที่เลื่องลือ เพราะจะเห็นเพลงร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ในแถวขณะที่เพื่อนๆร้องเพลงชาติ และเมื่อขึ้นห้องเรียนเพลงก็จะหยุดร้องไห้ทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น  จนข้าพเจ้าต้องใช้ไม้ตาย  คือ  ถามเพลงว่า........เพลง ไม่รักครูใช่ไหม..เพลงถึงร้องไห้ตามแม่กลับบ้านทุกวัน  และไม่ว่าเพลงจะทำอะไร ถามอะไร ข้าพเจ้าก็จะพูดว่า เพลงไม่ต้องมายุ่งกับครู เพราะเพลงไม่รักครู  ตั้งแต่นั้นมาเพลงก็ไม่เคยร้องไห้ตามแม่กลับบ้านอีกเลย (ดีใจจังเลย)   

             ในวันที่เกิดเหตุเมื่อมีนักเรียนมาบอกข้าพเจ้าจึงไม่กลับไปดูเพราะคิดว่าเพลงร้องไห้กลับบ้านจริงๆ (ยังนึกเสียใจอยู่..ที่ปล่อยให้เพลงต้องเผชิญปัญหาคนเดียว) จนเมื่อสัญญาณเข้าห้องเรียนในภาคบ่ายดังขึ้น นักเรียนในชั้น ป.2ข ก็ลงไปเรียนวิชาพละ กันหมด ข้าพเจ้าจึงกลับไปที่ห้องเพื่อตรวจงานของเด็กๆ  ก็พบเพลงยังนั่งร้องไห้พิงผนังห้องเรียนอยู่ ถามอะไรก็ไม่ตอบ ข้าพเจ้าจึงเดินเข้าไปใกล้ก็ได้กลิ่นอึโชยมาแผ่วๆ จึงถามว่าเพลงอึใช่ไหม เพลงก็ส่ายหน้า ถามย้ำอยู่หลายครั้ง เพลงก็ยังส่ายหน้า (สงสัยแสบสนิท..ศิษย์ส่ายหน้าแน่เลย) ข้าพเจ้าจึงต้องพิสูจน์ด้วยการใช้จมูกเข้าไปสูดดมใกล้..กลิ่นมาดามหอมชื่นใจ(เหมือนตัวอะไรน๊า.....) ก็เป็นจริงดังคาดคือ เพลงอึ  เพราะกลิ่นมาปะทะจมูกอย่างจัง    นั่นแหละเพลงจึงยอมรับ  ข้าพเจ้าจึงโทรฯไปหาแม่ของเพลงเพื่อให้นำเสื้อผ้ามาเปลี่ยน เพราะบ้านอยู่ใกล้โรงเรียน แต่ปรากฏว่า ติดต่อไปหลายครั้งมากก็ไม่รับสาย  (ทราบภายหลังว่าไปตลาด) เอาล่ะสิจะทำอย่างไรดี เพราะถ้านักเรียนคนอื่นกลับขึ้นมาเป็นเรื่องแน่เพราะคงจะอยู่ในห้องกันไม่ได้ และเพลงก็คงจะอาย  ข้าพเจ้าจึงให้ไปชำระล้างร่างกายและไปขอยืมกางเกงจากชั้นอนุบาลมาให้เพลงใส่  (โล่งอกไปที)

            และเมื่อเพื่อนนักเรียนกลับขึ้นห้องมาก็ตามสไตล์เขาเป็นเด็กเจ้าปัญหากันทั้งห้อง  ครูครับผมว่าห้องเรามีกลิ่นเหม็นๆนะครับ  ครูคะ..หนูก็ว่าจริงค่ะ  ข้าพเจ้าจึงต้องแปลงกายเป็น...เด็กเลี้ยงแกะ  โกหกไปว่าเพลงอ้วก(เอามุขนายเมฆมาใช้) แน่ะยังสงสัยกันอีก  ครูครับ..แต่ผมว่ากลิ่นมันเหมือนอึเลยนะครับ(จมูกดีจริงๆอุตส่าห์ทำลายหลักฐานแล้วนะ..สงสัยกลิ่นติดตรงที่เพลงนั่งก่อนไปล้างแน่เลย)  ข้าพเจ้าบอกว่า อ้วกจริงๆ อย่าคิดมาก ครูบอกว่าอ้วกก็อ้วก(แกล้งแปลงร่างเป็นแม่มด) นั่นแหละจึงยุติปัญหา ทำให้เพลงสามารถนั่งเรียนได้อย่างมีความสุขโดยที่เพื่อนไม่ล้อ   เข้าสู่สภาวะปกติได้ซะที (เฮ่อ...รอดไปอีกวัน)

