จัดระเบียบความคิดเพื่อชีวิตประจำวัน
เฝ้ามองการเจริญเติบโตของต้นลำไยมากว่า ๒๐ ปี จากพื้นที่จำนวน ๒ ไร่ ที่ปกคลุมด้วยกิ่งก้านอันแน่นหนา วันเวลาผ่านไปกลายเป็นสิ่งก่อสร้างขึ้นมาทดแทน จึงรู้สึกเหมือนเครื่องฟอกอากาศถูกทำลายออกไปส่วนหนึ่ง
ก็ยังดีที่ยังเหลือต้นปีบ มะค่าและมะขามอีกหลายต้น ส่วนลำไยคงเหลือเพียง ๑๕ ต้นเท่านั้น การเฝ้ามองคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ เหมือนเป็นเพื่อนคู่คิดเป็นมิตรคู่เรือน ยังไงยังงั้นเลย
ลำไย ถึงแม้จะยังไม่โตเต็มวัย แต่ก็ให้ร่มเงาได้พอสมควร ผืนดินโดยรอบไม่ค่อยจะมีต้นหญ้าขึ้นปกคลุมเพราะแสงแดดส่องไม่ถึง จะมีก็แต่ใบลำไยแห้งๆปกคลุมไปทั่วบริเวณ
ผมเก็บกวาดอยู่หลายปี เท่ากับจำนวนครั้งที่ออกกำลังกายแบบเบาๆ เพื่อนำพาใบไม้ทั้งหลายไปกองรวมอยู่ที่โคนต้น เททับด้วยขี้วัวและรดน้ำเฉพาะช่วงหน้าแล้งเท่านั้น
ผมต้องทำดีกับลำไยอย่างสม่ำสมอและต่อเนื่อง เพราะตระหนักรู้ถึงคุณค่าของอากาศ ไม่รู้สึกเสียดายหรือเสียใจ ที่ไม่ได้กินผลลำไยมานานมากแล้ว
คงปล่อยให้เป็นอาหารหวานของกระแตปีละ ๑ ครั้ง แต่ละครั้งก็มากโข พอจะช่วยให้ครอบครัวของเจ้ากระแตเจริญเติบโตเป็นปึกแผ่น ออกลูกออกหลานวิ่งเล่นกันอยู่เต็มสวน
จึงคิดว่าในปีนี้น่าจะทดลองทำอะไรบางอย่าง เพื่อลิ้มลองผลลำไยบ้างสักครั้ง โดยจะให้คนงานพม่าขึ้นไปบนต้น ใช้ถุงพลาสติกห่อหุ้มไว้ในช่วงที่ลำไยออกช่อมีพวงผลที่ยังไม่ใหญ่มาก
หากทำแบบนี้เพียงต้นละ ๔ - ๕ ถุงเท่านั้น ก็น่าจะช่วยให้ลำไยอยู่รอดปลอดภัยหลายกิโลกรัมทีเดียว ที่สำคัญจะต้องห่อหุ้มผลลำไยในกิ่งก้านที่ไม่สูงเกินไป จะได้ไม่เป็นอันตรายในการป่ายปีน
การมีต้นไม้ใหญ่อยู่รอบบ้าน ข้อดีก็มีอยู่มาก ส่วนข้อเสียก็มีอยู่ไม่น้อย ต้องคอยจัดระเบียบสิ่งแวดล้อมให้ดูสวยงาม ไม่รกรุงรัง ใบไม้ที่ร่วงหล่นเรี่ยราด ต้องคอยหมั่นเก็บกวาดอยู่เสมอ
การกวาดใบไม้กองไว้ใต้ต้นเริ่มหมักหมมแฉะชื้นเป็นที่อยู่ของแมลงและสัตว์เลื้อยคลาน ผมจึงคิดใหม่โดยเก็บกวาดมากองไว้ในคอกตาข่ายให้อยู่ในที่เดียวกัน แล้วใส่ขี้วัวลงไปพร้อมน้ำหมักชีวภาพ
ใบไม้จะย่อยสลายเมื่อไหร่อย่างไร ก็ปล่อยไปตามห้วงจังหวะเวลาที่ควรจะเป็นไม่รู้สึกรีบร้อน
หลังจากเก็บกวาดแล้ว แม้จะยังไม่สะอาดตามากนัก แต่รู้สึกมั่นใจเมื่อไปนั่งพักห้อยขากวัดแกว่งเท้าไปมาอยู่ตรงโคนต้น โดยที่ไม่ต้องหวาดระแวงต่อแมลงที่จะมาคุกคาม
ในทุกวันของชีวิต กิจกรรมซ้ำๆที่วนเวียนอยู่กับต้นไม้ ช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อไม่ให้ตึงเครียดเกินไป ข้อดีอีกอย่างหนึ่งก็คือไม่ต้องทำงานแข่งกับเวลา ไม่ต้องเปรียบเทียบกับใคร ทำได้แต่ไหนก็แค่นั้น
การจัดระเบียบรอบบ้านแบบนี้ เหมือนได้จัดระเบียบความคิดไปด้วยพร้อมๆกัน ขณะที่ทำอย่างเพลิดเพลิน ก็ต้องมีสติทุกก้าวที่เดินมิให้เกิดการพลาดพลั้งจากการทำงาน
ขณะเดียวกันยังช่วยให้คิดงานต่อไป ว่าจะต้องทำอะไร หลังจากปล่อยวางสักพักแล้วค่อยลงมือทำ จะทำในวันต่อไปก็ได้ เวลาช่างมีมากมายเหลือเกิน แต่จะไม่ทำเพลินเกินความพอดีจนลืมนึกถึงสุขภาพตัวเอง
ชีวิตประจำวันจึงสำคัญ ไม่ต้องวาดหวังถึงอนาคตอันยาวไกล แค่ไม่เจ็บไม่ไข้ก็ดีถมไปแล้ว
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๓๐ มิถุนายน ๒๕๖๘
