สู่เส้นทาง..หมายเลข ๖๔
ผมมองว่าเป็นหมายเลขที่สวยสดงดงาม จะพอดีหรือพอเพียงหรือไม่ มิอาจตอบได้ แต่ถ้าหากก้าวต่อไปได้อีกก็จะมีความรู้สึกชื่นมื่นในหัวใจ จะได้ดูแลรับใช้ตัวเองและคนรอบข้างได้อย่างมีความสุข
ตัวเลขแบบนี้ หากเป็นจำนวนอายุของรถยนต์และรถประจำทาง คงเป็นไปได้ยาก ไม่น่าจะมีรถคันใด ที่จะใช้งานได้ยาวนานถึงเพียงนี้ น่าจะหมดสภาพเป็นเศษซากและผุพังไปตามกาลเวลา
แต่ยังจำได้อยู่ถึงตัวเลขที่คุ้นตา ครั้งหนึ่งเคยใช้บริการรถเมล์เป็นประจำ สาย ๖๔ วิ่งจากนนทบุรี ไปท้องสนามหลวง เป็นความทรงจำในวัยรุ่นที่ชอบไปเดินแถวแผงหนังสือข้างถนนราชดำเนิน
คงต้องบอกว่าไปหาซื้อหนังสือคู่มือเตรียมสอบฯ ไปได้ไปหาหนังสือเพลย์บอยแต่อย่างใด..
ณ ตอนนี้นับเป็นช่วงอายุที่อ่านและเขียนหนังสือเยอะมาก เพิ่งจะค้นพบตัวเองกับเวลาที่ว่างมากพอ จึงสามารถคลุกคลีกับตัวหนังสือได้มากกว่าอย่างอื่น ได้ใช้สายตาและสมองอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ
จึงตั้งใจไว้ว่าเมื่ออายุย่างเข้าสู่ปีที่ ๖๔ หรือปีพ.ศ. ๒๕๖๙ ต้องรวบรวม “เรื่องสั้น”ที่มีอยู่ทั้งหมด นำมาพิมพ์เป็นเล่ม เพื่อเป็นผลงานรวมเล่มครั้งแรก เป็นของขวัญให้แก่ตัวเองที่ยังมุ่งมั่นเดินอยู่ในเส้นทางสายวรรณกรรม
อีกทั้งคาดหวังเล็กๆที่จะให้ปีต่อไปนี้ เป็นปีแห่งการรักษาสุขภาพอย่างแท้จริง ด้วยการออกกำลังวันละนิด เพื่อให้จิตแจ่มใส ใช้กิจกรรมสร้างสรรค์สิ่งแวดล้อม ด้วยการปลูกผักสวนครัวรั้วกินได้
เพราะสถานที่และวัสดุอุปกรณ์กลับมามีความพร้อมอีกครั้งหนึ่ง จึงจะไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอยไป
ส่วนการทำงานในองค์คณะบริหารงานบุคคลของ อ.ก.ค.ศ.เขตพื้นที่ฯ ยังยืนระยะอยู่ได้อย่างสบาย ถ้าสุขภาพกายและใจยังเป็นแบบนี้ เพื่อที่จะก้าวเข้าสู่การประชุมฯในปีที่ ๒ กับการดำรงตำแหน่งที่มีวาระฯ ๔ ปี
ขอบคุณตัวเองที่วางแผนชีวิตมาตลอด บางช่วงเวลาอาจจะลุ่มๆดอนๆบ้าง บางวันอาจยิ้มและหัวเราะทั้งน้ำตา แต่เป็นธรรมดาของชีวิตนั่นเอง ย่อมต้องพบเจอรสชาติอันหลากหลาย ขอเพียงหยัดยืนและก้าวต่อไป
ผมยังเชื่อมั่นว่า”วินัย”ในตนเอง ยังสำคัญมากกว่าชื่อเสียงเกียรติยศและความเก่งกาจฉลาดล้ำ การเดินทางจะไปสู่เป้าหมายที่คาดหวัง ตามควรแก่พื้นฐานของฐานะและบริบทของชีวิตได้นั้น
ในระหว่างทางการมีวินัยจะช่วยประคับประคองทุกสิ่งทุกอย่างให้มั่นคง ดำรงอยู่อย่างมีสติ
การเกษียณอายุราชการแล้ว ก็ถือว่าเริ่มต้นเข้าสู่วัยผู้สูงอายุ ถึงแม้จะไม่มีเจ้านาย และทำสิ่งใดๆได้ตามปรารถนามากกว่าเดิม ไม่มีปัจจัยอันใดมาห้อมล้อมให้อยู่ในกรอบกติกา ไม่มีอะไรมาครอบงำให้หลงระเริง
แต่วินัยก็ยังมีคุณค่าและคู่ควร ให้สามารถใช้ความคิดและสติปัญญาได้อย่างมีคุณภาพมากขึ้น
ขอบคุณทุกสรรพสิ่ง ที่ช่วยนำพาให้ก้าวเดินมาถึงเส้นทางหมายเลข ๖๔ ที่ยังไม่เจ็บและไม่จน ดำรงตนตามสภาพแห่งความพอดีและพอเพียง ขอบคุณครอบครัวที่คอยให้กำลังใจและพลังความคิดอยู่เสมอ
ชีวิตที่ยังมีแม่ผู้ให้กำเนิด เห็นแม่สุขภาพแข็งแรงสดใสมากขึ้น ก็เหมือนได้รับพรอันประเสริฐ เพื่อให้ลูกชายคนนี้ของแม่ได้เข้มแข็งบ้าง เพื่อจะได้ดูแลแม่ไปนานๆ
ท้ายที่สุด..ขอบคุณเพื่อนนักอ่านที่เคารพรักทุกท่าน ได้กรุณาเป็นแฟนประจำในเฟสบุ๊คและเว๊บไซต์โกทูโนอย่างต่อเนื่องเรื่อยมา ไม่มีสิ่งใดจะตอบแทน นอกจากความรักความจริงใจและความปรารถนาดีผ่านข้อคิดข้อเขียนในทุกตัวอักษร
ขอบคุณทุกคำอวยพร ขอได้โปรดจงย้อนกลับไปให้ทุกท่าน พบความสุขโดยทั่วกันด้วย..เทอญ.
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๙ ธันวาคม ๒๕๖๘
(อายุ ๖๓ ปีเต็ม)
HBD 63 Years