เย็นวันอาทิตย์ที่ ๑๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙  ทีมมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี เข้าเฝ้าถวายปริญญาบัตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์แด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว   ที่พระที่นั่งอัมพรสถาน ตาม ข่าวนี้   

สมัยราวๆ ๕๐ ปีก่อน สมัยเป็นผู้บริหารมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ผมเคยเข้าไปในพระที่นั่งอัมพรสถาน หลายครั้ง  ในหลายโอกาส ที่ความจำลางเลือนของคนแก่บอกไม่ได้ว่าไปเรื่องอะไร    จำได้รางๆ ว่าครั้งหนึ่ง เป็นงานเล่นดนตรี  ที่ในหลวง ร. ๙ ท่านทรงเล่นกับวง อศ.   จำได้ว่า ในหลวง ร. ๙ ทรงพระเกษมสำราญมาก           

พระที่นั่งอัมพรสถานสมัยนี้มีการปรับปรุงใหม่หมด    ไม่มีบรรยากาศเก่าๆ เหลืออยู่เลย   เพราะเวลานี้เป็นพระราชวังที่ประทับของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ร. ๑๐  และสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินี     

เข้าใจว่ารถตู้ของ มทส. เข้าไปทางประตูถนนนครราชสีมา  เมื่อเวลาประมาณ ๑๕.๓๐ น.    เข้าไปถึงก็ลงจากรถตู้ ถ่ายลงรถกอล์ฟไฟฟ้า   ไปที่อีกอาคารหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล  เข้าไปในห้องนั่งรอ    ได้พบคณะของ ม. ทักษิณ นำโดยท่านนายกสภา ศ. ดร. สมคิด เลิศไพฑูรย์     มีเจ้าหน้าที่มาบอกว่า เวลา ๑๖ น. จะเชิญขึ้นไปชั้น ๒     

  ถึงเวลา ๑๖ น. เจ้าหน้าที่มาเชิญคณะของ มทส. และ ม. ทักษิณ เดินขึ้นไปชั้น ๒   โดยเดินผ่านทางเดินปูพรมสะอาดเอี่ยม   ที่เจ้าหน้าที่เขาถอดรองเท้า สวมแต่ถุงเท้าทุกคน  แต่แขกไม่ต้องถอดรองเท้า    ระหว่างทาง ที่ผนังมีภาพวาดสวยงามประดับเป็นระยะๆ    บันไดขึ้นชั้น ๒ สวยงาม มีราวบันไดไม้ที่เป็นเวาวาววับ ให้คนแก่อย่างผมจับ 

ที่ชั้น ๒ มีห้องพักหรู และมีอาหารว่างและเครื่องดื่มเลี้ยงอย่างหรู   สักครู่เขาก็มาเชิญเข้าไปซ้อมในสถานที่จริง คือ ท้องพระโรงของพระที่นั่งอัมพรสถาน ที่สุดแสนจะโอ่อ่า    ผมบอกตัวเองว่า โอ่อ่ากว่าท้องพระโรงในพระที่นั่งจักรีมหาปราสาทหลายเท่า    มีการฝึกซ้อมกัน ๓ รอบ เพื่อให้พิธีมีความสง่างาม ไม่เร่งรีบ   และผมได้เห็นและเรียนรู้สภาพของพระราชประเพณี และข้าราชบริพารในวังยุคปัจจุบัน   ที่ผมไม่คุ้นเคยเลย    ได้ไปเห็นเป็นบุญตา   

ซ้อมยากสำหรับคนแก่อายุ ๘๔ คือ นั่งพับเพียบร่วมฉายพระรูปกับพระเจ้าอยู่หัว กับพระบรมราชินี   ผมได้เห็นตัวอย่างการคลานที่มหาดเล็กทำให้ดูเป็นตัวอย่าง    ที่เขายกเว้นให้คนแก่เดิน และไปนั่งเก้าอี้ได้ คนอื่นๆ ต้องนั่งพับเพียบท่าหมอบอยู่กับพื้น 

ซ้อมเสร็จ มีข่าวติดต่อมาว่า จะเสด็จช้าราวๆ ครึ่งชั่วโมง   เขาจึงให้เดินลงไปชั้นล่าง   ไปกินอาหารว่างรองท้องอีกครั้งหนึ่ง   แล้วจึงขึ้นไปที่ท้องพระโรง ไปซ้อมและยืนรอรับเสด็จ    ที่รอนานกว่าตอนพิธีจริงๆ หลายเท่า   

การซ้อมที่ดี ทำให้พิธีดำเนินไปอย่างสง่างาม    ผมนั่งรถตู้ของ มทส. กลับไปที่พญาไทพลาซ่า  ขึ้นรถเก๋งส่วนตัวกลับถึงบ้าน สองทุ่ม           

วิจารณ์ พานิช

๑๖ ก.พ. ๖๙   

 

 

1 ถวายปริญญา