จนกระทั่งไปถึงการซื้อกล้องดิจิทัลตัวแรกและซื้อกล้องตัวที่สองเพิ่มขึ้นอีก ซึ่งตัวล่าสุดใช้มานานโขและยังใช้อยู่ถึงปัจจุบัน จากเดิมจะเก็บใส่กระเป๋ากล้องเสมอเกรงเรื่องฝุ่น แต่เดี๋ยวนี้วางได้ทั่วไปจนฝุ่นเขรอะ (ฮา)

ไม่ได้ถ่ายภาพมานาน เป็นอย่างนี้บ่อยขึ้น น่าจะเป็นขาลงของความอยากแล้ว หลังจากจับพลัดจับผลูจากการได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่โสตทัศนศึกษาของโรงเรียน ต่อมาช่วงปี ๒๕๔๖ เริ่มจริงจังมากขึ้น เมื่อจำเป็นต้องเก็บภาพการจัดการเรียนการสอนในห้องประกอบการทำผลงานของตัวเอง ซึ่งเป็นครั้งแรกตามเกณฑ์ประเมินของ ก.ค.ศ. ที่เรียก “เชิงประจักษ์” 

การถ่ายรูปเด็ก ๆ ในห้องเรียนนำไปสู่ความอยากอื่น ๆ จากงานหลักที่ใช้กล้องของโรงเรียน มาเป็นงานส่วนตัวด้วยการหยิบยืมกล้องของพี่สาว จนกระทั่งไปถึงการซื้อกล้องดิจิทัลตัวแรกและซื้อกล้องตัวที่สองเพิ่มขึ้นอีก ซึ่งตัวล่าสุดใช้มานานโขและยังใช้อยู่ถึงปัจจุบัน จากเดิมจะเก็บใส่กระเป๋ากล้องเสมอเกรงเรื่องฝุ่น แต่เดี๋ยวนี้วางได้ทั่วไปจนฝุ่นเขรอะ (ฮา)

วันก่อนหลังตื่นเช้ามาทำภารกิจประจำส่วนตัว กวาดเก็บบ้านหมา โรงรถ ระเบียงบ้าน ตากผ้าห่มผ้าปูที่นอนหมา เหลือบเห็นดวงอาทิตย์ที่เปลี่ยนทิศทางขึ้น โดยโย้ไปทางเหนืออย่างเห็นได้ชัด โผล่พ้นหลังคาบ้านคนที่อยู่ไกล ๆ จริง ๆ มองดวงอาทิตย์ขึ้นมาก่อนหลายวันแล้ว แต่สีสันไม่สวยงามอย่างที่ควรจะเป็น จากความหนาแน่นของฝุ่น pm ๒.๕ มาบดบัง

ท้องฟ้าขุ่นมัว ทึม ๆ มานาน หลังมีฝนและพายุมาเตือนก่อนฤดูกาลจะแปรเปลี่ยนเป็นทางการ นอกจากท้องฟ้าจะใสขึ้น แสงอาทิตย์ยามเช้าก็กลับมามีพลัง เปล่งประกาย อวดรูปโฉม..สร้างสุนทรียภาพให้กับผู้คนทั้งหลายได้ไม่น้อย แม้แต่ขนุนก็เถอะ! น่าจะรู้สึกได้เช่นกัน (ฮา)