ค่ำคืนนี้นั่งฟังเพลงเก่า ๆ The Innocent, อุ้ย รวิวรรณ จินดา, บ่น อนุชิต จุรีเกษ ฯลฯ
คิดถึงชื่อเพื่อนผู้หญิงตอนเรียนประถมศึกษาด้วยกัน ๒ ปี ชื่อ “บงกช โตสุขุมวงศ์” จำได้เลา ๆ ว่า เพื่อนย้ายมาจากโรงเรียนอื่นตอน ป.๕ เราเป็นเพื่อนกัน ๒ ปี คือ ป.๕ - ป.๖ หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันไปเรียนระดับที่สูงขึ้น
ในระยะแรก ๆ ที่จากกัน เราใช้โทรศัพท์ตู้แบบหยอดเหรียญขององค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย โดยขี่จักรยานไปหาตู้หยอดเหรียญตอนค่ำ ๆ แบบต้องหาตู้ว่าง ๆ ที่ไม่ค่อยมีคนใช้ หรือไม่ก็ตู้ที่คนต่อคิวไม่ยาว
โทรหาได้สัก ๑ ปี หลังจากนั้นก็หายจากกันไป ตอนนั้นจะเป็นปี พ.ศ.๒๕๒๗ เมื่อรวมเวลาตอนนี้ ก็ไม่ได้เจอกันเป็นเวลา ๔๒ ปีแล้วสินะ
สังขารแก่ล่ะ แต่ความทรงจำยังคงใหม่อยู่เสมอ
ถ้าเป็นภาพยนตร์สักเรื่อง ก็คงเป็นยุค “2538 อัลเทอร์มาจีบ (Back to the 90s)” ไม่มีโทรศัพท์มือถือ มีแต่โทรศัพท์บ้าน กับ โทรศัพท์หยอดเหรียญ
ตะกี้ไปสืบค้นชื่อจากอินเทอร์เน็ตมา พบว่า “บงกช โตสุขุมวงศ์” เรียนจบนิเทศศาสตร์ จุฬาฯ รุ่น 26 คงเรียนเก่งเหมือนเดิม แล้วก็สืบค้นอีกว่า “บงกช โตสุขุมวงศ์” เป็นคอลัมน์นิสต์อยู่นิตยสารแพรวอีกด้วย ไม่รู้ว่าปัจจุบันยังทำงานอยู่ที่นี่ไหม
เอาเถอะ ที่เขียนมาทั้งหมดเป็นบันทึกส่วนตัวที่อยากเขียนถึงเพื่อนชื่อ “บงกช โตสุขุมวงศ์” ที่อยู่ในความทรงจำตอนเด็ก ๆ
เผื่อเอาไว้ว่า หากคนรู้จัก “บงกช โตสุขุมวงศ์” หรือตัวของ “บงกช โตสุขุมวงศ์” ผ่านมาที่ Gotoknow.org จะทักทายส่งข่าวกลับมา
บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)…
ไม่ค่อยนานเลย 40 กว่าปี 555 ผมหาไลน์อาจารย์ไม่เจอไลน์ผม khajit1 โทรเบอร์เดิม แต่ไลน์และเบอร์เพื่อนๆเก่าหายไปหมด แง
ผมก็เพิ่งมานั่งนับเหมือนกันครับ อ.ขจิต ๔๒ ปี เลย 555
เดี๋ยวผม Add Line อาจารย์ครับ สักครู่ ๆ ;)…