ชีวิตที่พอเพียง 4733\4. เดินทางไปทำบุญบรรพบุรุษที่ชุมพร

ผมเขียนเล่าการเดินทางไปทำบุญให้พ่อแม่และบรรพบุรุษที่ชุมพรปีก่อนๆ ที่ (๑) ปีนี้นัดเร็ว คือวันเสาร์ที่ ๒๗ เมษายน ๒๕๖๗ เพราะมีญาติสนิทที่อยู่ที่อเมริกากลับมาเยี่ยมบ้านในช่วงนั้น แต่เอาเข้าจริง เขาไปเยี่ยมญาติต่างจังหวัดแล้วไปล้มหมดสติ ต้องเข้าโรงพยาบาล หมอตรวจพบว่าไม่เป็นอะไรมาก แต่ก็ต้องงดการมาร่วมงาน

ปีนี้ใต้จัดการจ้างรถตู้ให้ไปส่ง นั่งสบายกว่ารถเก๋งเพราะกว้างขวางกว่า โชเฟอร์ชื่อคุณวิทัศน์พาหลบถนนพระราม ๒ ออกไปทางนครปฐม ราชบุรี ไปออกเพชรบุรี เราออกจากบ้านผมเวลา ๘.๐๐ น. ไปแวะกินอาหารเที่ยงเวลา ๑๑ น. ที่ปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่งของนครปฐม ไปกินข้าวราดแกงด้วยกัน ๔ คน คือหมออมรา ชมพู่ คุณวิทัศน์ และผม แล้วไปแวะซื้อขนมหม้อแกงที่ร้านแม่กิมไล้ ข้างๆ เขาวัง เอาไปฝากน้องๆ ที่ชุมพร

เราแวะเข้าห้องน้ำและเติมน้ำมันรถ แล้วถึงโรงแรมนานาบุรี เวลา ๑๕.๔๐ น. หนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้นเป็นเวลาทรมานผมจากอาการที่หมออมราแปลกที่ แล้วทำให้ไม่รู้จักผม ต้องให้ชมพู่มาปลอบอยู่กว่าครึ่งชั่วโมงจึงสงบ และกลับมาจำผมได้

เวลา ๑๗.๑๕ น. เราออกเดินทางไปร้านน้องใหม่ หาดทรายรี เพื่อกินเลี้ยงครั้งแรกในหมู่พี่น้อง หมออมรารับไหว้และทักทายน้องๆ และน้องสะใภ้ได้ค่อนข้างดี ตอนนั้นควบคุมอารมณ์และรู้สึกปลอดภัยแล้ว อาหารที่ร้านนี้อร่อยดีทีเดียว

อาหารเช้าที่โรงแรมนานาบุรี ค่อนข้างหลากหลาย และมีมาเติมไม่ขาด กินเสร็จกลับไปพักที่ห้อง และผมเข้าซูมประชุมสภา มช. ตั้งแต่ ๘.๓๐ น. และอยู่กับการประชุมออนไลน์จนถึงเกือบบ่ายโมง

เวลา ๑๐.๓๐ น. เราออกไปวัดหัวถนน ปากน้ำชุมพร เพื่อทำพิธีทำบุญเลี้ยงพระ และเลี้ยงญาติ อุทิศส่วนกุศลให้แก่พ่อแม่และบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว อาหารเป็นโต๊ะจีนที่อร่อยและอาหารมากเหลือเฟือ เวลาเกือบบ่ายโมงเราก็กลับไปพักผ่อนที่โรงแรม

ได้นอนพักเต็มอิ่ม หมออมราอารมณ์ดี ไปกินเลี้ยงอาหารเย็นที่ร้านเยลโล่ การ์เด้นส์ ถนนสายอโคจร คือมีร้านเหล้า และดนตรี ตลอดสาย ทักทายน้องๆ และเรียกชื่อได้ แต่เราไม่ได้เห็นความอโคจรของถนน อยู่ถึงทุ่มครึ่งก็กลับที่พักแล้วในฐานะคนแก่

นอกจากได้คุยกับน้องๆ น้องสะใภ้ และญาติๆ ซึ่งส่วนใหญ่คุยเรื่องโรคภัยไข้เจ็บ และได้เรียนรู้จาก แม่โบ นักอ่านนิทานให้ลูกฟัง เรื่องเว็บการ์ตูนสมัยใหม่ webtoon และ readawrite ได้คุยกันเรื่องความเสี่ยงของวัยรุ่นสมัยนี้จากระบบนิเวศดิจิทัล ที่มีทั้งสีขาว สีเทา และสีดำ คงเพราะท่าทางสนิทสนมกับแม่ ลูกเล็กสองคนของเธอคือ ดินดิน กับวินดี้ มาเล่นทายชื่อธง ชื่อพระ และชื่อพระเจดีย์อย่างสนิทสนม

ผมกลับมาเล่าเรื่องเว็บทั้งสองให้ลูกสาวคนที่สองฟัง เขาบอกว่ารู้จักดี เป็นเว็บที่ไม่อันตราย แต่เรื่องราวสมัยใหม่ ที่เรื่องความสัมพันธ์ทางเพศ และรักเพศเดียวกัน เป็นเรื่องธรรมดา อาจทำให้คนล้าสมัยอย่างผมตกใจ

รุ่งขึ้นเช้าวันที่ ๒๘ เราปลุกหมออมราเวลา ๖ น. โชคดีที่เธอตื่นโดยดี เวลา ๖.๕๐ น. ลงไปกินอาหารเช้า เวลา ๗.๒๐ น. ออกเดินทางกลับกรุงเทพ ถึงบ้านก่อน ๑๖ น.

ความเมื่อยล้าจากการเดินทาง เตือนสติผมว่า ความชราเป็นเรื่องจริง

วิจารณ์ พานิช

๒๘ เม. ย. ๖๗

บนรถตู้ กลับจากจังหวัดชุมพร