สัญญาณ(ดาน)ไม่ดี
ผมเขียนเรื่องนี้เมื่อ ๑๕ ปีที่ผ่านมา….
ผมเขียนไว้ว่า..นักเรียนระดับประถมศึกษา ร้องเพลงนอกบทเรียนได้ไม่กี่คน เช่น เพลงลูกทุ่ง เพลงไทยสากล อาจเป็นเพราะเด็กๆไม่ชอบ ไม่สนใจฟัง หรืออาจเป็นเพราะมีสื่อทีวี และโฆษณาหลากหลายเกินไป เด็กจึงร้องได้เฉพาะเพลงประกอบละคร หรือเพลงที่ยอดนิยมเท่านั้น แถมบางครั้งร้องผิดคีย์และไม่ถูกต้องตามคำร้อง
ย้อนไป ๓๐ - ๔๐ปีก่อนโน้น ผมกับเพื่อนๆยังเป็นนักเรียนประถม ช่วงนั้น ครูชอบให้ร้องเพลงลูกทุ่ง มีการสอบเก็บคะแนนด้วย นึกถึงบรรยากาศเวลานั้น อยากกลับเอามาใช้กับสมัยนี้จัง
จริงๆ ก็เริ่มฝึกนักเรียนแล้วเหมือนกัน ทำได้ไม่ยาก ด้วยอิทธิพลของ รุ่ง สุริยา สุขรื่น นักเรียนชั้น ป.๖ ที่ชนะเลิศร้องเพลงลูกทุ่งได้ เป็นตัวแทนเขตฯเข้าแข่งขัน ระดับภาคในปีการศึกษานี้
มีแมวมองมาบอกผมว่า ด.ช.สหรัฐ อินรักษา นักเรียนชั้น ป.๒ ร้องเพลงได้เพราะมาก ผมตกตะลึง ขนลุกซู่ไม่เชื่อหูตัวเองว่าจะเป็นไปได้ เพราะเมื่อปีที่แล้ว ตอนสหรัฐ อยู่ป.๑ แม่มาขอร้องครู ไม่อยากเห็นลูกสอบตก สหรัฐมาเรียนทุกวัน แต่เรียนช้ามาก สมาธิสั้น อ่านและเขียนหนังสือไม่คล่องเลย ไม่เป็นไปตามวัย ครูยังนึกเสียดายว่า สหรัฐน่าจะอยู่ชั้นอนุบาลหลายๆปี แม้อายุจะถึงป.๑ แล้วก็ตาม
ผมก็เสียดาย แต่เห็นว่าผู้ปกครองสนใจลูกและให้ความช่วยเหลือกิจกรรมของโรงเรียนดีมาก ก็เลยซ่อมเสริมให้ไป แม่สหรัฐดีใจและบอกว่า "สหรัฐ อยู่ในท้องไม่ถึง ๗ เดือนก็คลอดแล้ว เกือบเอาชีวิตไม่รอด" ผมรู้สึกได้และเข้าใจทันที เด็กไม่สมบูรณ์นี่เอง เด็กพูดได้ ร่วมกิจกรรมสังคมกับเพื่อนได้ ก็นับว่าบุญแล้ว แม่บอกผมอีกว่าที่ให้ชื่อว่า "สหรัฐ" ก็เพราะอยากเห็นชีวิตลูกอยู่รอดและก้าวไปไกล ให้ได้ดั่งฝัน
ใกล้ถึงงานวันเด็กแล้ว ต้องซ้อมเพลงกันหน่อย ผมเรียกสหรัฐมาทดสอบเสียงเริ่มจากแนะนำตัวเอง สหรัฐทำได้ และขอขับร้องเพลงลูกทุ่งเพื่อชีวิต ชื่อเพลงสัญญาณ(ดาน)ไม่ดี ร้องปากเปล่าไม่มีดนตรี สหรัฐร้องได้ถูกต้องทั้งคำร้องและทำนอง เวลาร้องมีโยกตัวส่ายเอวไปมาด้วย
คณะครูชื่นชมผลงานสหรัฐด้วยน้ำตาที่ซึมซาบ เพื่อนปรบมือชอบใจ ผมไม่รอช้ารีบบอกแม่สหรัฐ ให้ช่วยสนับสนุนแรงใจ(ช่วยกันปั้น) ส่วนผมรีบไปสั่งทำเสียงดนตรีอัดใส่แผ่น เพื่อเพลงนี้โดยเฉพาะ ผมมีโอกาสได้ซักซ้อมเพลงให้สหรัฐ อินรักษา หลายครั้ง ทั้งครูและนักร้องต่างมั่นใจซึ่งกันและกัน เสียงของสหรัฐเข้ากับดนตรีเป็นอย่างดี เรียกเสียงกรี๊ดได้ทุกครั้ง
สหรัฐ เพิ่งเรียนอยู่ชั้น ป.๒ เท่านั้น ยังอาจหาญเช่นนี้ ถ้ารุ่นเดียวกับรุ่ง สุริยา รุ่นพี่ชั้น ป.๖ ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น กับเด็กที่เกือบไม่รอด เพราะคลอดก่อนกำหนด แต่ตอนนี้ได้เกิดเต็มตัวแล้ว ครับ….
ผมจบบันทึกเมื่อ ๑๕ ปีก่อนเอาไว้แค่นี้…
วันนี้…ที่วัดนางาม…ผมมีโอกาสไปนั่งต่อหน้า นายสหรัฐ อินรักษา ลูกศิษย์หนุ่มที่มาขอขมาลาบวช ลูกศิษย์ที่อยูู่่ในใจครูเสมอ แม้จะเรียนไม่เก่งแต่เป็นเด็กดี เป็นที่รักของครูและเพื่อนทุกคน
สหรัฐ..สร้างความอิ่มเอมใจให้แก่ผมที่มีโอกาสมาร่วมงานสำคัญของชีวิตสหรัฐ ได้บวชทดแทนพระคุณของพ่อแม่ บังเกิดสิริมงคลแก่ครอบครัวยิ่งนัก วันนี้..เนื้อเพลงที่เธอเคยร้องครูนึกไม่ออกจริงๆ แต่ทำไมตัวเธอ ครูไม่เคยลืมเลือนเลยแม้แต่น้อย…
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๔ กรกฎาคม ๒๕๖๗
