เด็กรุ่นใหม่ ทำให้ผมต้องคิดเร็วทำเร็วไปด้วย ไม่ทันไรเขาก็จะมีบ้านและที่ดินเป็นของตัวเอง รุ่นพ่อรุ่นแม่ กว่าจะได้อะไรมาสักอย่าง ต้องคิดแล้วคิดอีก อดทนรอกว่าจะสร้างเนื้อสร้างตัวได้

งานบ้าน…

         เขาบอกว่าถ้ารู้สึกถึงวันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วแล้วล่ะก็ แสดงว่ากำลังใช้เวลาทำงานต่างๆที่ชื่นชอบให้เกิดมรรคเกิดผล หรือใช้เวลาอย่างเต็มที่เต็มเวลาและใช้ได้อย่างคุ้มค่าที่สุด

          ผมกำลังมีความรู้สึกแบบนี้เลย ถึงแม้ว่าจะเกษียณมาได้ ๙ เดือนแล้ว แต่ก็ยังทำงานทุกวันเป็นงานแบบจิปาถะ แบบไม่รีบร้อนและไม่เหน็ดเหนื่อย ทั้งงานในบ้านและงานที่โคกหนองนา

          งานในบ้านก็แค่บำรุงรักษาต้นไม้รอบบ้านไม่ให้เหี่ยวเฉา ผิดกับเมื่อก่อนที่คิดหวังไปต่างๆนานา อยากเห็นบ้านเป็นแบบโน้นแบบนี้ มีห้องดนตรี มีห้องเขียนหนังสือ เดี๋ยวนี้ทำใจสบายๆไม่คิดเยอะ

          ผมเคยมีห้องว่างเปล่าภายในบ้าน ขนาดพื้นที่แปดตารางเมตร เดี๋ยวนี้เปิดห้องเข้าไปแทบจะไม่มีที่เดิน ข้าวของเต็มไปหมด จึงมาคิดทบทวนว่าเกิดอะไรขึ้น ถึงมีภาพให้ผมเห็นแล้วขำๆแบบนี้

          ย้อนไปเมื่อสิบกว่าปี พี่สาวภรรยาผมซึ่งอยู่ที่สหรัฐเมริกา เดินทางกลับมาเที่ยวพักผ่อนที่กรุงเทพฯ แล้วนำเงินที่เก็บหอมรอบริบเอาไว้มาปรับปรุงบ้านจัดสรรที่ตัวเองซื้อไว้ก่อนไปทำงานต่างประเทศ

          พี่สาวปรับปรุงบ้านครั้งใหญ่ ซื้อเฟอร์นิเจอร์ใหม่ ของเก่าที่ดูยังไงก็ยังใหม่อยู่ ก็ยกเอามาให้ผม จนเกือบจะเต็มห้อง แล้วพี่สาวก็เดินทางกลับไปทำงานต่อที่สหรัฐอเมริกา 

          ผมบอกภรรยาว่า ยกให้ลูกไปเถอะหรือไม่ก็นำไปขายซะ ไม่ทันจะได้ทำอะไร ลูกชายซึ่งเป็นครูก็ย้ายจากต่างจังหวัดกลับมาอยู่บ้าน ขนของจากบ้านพักครูมาฝากไว้ก่อน ตอนนี้ก็ยังอยู่ดีเหมือนเดิม

          ภรรยาผมไม่คิดจะทำอะไร ตามแบบฉบับของคนอนุรักษ์นิยม เพียงแค่บอกผมว่า เดี๋ยวพี่สาวก็จะกลับมาอยู่เมืองไทยแล้ว ของทั้งหมดเราก็ค่อยคืนพี่เขาไป ใจผมก็รู้สึกชื้นขึ้นมาทันที

          ตอนนี้พี่สาวกลับมาใช้ชีวิตที่เมืองไทยได้เดือนนึงแล้ว ไม่ขอกลับไปอเมริกา เนื่องจากว่าอายุใกล้จะ ๗๐ ปี อยากมีชีวิตที่สะดวกสบาย และใช้เงินบำนาญที่ได้รับจากอเมริกาทุกเดือน

          พี่สาวบอกว่าบ้านจัดสรรที่กรุงเทพทรุดโทรม ต้องซ่อมและต่อเติมใหม่ ว่าแล้วแผ่นหินที่ตกแต่งทางเดินรอบบ้าน ขอยกให้ผมทั้งหมด พี่สาวจะเทปูนเพื่อจะได้สะดวกแก่การก้าวเดินของผู้สูงวัย

          ทุกวันนี้ผมก็เลยยกหินเล่นวันละแผ่นสองแผ่น แต่ละแผ่นหนักมาก จนภรรยาผมเตือนว่าแก่แล้ว ก้มๆเงยๆยกของหนักๆ มันจะไม่คุ้ม ผมจึงรีบปล่อยวาง รอไว้ให้ลูกๆเขาเอาไปใช้ประโยชน์ต่อไป

          ในวันเวลาที่ผ่านเลย ผมยังคงจดจ่ออยู่กับการสร้างบ้านหลังใหม่ที่รีสอร์ทโคกหนองนา ตั้งใจพัฒนาไว้เพื่อเป็นที่พักถาวรของลูกชายและลูกสะใภ้ คิดว่าราวๆ ๑ เดือนก็คงจะแล้วเสร็จ

          เด็กรุ่นใหม่ ทำให้ผมต้องคิดเร็วทำเร็วไปด้วย ไม่ทันไรเขาก็จะมีบ้านและที่ดินเป็นของตัวเอง รุ่นพ่อรุ่นแม่ กว่าจะได้อะไรมาสักอย่าง ต้องคิดแล้วคิดอีก อดทนรอกว่าจะสร้างเนื้อสร้างตัวได้

          ผมบอกลูกว่า ช่วยขนข้าวของในห้องไปใช้บ้างนะ ลูกชายรีบบอกเลยว่า ของต่างๆจากบ้านพักครูที่จะขนย้ายมาเข้าอยู่บ้านหลังใหม่ก็มีมิใช่น้อย บ้านใหม่เล็กนิดเดียวคงจะจัดวางไม่เพียงพอแน่

          ภรรยาผมไม่พูดอะไรอีกเหมือนเดิม แต่จะคิดเหมือนผมหรือเปล่าก็ไม่รู้ ผมคิดไปเองว่าของเก่าๆไฉนเลยจะเข้ากันได้กับบ้านหลังใหม่ที่สวยงาม จึงปล่อยให้เด็กๆเขาคิดกันไปจะดีกว่า

          แค่ลูกขอแบ่งปันแผ่นหินไปตกแต่งทางเดินรอบบ้านและแต่งสวนหย่อมในโคกหนองนาบ้าง ผมก็ดีใจแล้ว อยากให้เอาไปให้หมดด้วยซ้ำ.

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๒๖  มิถุนายน  ๒๕๖๗