             การเป็นครูประจำชั้น  บางครั้งเราก็จำเป็นต้องโกหกบ้างเพื่อช่วยเหลือเด็กๆ เพราะเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องเปราะบางสำหรับจิตใจเด็ก โดยเฉพาะเด็กผู้หญิง

  ด้วยเกียรติของข้า(ลูกเสือ.....ชูสามนิ้ว) ข้าสัญญาว่า..ต่อไปนี้จะไม่โกหกเด็กๆอีก..ถ้าไม่จำเป็น

   ได้เวลาครูประจำชั้นไป อ้วกบ้างล่ะ(เก็บกลิ่นไว้เยอะ)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): เรื่องเหม็นๆ
หมายเลขบันทึก: 73587
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 13
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (13)

  • ผมคุ้น ๆ ว่ามีคนใกล้ตัวเคยสัญญาว่า ..จะไม่โหกอีกแล้ว (ถ้าไม่จำเป็น)
  • บูชาจิตวิญญาณความเป็นครูทุกคนครับ
  • และชอบบรรยากาศการเรียนในชั้นเรียนที่ทุกเช้าจะต้องมีครูประจำชั้นของเรามาพบปะ พูดคุย อบรม  จากนั้นจึงปล่อยให้เรียนวิชาต่าง ๆ กับครูท่านอื่น ๆ

 

  • สวสัดีค่ะ คุณครูตุ๊กแกค่ะ
  • สบายดีไหมค่ะ
  • ตามรอยมาเยี่ยมค่ะ
  • มีความสุขกับเด็กๆ ใช่ไหมค่ะ 
  • สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน คนเรามีสิทธิที่จะโกหกกันได้ทุกคน อยู่ที่ว่าโกหกเรื่องอะไร และควรให้อภัยไหม
  • ปัจจุบันก็ยังมีกิจกรรมที่ครูประจำชั้นพบปะกับเด็กๆตอนเช้า หรือที่เรียกว่า กิจกรรมโฮมรูมอยู่ค่ะ เพราะเป็นกิจกรรมที่สำคัญมากๆ
  • ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมเยือนค่ะ
  • สวัสดีค่ะคุณBright Lily ก่อนอื่นต้องขอบอกว่า เคยแอบเข้าไปในบันทึกของคุณBright Lily และเพื่อนครูที่โรงเรียนชมว่าคุณBright Lily สวยมากค่ะ
  • ความสุขของคนเป็นครู ก็ คือการที่ได้เห็นลูกศิษย์ของเราสามารถเรียนรู้ได้ แก้ไขปัญหาของตัวเองได้ และมีความสุขกับการมาโรงเรียนค่ะ
  • ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมเยือนค่ะ
  • เมื่อกี้ได้กลิ่นอ๊วก...กำลังจะไปกลับได้กลิ่นอึมาอีกเลยต้องตามมาพิสูจน์กลิ่นกันหน่อย...ผลการพิสูจน์ออกมาแล้วว่า มันกลิ่นเดียวกันน่ะแหละค่ะ เพราะทางเข้าของกลิ่นทั้งสองเป็นทางเดียวกัน แต่ทางออกมันคนละทางมันต้องใช้เวลาเดินทางนานกว่ากันหน่อยความคลาดเคลื่อนทางกลิ่นอาจจะมีบ้างฝากบอกเด็กๆด้วยค่ะ...5555
  • สวัสดีค่ะพี่nutim
  • แต่ถึงอย่างไร  ตอนนี้กลิ่นทั้งสองมันก็ตลบอบอวลอยู่ในจมูกของหนู เพราะอาทิตย์เดียว เจอเข้าไป 2 กลิ่น  (จะเป็นลม...ขอยามดมด้วยค่ะป้านู๋ทิม...ล้อเล่น)
  • ครูประจำชั้นเยี่ยมมากค่ะ
  • ผู้ใหญ่บางคนไม่ค่อยได้ใส่ใจกับบางเรื่องราวที่อาจมีผลกระทบต่อจิตใจของเด็ก
  • เด็กเล็ก ๆ ก็มีหัวใจ
  • น้องเพลงคงจะรู้สึกแย่ ถ้าคุณครูไม่ช่วยรับหน้ากับเพื่อน ๆ
  • คุณครูน้องตุ๊กยอดเยี่ยมมากค่ะ...มีจิตวิทยาในการปกครองชั้นเรียน
  • แต่อาจต้องปรับปรุงทักษะในการชำระล้างบ้างนิดหน่อยนะคะ....เนื่องจากกลิ่นยังติดอยู่บ้างนี่นา....นี่ถ้าสอนอนุบาลคงได้ฝึกทักษะบ่อยกว่านี้นะคะ
  • คุณครูฝันฟ้าอยู่ไหน...ช่วยแนะนำหน่อยเร้ว!.....
  • ขอบคุณค่ะ ศน.พี่กุ้ง ที่ชม
  • ถ้าไม่แก้ปัญหาแบบนั้น รับร้องน้องเพลงร้องไห้กลับบ้านอีกแน่ๆ
  • และที่ยังมีกลิ่นติดอยู่เป็นเพราะว่าล้างไม่ทันค่ะ เด็กนักเรียนกลับขึ้นมาก่อน(มัวแต่ติดต่อแม่น้องเพลงอยู่..หรือว่าจมูกครูตุ๊กชินกับกลิ่นไปซะแล้วก็ไม่รู้)
  • คุณครูฝันฟ้าโดนครูเทพนมลักพาตัวไปแล้วค่ะ
  • ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมเยือนค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณครูตุ๊กแก

