กาลครั้งหนึ่ง … มีคุณหมอมาจีบ …
พี่หมอ : พี่งานยุ่งมาก รับเคสคนไข้ทั้งวัน พี่ยังมีเวลาตอบไลน์ออมใน 5 นาที แล้วออมทำอะไร ทำไมไม่ตอบพี่ …..
ออม : เอ่ออ .. ออมนั่งวาดรูปเล่นค่ะ
พี่หมอ : ออมอยู่กับตัวเองมากไป พี่ไม่โอเคอ่ะ
ออม : ความสุขมันอยู่ใน “ใจ” พี่ ไม่ได้อยู่ที่ออมนะ
พี่หมอ : โอเค .. งั้นออมอยู่กับตัวเองไปละกัน …
ออม : ค่ะ!! (หูดับ!! พูดอะไรต่อก็ไม่ได้ฟังละ นึกในใจ “ดีจังเลยยยยย”)
ฮัลโหลลลลล !! เดี๊ยววววววว
เราจะเป็น “ลูก” เมื่อเราอยู่กับ “พ่อแม่”
เราจะเป็น “เพื่อน” เมื่อเราอยู่กับ “เพื่อน”
เราจะเป็น “อาจารย์” เมื่อเราอยู่กับ “ลูกศิษย์”
เราจะเป็น “แฟน” เมื่อเราอยู่กับ “แฟน”
เราจะเป็น “เมีย” เมื่อเราอยู่กับ “ผัว”
เราจะเป็น “ลูกค้า” เมื่อเราจะ “ซื้อของ”
เราจะเป็น “เจ้านาย” เมื่อเราอยู่กับ “ลูกน้อง”
เราจะเป็น “แม่” เมื่อเราอยู่กับ “ลูกๆ”
ฯลฯ
หนึ่งชีวิต เรามีหลาย “บทบาท” หนึ่งชีวิต เราเล่น “ละคร” หลายเรื่อง
ถ้าเวลาไม่พอ ถ้าความสามารถไม่ถึง “อย่ารับละครหลายเรื่อง”
เลือกเอาที่เล่นแล้วจะได้ “ออสการ์” เลือกบท เลือกพระเอก เลือกนางเอง ในชีวิตเราด้วย เพราะเราคือ “ผู้กำกับ และ ตัวแสดง” ในชีวิตเราเอง เล่นแล้วไม่แฮปปี้ “เลิกเล่น เปลี่ยนบท เปลี่ยนตัวแสดง” ได้นะ
เพราะเราเกิดมามีความสุข และเราคือ “ผู้กำกับ” ไง แต่ก็ไม่ต้องไปกำกับชีวิตคนอื่นเค้าล่ะ เค้าก็เป็นผู้กำกับเหมือนเรา ถ้าอยากช่วยก็แค่ “แชร์กัน” อย่าไป “สั่ง” เราต้องให้เกียรติกันในฐานะ “มนุษย์”
เค้าเป็นแฟนเรา แต่เค้าก็เป็นลูก เป็นเพื่อน เป็นเจ้านาย เป็นลูกศิษย์ เป็นตัวเค้าเอง หรือเป็นคนที่ยังต้องรับกรรมเก่าอะไรอยู่ เราจะรู้หรอ …. ให้พื้นที่กันและกันค่ะ ….
ถ้าจะอดทน ต้องมี “เหตุผล” + “ผลลัพธ์” ที่คุ้มค่าพอ
เราเล่นละครหลายเรื่องในเวลาเดียวกันได้หรอออออ (ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง .. แต่มันทำได้ไม่ดีหรอก แต่เอา skill มาปรับใช้ด้วยกันได้นะ)
เส้นเวลาในโลกมนุษย์ เป็น “เส้นตรง” ตอนคิด ยังคิดได้ทีละเรื่องเลย (เเต่มันสวิตช์ไปมาได้เร็วกว่ากระพริบตานะ)
เพราะงั้น ….
มีแฟน เมื่อ “อยู่” กับแฟน (เล่นตามบท) อยู่คนเดียว = โสด
ธรรมชาติของจิต เป็น “อิสระ” อย่าผูกมัดตัวเองไว้กับอะไรเลย และความสุขคือสิ่งที่เรา “สร้างเองได้”
#ขอให้มีความสุขทุกลมหายใจค่ะ
