จากการได้มีโอกาสเข้าร่วมกิจกรรม ววน. ของประเทศในฐานะคนแก่ที่เคยมีประสบการณ์ด้านนี้มาบ้าง ช่วยให้ผมมีโอกาสเป็นผู้สังเกตการณ์อยู่ห่างๆ แบบไม่ห่างนัก พยายามทำความเข้าใจว่า ทำไมระบบ ววน. ของเราจึงไม่เข้มแข็งนัก มีเส้นผมบังภูเขาตรงไหน วันนี้มีโอกาสสะท้อนคิดได้ข้อคิดเห็น ที่ไม่แน่ใจว่าถูกหรือผิด
ผมได้ความคิดว่า ระบบ ววน. ของเราไม่ก้าวหน้าเท่าที่ควรเพราะเราถูกครอบงำความคิด แบบไม่รู้ตัวว่าถูกครอบงำ เราใช้คำว่า “ระบบ ววน. ของประเทศ” ในความหมายว่า เป็นระบบที่อยู่ภายใต้การจัดการและการลงทุนของภาครัฐ ทั้งๆ ที่ส่วนนี้มีน้ำหนักเพียง ๑ ใน ๓ ของประเทศเท่านั้น เมื่อมองจากเงินลงทุนด้าน ววน. ของประเทศ
ระบบกำกับดูแล ววน. ของประเทศไทย จึงดูแลเพียง ๑ ใน ๓ ของระบบ ไม่สนใจนำเอาข้อมูลจากอีก ๒/๓ ที่อยู่ในการลงทุนและดูแลโดยภาคธุรกิจเอกชนเข้ามาทำความเข้าใจ จึงคล้ายๆ เป็นสภาพของคนบนโลกเห็นภาพดวงจันทร์
วิจารณ์ พานิช
๒๘ ก.พ. ๖๘
