มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดการประชมทบทวนนโยบาย (retreat) ที่ JW Marriott Resort and Spa at Khao Lak จังหวัดพังงา วันที่ ๑๙ - ๒๑ กันยายน ๒๕๖๘ ผมจึงมีโอกาสออกไปเดินออกกำลังที่ชายหาดเขาหลัก เช้าวันที่ ๒๐ และ ๒๑ ได้สูดอากาศบริสุทธิ์ชายฝั่งทะเลอันดามัน ได้ชมชายหาดที่กว้างและสวยงาม และชื่นชมความงามของธรรมชาติ
ทรายที่นี่สีเข้ม มีทั้งเม็ดใหญ่และเม็ดเล็ก เมื่อคลื่นซัดสาดจึงเกิดศิลปะธรรมชาติขึ้นหลากหลายรูปแบบ
ศิลปะอีกอย่างหนึ่งคือ มูลทรายที่ปูลมขนขึ้นมากองจากการขุดรู มีสารพัดรูปแบบของกองทราย ตามระดับตวามขยันและขี้เกียจของเจ้าของรู ที่ขยัน ก็จะขนออกไปไว้ไกลจากปากรู กระจายออกไป ที่ขี้เกียจก็ขนขึ้นไปกองกระจุกอยู่ใกล้ๆ ปากรู้นั้นเอง
ชิ้นงานศิลปะอีกอย่างหนึ่งคือ ก้อนหินรังเพรียงที่หลุดออกมาเป็นชิ้นเล็กๆ และคลื่นซัดขึ้นมาบนหาดทราย มีก้อนเท่ากำปั้นสวยมาก แต่ขนมาไม่ไหว ผมจึงเก็บก้อนเล็กๆ มา ๓ ก้อน กลับมาเห็นก้อนยาวกว่าครึ่งเมตรในห้องอาหารของโรงแรม ตามรูป
แน่นอนว่า ดาวเด่นของศิลปะธรรมชาติยามพระอาทิตย์ขึ้นคือแสงสีของท้องฟ้าและก้อนเมฆ รวมทั้งที่สะท้อนบนผืนน้ำ และความงามของคลื่น รวมทั้งแสงที่สะท้อนจากท้องฟ้า
เช้าวันที่ ๒๑ ขากลับผมขี้นไปเดินในสวนมะพร้าว ที่ชาวบ้านมาตั้งกระต๊อบให้บริการนวด บริการทำผม ซักผ้า และร้านอาหาร ได้เห็นว่าชาวบ้านเขากวาดพื้นดินให้สะอาดดีมาก พูดคุยกันได้ความว่า ชาวต่างประเทศที่มาใช้บริการคือผู้มาพักที่โรงแรม JW Marriott นั่นเอง โดยทางโรงแรมเปิดถนนเป็นช่องทางเดินติดต่อกันได้อย่างสะดวก ชาวบ้านเขามีความรู้สึกที่ดี ที่โรงแรมเป็นแหล่งทำมาหากินของเขาด้วย
วิจารณ์ พานิช
๒๓ ก.ย. ๖๘
รูปเขาหลัก
1 ปูขยัน
2 ปูขี้เกียจ
3 ชิ้นงานศิลปะธรรมชาติที่ชายหาด ก้อนหินรังเพรียง
4 เสียดายที่ไม่ได้เก็บก้อนนี้มาประดับบ้าน
5 ก้อนหินรังเพรียง ชิ้นงานศิลปะจากธรรมชาติ ตั้งประดับห้องอาหาร JW Marriott Resort
6 ลวดลายศิลปะที่พื้นทราย
7 ลวดลายอีกแบบ
8 แสงเงางาม
9 พื้นทรายงาม
10
11 กระต๊อบบริการนวดไทย
