วันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๖๗ ผมไปร่วมประชุมสภามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และค้าง ๑ คืนที่โรงแรมแคนทารี ถนนนิมมานเหมินทร์ ซอย ๑๒
เช้าวันอาทิตย์ที่ ๒๒ ธันวาคม จึงมีโอกาสเดินออกกำลังริมถนนนิมมานเหมินทร์ ในท่ามกลางอากาศเย็นสบาย เพื่อสำรวจสภาพบ้านเมืองว่าแตกต่างจากเมื่อหลายปีที่แล้วอย่างไรบ้าง
อย่างแรกคือป้ายภาษาจีนที่เคยเด่นกว่าภาษาอื่นหายไปหมด กลับไปเป็นป้ายภาษาไทยปนอังกฤษอย่างเดิม อย่างที่สอง มีร้านกัญชา กระท่อม มากน่าจะพอๆ กับร้านนวด อย่างที่สาม ลานกว้างที่สี่แยกถนนนิมมานเหมินทร์ตัดกับถนนห้วยแก้ว ที่ด้านหนึ่งเป็นโรงแรมอีสติน ทาม และอยู่ตรงข้ามถนนกับร้านอาหารนารา เดี๋ยวนี้ได้ชื่อว่า Think Park มีเก้าอี้เต็ม สะท้อนความคึกคักยามค่ำที่ผมไม่เคยเห็น เห็นแต่ตอนเช้ามืดที่ไม่มีคนเลย สภาพต่างจากเมื่อหลายปีที่แล้วที่มีโต๊ะเก้าอี้ตั้งอยู่ไม่กี่โต๊ะ
บรรยากาศที่แตกต่างอย่างมากเมื่อเทียบกับเมื่อราวๆ สิบปีก่อน อยู่ในซอย ๑๒ ทางเข้าโรงแรมแคนทารี ที่สมัยก่อนเมื่อเดินเข้าซอย ด้านซ้ายมือจะเป็นบ้านสองชั้น ของชาวบ้าน ที่ปลูกไม้หอมและไม้ดอกหน้าบ้าน เดินผ่านได้กลิ่นหอมกรุ่น ตอนนี้กลายเป็นตึกสูง เหลือบ้านหลังเดียว และไม้ดอกไม้หอมริมซอยไม่มีเลย ย่านอยู่อาศัยกลายเป็นย่านธุรกิจ เป็นธรรมดาโลก
ผมเดินได้เพียงสามพันก้าว ก็กลับโรงแรม ไปกินอาหารเช้าและเตรียมเดินทางกลับบ้าน
อ่านบันทึกเดินออกกำลังบนถนนห้วยแก้วได้ที่ (๑) และที่ถนนห้วยแก้ว วันที่ ๒๕ และ ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๖๗ ที่ (๒)
วิจารณ์ พานิช
๒๒ ธ.ค. ๖๗
สนามบินเชียงใหม่
1 สวนเล็กๆ ที่ให้ความสดชื่นที่ทางเข้าโรงแรม
2 ซอย ๑๒ ถ่ายไปทางปากซอย
3 ยืนที่ปากซอย ถ่ายเข้าไปในซอย ๑๒
4 Think Park
5 Think Park ถ่ายจากฝั่งตรงข้ามถนน
6 ร้านอาหารเปิดแต่เช้า
7 ร้านกัญชาปิดเงียบ
8 ถนนนิมมานเหมินทร์ปากซอย ๑๒
ได้เห็นบรรยากาศยามเช้ากับอาจารย์ ดีจัง