การได้ไปร่วมงานวันครู ได้อยู่ท่ามกลางผู้บริหาร ครูและบุคลากรทางการศึกษา ผมรู้สึกอบอุ่นมากๆ เหมือนว่าตัวผมเองได้กลับมาเยี่ยมบ้าน จึงนับเป็นบุญกุศลและโชควาสนาของผมอย่างหนึ่ง ที่ได้เห็นสีสันบรรยากาศและรอยยิ้มของครูในชุดผ้าไทย

ครูบำนาญกับงานวันครู

          พอถึงวันครูครั้งคราใด จะทำให้ผมนึกถึงบทเพลงที่ผมแต่งไว้เมื่อหลายปีก่อน ด้วยในตอนนั้นมีความระลึกนึกถึงพระคุณครูบาอาจารย์อย่างจับจิตจับใจ และส่วนหนึ่งต้องการทบทวนบทบาทและหน้าที่ของความเป็น “ครู” ผ่านบทเพลงที่เรียงร้อยเป็นท่วงทำนอง

          ผมจึงนำบทเพลงไปวางไว้ในยูทูป และจะเข้าไปฟังปีละครั้ง และทุกครั้งจะรู้สึกดื่มด่ำกับภารกิจของครูในอดีตที่ผ่านมา เหมือนกับว่าเพิ่งจะผ่านมาเมื่อวันวานนี่เอง

          วันนี้เป็นครูบำนาญเป็นที่เรียบร้อย เข้าสู่ปีที่ ๒ แล้วของการเกษียณอายุราชการ แต่ก็ยังไม่เคยได้เกษียณจากงานหลวง ยังคงวนเวียนอยู่ในเขตพื้นที่ฯ และที่ว่าการอำเภอเลาขวัญ

          เพื่อช่วยงานราชการเป็นครั้งเป็นคราวตามที่ได้รับมอบหมาย เป็นงานที่ช่วยเพิ่มเติมสีสันให้แก่ชีวิตมิใช่น้อยเลย

          อย่างวันนี้ ก็ได้ไปร่วมงาน “วันครู” ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต ๔  จัดกันที่โรงเรียนอนุบาลบ่อพลอย ตั้งอยู่ที่ อ.บ่อพลอย  สถานที่ที่ได้ชื่อว่ามีพลอยเม็ดใหญ่

          และงานวันครูก็จัดได้ยิ่งใหญ่เหมือนเช่นทุกปีที่ผ่านมา แสงสีเสียงอลังการสมศักดิ์ศรีของผู้บริหาร ครูและบุคลากรทางการศึกษาจริงๆ

          ผมยังคงได้รับหนังสือเชิญจากเขตฯเหมือนเดิม ให้ทำหน้าที่อ่านโองการอัญเชิญบูรพาจารย์ เนื้อหาในบทคำฉันท์ยังคงเป็นบทเดิมๆ ที่แฝงไว้ด้วยมนต์ขลัง ส่วนสถานที่ก็เป็นที่เดิมอีกนั่นแหละ แต่ที่ไม่เหมือนเดิมเลยก็คือท่าน ผอ.เขตพื้นที่การศึกษาฯ ผู้เป็นประธานในพิธี

          ปีนี้กับปีที่แล้ว ผอ.เขตฯมิใช่คนเดียวกัน แสดงให้เห็นว่า เจ้านายของเขตพื้นที่ฯ ย้ายกันรวดเร็วเหลือเกิน ไม่ค่อยจะมีใครอยู่ได้นานสักคน ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติไปแล้ว

          งานวันครูปีนี้ผมเดินทางไปทันเข้าพิธีถวายเครื่องราชสักการะพระบรมฉายาลักษ์ บริเวณด้านหน้าห้องประชุมใหญ่ ได้มีโอกาสถ่ายภาพหมู่กับคณะผู้บริหารการศึกษาเป็นที่ระลึกด้วย

          การได้ไปร่วมงานวันครู ได้อยู่ท่ามกลางผู้บริหาร ครูและบุคลากรทางการศึกษา ผมรู้สึกอบอุ่นมากๆ เหมือนว่าตัวผมเองได้กลับมาเยี่ยมบ้าน จึงนับเป็นบุญกุศลและโชควาสนาของผมอย่างหนึ่ง ที่ได้เห็นสีสันบรรยากาศและรอยยิ้มของครูในชุดผ้าไทย ที่ใส่แล้วดูสวยและหล่อกันทุกคน

          ผมได้เห็นการบริหารจัดการของเขตพื้นที่ฯ ที่ร่วมมือกันจัดงานด้วยความรักสมัครสมานสามัคคี เห็นการแสดงบนเวทีที่ตื่นตาตื่นใจยิ่งนัก จึงนับเป็นช่วงเวลาของผมที่มีค่าและคุ้มค่าจริงๆ ที่ได้ไปร่วมงาน”วันครู”ในปีนี้

          กลับถึงบ้าน..พบลูกชายคนโต ที่เพิ่งจะกลับจากงานวันครูเช่นเดียวกัน ทักทายผมแล้วอมยิ้ม “อ้าว พ่อใส่เสื้อเหมือนปีที่แล้วเลยครับ”

          “ก็พ่อเป็นครูพอเพียงและเป็นครูบำนาญด้วย จะแต่งยังไงก็ได้ ไม่มีใครสังเกตหรอก แต่พ่อว่าลูกน่าจะซื้อให้พ่ออีกสักตัวก็ดีนะ”

          “ฮ้า..ปีหน้าพ่อจะไปอีกหรา” “ เปล่า..เดือนหน้าพ่อจะไปออกทีวีน่ะ...”

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๑๖  มกราคม  ๒๕๖๘