        ในฐานะที่เป็นแม่ของลูกสาว ที่อยู่ชั้นประถม 3 และชั้นอนุบาล 2 คงต้องมาอ่านบันทึกคุณครูบ่อย ๆแล้วหละคะ เผื่อจะได้รู้พฤติกรรมของเด็ก  ๆเพิ่มขึ้น และที่สำคัญขอมาเรียนรู้จิตวิทยา จากคุณครูด้วยนะคะ

         อ้อ  อยากให้คุณครูเล่าเรื่อง รักในห้องเรียนด้วยหนะคะ  ไม่ทราบว่า เด็กวัยนี้ เขาเริ่มมีพฤติกรรมแบบนี้บ้างรึยัง เพื่อจะได้นำเรื่องของลูกสาว มาแชร์ประสบการณ์บ้างหนะคะ

สวัสดีค่ะ คุณ รัตติยา เขียวแป้น

  • ดีใจค่ะที่เรื่องเล่าของครูตุ๊กมีประโยชน์ต่อผู้อ่าน และยินดีเป็นอย่างยิ่งถ้าคุณรัตติยาจะเข้ามาอ่านบ่อยๆ
  • สำหรับเรื่องรักในห้องเรียนมีแน่ๆ รอให้เก็บรวบรวมข้อมูล(ให้แน่ใจ)และแก้ปัญหาให้ได้ก่อนนะคะอาจจะนำมาเขียนบันทึกค่ะ
  • ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมเยือนค่ะ

มาเยี่ยมเยือนค่ะ

ไม่ได้กลิ่นอะไรเลย.....ท่านๆ ข้างบนช่วยสูดไปหมดแล้ว  อิอิ

น้องเพลงร้องไห้เฉพาะตอนเข้าแถวและเพื่อนร้องเพลงชาติ...ลึกซึ้งมากค่ะ....ถ้าจะซาบซึ้งว่ายังมีเพลงชาติให้ร้องอยู่ก็ได้นะคะ...

สวัสดีค่ะคุณจันทรรัตน์

  • ที่ไม่ได้กลิ่นเป็นเพราะว่าครูตุ๊กทำลายหลักฐานและทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วค่ะ
  • ถ้าจะซาบซึ้งว่ายังมีเพลงชาติให้ร้องอยู่ก็ได้นะคะ... ครูตุ๊กว่าลึกซึ้งกว่าค่ะ  ชอบมาก
  • ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมเยือนค่ะ

ดีค่ะ