ฉันตื่นเต้น… สนุกสนาน… เหมือนได้ร่วมเดินทางไปกับขบวนรถทัศนศึกษา…อย่างเบิกบานใจ

…ยังมีขบวนรถบัสทัศนศึกษาให้เห็น …คิดถึงตอนเป็นเด็กที่ได้ไปเที่ยว และคิดถึงตอนเป็นครูที่นั่งรถไปกับพวกเด็กๆคิดถึงความรับผิดชอบของผู้บริหาร และครู…คิดถึงความรับผิดชอบของบริษัทเจ้าของรถ…และสุดท้ายคิดถึงความรับผิดชอบของคนขับ และเด็กรถ …ทุกคนมีหัวใจที่ยิ่งใหญ่ในการจัดทัศนศึกษาให้เด็กๆได้ออกไปเรียนรู้ในสิ่งที่แปลกใหม่ ได้รับประสบการณ์ที่มีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับวัยเด็ก… และสิ่งที่สำคัญที่สุด คือสวัสดิภาพในการเดินทางไป และกลับถึงบ้านของเด็กๆทุกคนอย่างปลอดภัย …ฉันขับรถช้าๆสบายอารมณ์ ตามขบวนรถบัสที่วิ่งติดต่อกันยาวเหยียด…ฉันรู้สึกตื่นเต้น… สนุกสนาน… เหมือนได้ร่วมเดินทางไปในขบวนรถทัศนศึกษา… อย่างเบิกบานใจ