วันที่ ๒ - ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๗ ผมไปร่วมกิจกรรม ประชุมปฏิบัติการสอนเสวนา ที่โรงแรมเชียงใหม่ออร์คิด ถนนห้วยแก้ว จังหวัดเชียงใหม่ จึงมีโอกาสออกไปเดินออกกำลังบททางเท้าของถนนห้วยแก้ว และถนนบุญเรืองฤทธิ์ ริมกำแพงเมืองเก่า ในเช้าวันที่ ๓, และ ๔ พฤษภาคม ท่ามกลางอากาศยามเช้าที่เย็นสบายในฤดูร้อน และบนทางเท้าที่สะอาดราบเรียบ ส่วนเช้าวันที่ ๕ ผมมัวติดลมคุยกับ Gen AI เรื่อง “คุณค่าศึกษา” (Values Education) จนสาย
เช้าวันที่ ๓ ผมเดินออกจากโรงแรมเลี้ยวซ้ายไปตามถนนห้วยแก้ว สัมผัสแรกคืออากาศยามเช้าเย็นสบาย ต่างจากตอนกลางวันที่ร้อนจัด อุณหภูมิยามเช้าที่เมืองเชียงใหม่น่าจะต่ำกว่าที่ปากเกร็ดบ้านผมสี่ห้าองศาเซลเซียส เดินตรงไปเรื่อยๆ บนทางเท้าที่กว้าง ราบเรียบและสะอาด จนถึงสี่แยกถนนนิมมานเหมินทร์ ที่ผมคุ้นเคยดี เพราะเมื่อไรไปนอนที่โรงแรมแคนทารีฮิลล์ ผมก็เดินมาบนถนนนิมมาน จนถึงสี่แยกนี้ก็กลับ แต่ทางเท้าถนนนิมมาน สู้ทางเท้าถนนห้วยแก้วไม่ได้
เช้าวันที่ ๔ ผมเลี้ยวขวาเมื่อออกจากหน้าโรงแรม เดินไปตามถนนห้วยแก้ว พบกาดสวนแก้วที่ใหญ่โตกว้างขวางและรุ่งเรืองในอดีต บัดนี้เป็นตึกร้าง ทำให้ปลงว่าทุกสิ่งเป็นอนิจจังไม่เที่ยง เดินไปอีกไม่ไกลก็ถึงสี่แยกตัดกับถนนบุญเรืองฤทธิ์ ที่มีทรากกำแพงเมืองเก่าตั้งเด่นเป็นสง่า เลี้ยวขวาเดินข้ามฟากไปฝั่งทางเท้าที่ติดกับคูเมืองที่ร่มรื่นด้วยต้นไม้และน้ำเต็ม แถมมีกอบัวออกดอกงดงาม ผ่านหน้าโรงแรมเชียงใหม่รามที่กว้างขวาง ไปจนกะว่าเมื่อเดินกลับก็จะถึงโรงแรมเวลา ๖.๓๐ น. ที่ห้องอาหารเปิด ก็เดินกลับ รวมแล้วทั้งสองวันเดินได้ราวๆ วันละ ๓ พันก้าว น้อยกว่าตอนเดินที่บ้าน
วิจารณ์ พานิช
๕ พ.ค. ๖๗
1 ทางเท้าถนนห้วยแก้ว
2 สี่แยกตัดกับถนนนิมมาน
3 ลานร้านอาหารใกล้โรงแรมอีสตินที่ผมไปเดินออกกำลังยามเช้าบ่อยๆ
4 กาดสวนแก้วที่เคยรุ่งเรืองในอดีต บัดนี้ถูกทิ้งร้าง
5 สี่แยกตัดกับถนน
6 คูเมือง
7 ดอกบัวแดงในคูเมือง
8 คูเมืองกับต้นไม้ร่มรื่น
