คิดดูนะ. คนเราวันๆ ตื่นมาต้มน้ำ ชงกาแฟ ออกกำลังกายรำไท้จี๋ชี่กง ไหว้พระสวดมนต์ เล่นเนต ไปทำงานหาเงิน หาข้าวกิน รับจ้างฟังคนบ่น หาข้าวกินอีกมื้อ รับจ้างฟังคนอีกกลุ่มบ่น กลับมาไหว้พระสวดมนต์ นอน

กิจกรรมก็มีแค่เนี่ย...จะเอาอะไรมาเขียนบันทึกได้ทุกวันเน้อ

คิดๆแล้วเลยซึมเศร้านิดหน่อย(ที่ไม่ใช่ nidnoi)

คิดๆไป คิดๆมา (แปลว่าคิดหลายคิดก่อนไปและคิดหลายคิดก่อนมา) คนเรามันก็ต้องให้กำลังใจตัวเองซินะ และถ้ากำลังใจมันเหลือเฟือ ก็แบ่งๆคนอื่นมั่ง แบบว่า ชอบแบ่งปัน

กำลังใจประจำวันนี้คือ....

ท้องฟ้ามีดาวประดับฉันใด G2Kก็ควรมีบันทึกของไร้นามประดับฉันนั้น

ท้องฟ้าที่มีพระจันทร์คงเหงาฉันใด บล็อกที่ว่างเปล่าก็คงเหงาฉันนั้น

สุดท้ายประจำวันนี้

อุกกาบาศเป็นยอดปรารถนาของนักสำรวจฉันใด บันทึกที่น่าศึกษาก็เป็นยอดปรารถนาของบล็อกเกอร์ฉันนั้น (ก๊าก.......)