ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2569 ณ สยามนครินทร์ คอมเพล็กซ์ กับงานปาร์ตี้บายเนียร์ของเด็กๆ SMA Gen 17 โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย พอนึกถึงช่วงเวลาเตรียมงานวันสุดท้ายแล้ว ก็อดขำและอมยิ้มไม่ได้จริงๆ มันคือความวุ่นวายที่เต็มไปด้วยความตั้งใจของคนเป็นพ่อเป็นแม่ ที่อยากมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้เป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายก่อนที่เด็กๆ จะแยกย้ายไปเติบโต
เบื้องหลังงานที่ดูสวยงาม มีเรื่องให้เราต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้ากันตลอดเวลา อย่างตอนจัด Backdrop ที่พรมสีกาแฟดูหม่นไม่สวยงาม แม่ก็ต้องรีบส่งหน่วยซิ่งอย่าง “นภัส” ไปซื้อผ้าสักหลาดสีดำ ลูกโป่ง กับริบบิ้น มาตกแต่งใหม่จนออกมาดูหรูหรา หรือจะเป็นวีรกรรม “ลูกโป่งตัวเลข” ที่เด็กๆ เผลอทำแตก จน “เจมส์และฟารีส” ต้องรีบบิดมอเตอร์ไซค์ตระเวนหาร้านลูกโป่งมาเติมให้ทันเวลา แม้ตอนนั้นทุกคนจะหน้าดำคร่ำเครียดกันแค่ไหน แต่พอเห็นผลงานออกมาสมบูรณ์แบบ
ความสำเร็จของงานนี้ จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยหากขาดแรงกายแรงใจจากทีมพ่อๆ แม่ๆ ทั้ง แม่จัน, แม่เดียร์, แม่ดา, แม่สุ, แม่กานต์, แม่ต๋า, แม่แหม่มวัลลยา, แม่นิ, แม่น้อยหน่า, แม่แจน, แม่ก้อย, แม่ชิง, พ่อแจ๊ค และพ่อเจมส์ ที่มาช่วยกันคนละไม้คนละมือ เราพยายามบริหารงบประมาณที่มีให้คุ้มค่าที่สุด อะไรหยิบจับมาเสริมให้งานสมบูรณ์ได้เราทำหมด เพื่อให้ภาพความทรงจำของลูกๆ ออกมาดีที่สุด ซึ่งแม่เองก็ภูมิใจมากที่ได้รับหน้าที่ตัดต่อวิดีโอประมวลภาพความทรงจำชุดนี้ด้วยตัวเอง
ในคืนนั้น เมื่อได้เห็นเด็กๆ เดินพรมแดงอย่างมั่นใจ ได้เห็นเด็กๆ นั่งดูวิดีโอความทรงจำด้วยแววตามีความสุข ได้ฟังโอวาทดีๆ จากคุณครู และสนุกไปกับการประกวดดาว-เดือน แม่ในฐานะคนเบื้องหลังตัวเล็กๆ ก็รู้สึกเบาใจและหมดห่วง
จากนี้ไปคือเส้นทางเดินใหม่ของลูกๆ แล้วนะ แม่ส่งพวกเราถึงฝั่งไปอีกขั้นแล้ว ภูมิใจในตัวเด็กๆ SMA ทุกคนมากจ้ะ และขอบคุณทีมงานพ่อแม่ทุกคนที่สู้มาด้วยกันจนจบภารกิจนี้ได้อย่างสวยงามและน่าจดจำ
ชมคลิปบรรยากาศงาน: https://youtu.be/PkWt5kJLVOA
I learned a new Thai word today: “ปาร์ตี้บายเนียร์” = [Good]bye [Se]nior [high school] party? = end of senior high school party. Did I get it right?
ถูกต้องค่ะอาจารย์ อิอิ