วันนี้จะมาเล่าสู่กันฟังในเรื่องของสมรรถนะ ซึ่งเราอาจมองว่ามันเป็นเรื่องเก่าที่เคยรับรู้กันมาแล้ว และทุกวันนี้ก็ใช้กันอยู่ ทั้งในเรื่องของสมรรถนะหลัก สมรรถนะสายงาน ความรู้ความสามารถ และทักษะโดยครั้งนี้จะเล่าถึงสมรรถนะในกลุ่มบุคลากรที่เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ (ก.พ.)
ในอดีตที่ผ่านมาเริ่มมีการพูดถึงสมรรถนะในปี 2552 (ว 27) และมีการปรับปรุงในปี 2553 (ว 7) เวลาผ่ามมาหลายปี ทาง ก.พ. ได้มีการทบทวนมาตรฐานความรู้ความสามารถ ทักษะ และสมรรถนะที่จำเป็นให้เหมาะสมกับสถานการณ์ในปัจจุบันมากยิ่งขึ้น โดยยกเลิกหนังสือ 2 ฉบับข้างต้น และใช้ ว 18 ตั้งแต่วันที่1 ตุลาคม 2568 เป็นต้นไป
แล้วมีอะไรที่เราต้องเปลี่ยน วันนี้จะขอกล่าวถึงในส่วนของสมรรถนะหลักของผู้ปฏิบัติงาน เพราะมันมีความเชื่อมโยงกับประกาศที่ต้องใช้เพื่อการประเมินผลการปฏิบัติงานเพื่อเลื่อนเงินเดือน จากเดิมสมรรถนะหลักเราใช้ 5 ตัว คือ (1) มุ่งผลสัมฤทธิ์ (2) บริการที่ดี (3) สั่งสมความเชี่ยวชาญในงานอาชีพ (4) จริยธรรม (5) การทำงานเป็นทีม จะต้องมีการปรับเปลี่ยนมาใช้สมถนะหลักใหม่คือ (1)การทำงานที่เป็นเลิศ มี 6 พฤติกรรมบ่งชี้ (2)การยึดมั่นในความถูกต้องและมีจิตบริการสาธารณะ มี 4 พฤติกรรมบ่งชี้ (3)การประสานความร่วมมือร่วมใจ มี 5 พฤติกรรมบ่งชี้ (4)ความยืดหยุ่น คล่องตัว ริเริ่มสร้างสรรค์ มี 5 พฤติกรรมบ่งชี้
การแบ่งระดับสมรรถนะผู้ปฏิบัติงาน ยังคงแบ่งเป็น 3 ระดับ คือ ระดับที่ 1: ระดับพื้นฐาน จะอยู่ในระดับตำแหน่งปฏิบัติงาน/ชำนาญงาน/ปฏิบัติการ/ชำนาญการ ระดับที่ 2: ระดับกลาง จะอยู่ในระดับตำแหน่งอาวุโส/ชำนาญการพิเศษ ระดับที่ 3: ระดับสูง จะอยู่ใสระดับตำแหน่ง ทักษะพิเศษ/เชี่ยวชาญ/ทรงคุณวุฒิ
สรุปสิ่งสำคัญ “เปลี่ยนแปลงให้เหมาะสมรองรับการปฏิบัติงานในสถานการณ์ที่มีความพลิกผัน” จาก 5 สมรรถนะเดิม สู่ 4 สมรรถนะใหม่ ระดับมาตรฐานใหม่ ส่วนสมรรถนะสายงาน สมรรถนะผู้บริหาร จะมาเล่าให้ฟังตอนต่อไป***
