ดอกไม้สีขาว
เสาร์อาทิตย์มีความรู้สึกนึกคิดเกี่ยวดอกไม้ในบ้าน ฤดูฝนย่างกรายเข้ามานานนับเดือน ทำให้พื้นที่รอบบ้านกลับกลายเป็นสีเขียว ไม้ดอกหายไปบ้างแล้ว ยังคงให้เห็นเฉพาะลีลาวดีกับดอกพุด
จริงๆก็เชื่อว่าน่าจะไม่หายไปนานนัก ไนโตรเจนจากน้ำฝนช่วยเพิ่มผลผลิตทางใบ พอฝนซาหรือทิ้งช่วง ต้นไม้จะกลับมาออกดอกเหมือนเดิม แล้วยิ่งใส่ปุ๋ยเสริมเติมพลังเข้าไป ก็ยิ่งจะช่วยเร่งรัดให้ออกดอกเร็วขึ้น
สังเกตจากต้นดอกแก้ว ต้นราชาวดี บุหงาส่าหรี และต้นมะลิ หากได้ปุ๋ยสักนิด จะช่วยผลิตดอกให้ดูงาม แต่ต้นปีบ ต้นพิกุลและต้นพะยอม แม้จะได้น้ำชุ่มฉ่ำเพียงใด จะไม่ออกดอกพร่ำเพรื่อ ในแต่ละปีจะผลิดอกในช่วงเวลาที่เหมาะสม
ผมคิดว่าต้นวาสนาที่อยู่หน้าบ้าน ก็มีดอกสีขาวเหมือนกัน แต่นานๆจะได้เห็นสักครั้ง ส่วนสีขาวนวลชวนให้ชม แต่ไม่มีใครอยากจะดมดอม ที่บ้านก็มีต้นสัตบรรณ ต้นจันผา และต้นเฟื่องฟ้า
จะว่าไปแล้วพืชผักสวนครัวที่ให้ผลกินได้ ให้ดอกสีขาวเหมือนกัน อย่างเช่นดอกมะเขือ และดอกมะละกอ ถ้าเห็นดอกดกเมื่อไหร่ เป็นได้กินผลอย่างมากมายแน่นอน
ดังนั้น ในช่วง ๓ - ๔ เดือนนี้ ความเขียวขจีรอบบ้านมีให้บริหารสายตา มากกว่าสีสันของดอกไม้ อันเป็นธรรมชาติของต้นไม้ที่ฉกฉวยโอกาส ดูดน้ำจากผืนดินเข้าไปเก็บไว้ในลำต้น กิ่ง ก้าน และใบ
พอเข้าสู่ฤดูกาลแห่งความร้อนแล้ง ใบก็จะร่วงหล่น ถึงตอนนั้นล่ะ ดอกไม้จะงดงามขึ้นมาทันที โดยเฉพาะดอกไม้ที่มีสีขาว ซึ่งผมชื่นชอบเป็นพิเศษ เพราะให้ความสบายตาสบายใจ
ยิ่งถ้าหอมด้วยแล้ว ก็ยิ่งชวนให้หลงใหลในกลิ่นที่อบอวลไปรอบๆบ้าน
ทำให้ผมคิดถึงบรรยากาศในโรงเรียนต่างๆช่วงเปิดเทอมใหม่ เด็กได้เลื่อนชั้นไปพบครูประจำชั้นหรือครูผู้สอนในรายวิชาคนใหม่ ทั้งครูและเด็กยังมองกันไม่ออกยังบอกกันไม่ถูกว่าใครเป็นใคร
พอใกล้จะเข้าสู่เทอม ๒ ครูจะรู้ได้ทันที ว่าเด็กนักเรียนในชั้นมีพัฒนาการหรือไม่ จะสอนอย่างไรและจะซ่อมเสริมด้วยเครื่องมือแบบไหน เพราะความแตกต่างระหว่างบุคคลจะชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
ความชัดเจนที่ว่านี้ ผมมองเห็นเป็น “ดอกไม้สีขาว” ในความสวยงามและกลิ่นหอมด้วยนั้น ก็เปรียบเหมือนกับเด็กดีเด็กเก่งในชั้นเรียน หากมีจำนวนมากก็ดี แต่ที่เคยพบมามักจะมีไม่ค่อยมากนัก
อย่างไรก็ตามจะมากจะน้อยไม่เป็นไร ขอให้เขาเป็นกำลังหลักของห้อง เป็นตัวช่วยเสริมเติมต่อให้ครูและเพื่อนร่วมชั้น ก้าวไปด้วยกัน เพื่อการเรียนรู้อย่างมีความสุข
ผมเคยพบเห็นเด็กส่วนใหญ่ของห้องเรียน เป็นประเภทดอกไม้สีขาวที่สะสวย แต่ไม่ส่งกลิ่นหอม หรือบางกลุ่มก็ให้ความรู้สึกที่หอมหวาน แต่สีสันไม่สวยงามเลย เด็กกลุ่มนี้อาจจะไม่เก่งเลิศเลอ
แต่เชื่อเถอะเขามักจะมี “คุณธรรม”ที่เต็มเปี่ยม ขยัน อดทน และเสียสละ หนักเอาเบาสู้ รู้ใจครูไปสารพัด หลายครั้งที่กล้าแสดงออก เรียกเสียงหัวเราะที่เป็นสีสันของห้องเรียนเสมอ
แล้วเด็กหลังห้องล่ะ สุขภาพก็ไม่ดี ขี้โรค ขาดเรียนบ่อย ไม่ค่อยอยากจะมาโรงเรียน ครูต้องคอยเคี่ยวเข็ญจนเป็นที่ร่ำลือ แต่พวกเขาคือ ดอกไม้สีขาวเหมือนกัน บริสุทธิ์ผุดผ่อง เพียงแต่ไม่สวยและไม่หอมเท่านั้น
นับวันเด็กกลุ่มหลังนี้จะมีมากขึ้น โรงเรียนเลือกเด็กไม่ได้ ครูก็เช่นกัน ครูไม่อาจเลือกปฏิบัติได้เลย แต่ครูสามารถเลือกได้ที่จะใส่ใจในรายละเอียด เพื่อมิให้ดอกไม้สีขาวต้องบอบช้ำ แต่ต้องทำให้พวกเขาทั้งหมดเข้ากันได้ในแจกันใบเดียว
เด็กเขามีหัวใจและมีความรู้สึก แม้จะมีทักษะการเรียนรู้ที่พัฒนาได้ช้า แต่ครูสามารถทำให้เขาเป็นเด็กดีได้ แล้วยิ่งครูให้เวลาห่วงใยให้ความรักและการเอาใจใส่ เขาจะรู้สึกปลอดภัย ไปต่อได้ทั้งการอ่านการเขียนและผลสัมฤทธิ์
ปีการศึกษานี้ วิกฤตจะกลายเป็นโอกาสที่ดีทั้งครูและเด็ก เมื่อทุกฝ่ายเห็นพ้องต้องกันที่จะลดทั้งภาระงานและการประกวดประชันขันแข็ง คราวนี้ล่ะดอกไม้สีขาวจะบานสะพรั่ง
หยิบยื่นสู่ผู้ปกครอง ชุมชน สังคมและประเทศชาติ ได้อย่างสง่างาม
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๕ พฤษภาคม ๒๕๖๙
ดอกไม้สีขาว ….โอ้…..เห็นภาพครับ..เห็นภาพในอักษรก่อน ได้เห็นภาพจริงครับ
จินตนาการมาก่อน หากลงมือทำจริง ความสำเร็จจะตามมาครับ ๕๕๕๕