บันทึกนี้เป็นส่วนหนึ่งของรายวิชา PTOT 366 อุปกรณ์ช่วยและเทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักกิจกรรมบำบัด

     ในวันนี้ดิฉัน ณัฐชยา ศรีอุดมมงคล นักศึกษากิจกรรมบำบัดปี 3 จะมาเล่าสรุปความรู้จากการไปศึกษาดูงานที่ สถาบันสิรินธร เพื่อการฟื้นฟูสมรรถภาพทางการแพทย์แห่งชาติ โดยได้มีนักเวชศาสตร์การสื่อความหมายชำนาญการพิเศษ สมจิต รวมสุข เป็นผู้ให้ความรู้กับพวกเราในวันนี้

      โดยวัตถุประสงค์หลักของการไปศึกษาดูงานในครั้งนี้คือเพื่อไปศึกษาเรื่อง AT For hearing and communicationกับผู้ที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านรวมถึงดูการให้บริการในตึกกิจกรรมบำบัด

     ก่อนอื่นเลยขออนุญาติเล่าถึงสถานที่ในการให้บริการด้านกิจกรรมบำบัด การฝึกพูด รวมไปถึงดนตรีบำบัด ดิฉันได้เข้าไปดูสถานที่การทำงานซึ่งได้เห็นการทำงาน อุปกรณ์ใช้ฝึกพูด มีการแบ่งห้องในการให้บริการโดยคำนึงถึงสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมในการฝึก และยังเป็นสถานที่ที่ปลอดโปร่งมีการระบายอากาศที่ดี ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย

     ในส่วนของความรู้ที่ได้รับนั้นมีมากไม่น้อย เริ่มแรกเลยคือได้รู้จักบทบาทของนักฝึกพูดมากขึ้น ได้มองเห็นปัญหาการพูดและการได้ยินของผู้รับบริการในแต่ละโรคที่ส่งผลกระทบกับการใช้ชีวิตมากขึ้น ในบทบาทที่ดิฉันเป็นนักศึกษากิจกรรมบำบัดนั้นทำให้มองเห็นปัญหาในการทำกิจกรรมของผู้รับบริการ เข้าใจพยาธิสภาพของปัญหาการพูดและการได้ยินมากขึ้น เช่นเด็ก ASD ที่ดิฉันพอจะทราบว่ามีเด็กจะปัญหาด้านการพูดแต่ไม่ได้ทราบถึงขั้นตอนการพัฒนาการพูดกับเด็กเข้าใจความแตกต่างของจุดประสงค์การให้บริการทางกิจกรรมบำบัดและการฝึกพูดโดยนักฝึกพูดยิ่งขึ้น และสิ่งที่สำคัญมากๆที่ได้รับจากการศึกษาดูงานครั้งนี้คือ ได้เรียนรู้เกี่ยวกับอุปกรณ์ช่วย หรือ AT ซึ่งเป็นวัตถุประสงค์ของรายวิชาที่ได้นำพาดิฉันมาเรียนรู้ ณ สถานที่แห่งนี้

     ขอเกริ่นนำว่าก่อนที่ได้มาศึกษาดูงานที่นี่ ดิฉันแทบจะไม่รู้จัก AT ที่เกี่ยวข้องกับการพูดและการได้ยิน แต่หลังจากที่ได้มาศึกษาดูงานแล้วทำให้เห็นภาพของการใช้ AT และรู้จัก AT หลากหลายรูปแบบเพิ่มขึ้นบางส่วนได้เห็นของจริงในตึกกิจกรรมบำบัดที่ได้ไปเดินดู เห็นที่มาที่ไปการขออุปกรณ์ช่วยต่างๆนั้นมีข้อกำหนดอะไรบ้าง คนกลุ่มไหนสามารถใช้ได้บ้าง เช่นอุปกรณ์บางอย่างหากเป็นผู้มีพยาธิสภาพเข้าเงื่อนไขสามารถยืมนำไปใช้ได้โดยมีระยะเวลาการให้ยืมที่กำหนดซึ่งแตกต่างกันออกไปของแต่ละอุปกรณ์รวมถึงเข้าใจแล้วว่า AT ไม่จำเป็นต้องเป็นของแปลกตา บางอย่างอาจเป็นสิ่งที่เราได้เห็นในชัวิตประจำวันอยู่แล้ว เช่นกระดานเขียน เป็นของที่หาได้ง่านและมีประโยชน์สามารถช่วยเหลือผู้มีปัญหาด้านการพูดได้ แม้อาจะไม่ใช่อุปกรณ์ที่เหมาะสมที่จะใช้ในระยะยาวแต่ก็ยังสามารถช่วยเหลือผู้รับบริการกลุ่มนี้ในระยะนึงได้ดี

     มาถึงจุดนี้ดิฉันจึงอยากขอบคุณนักเวชศาสตร์การสื่อความหมายชำนาญการพิเศษ สมจิต รวมสุข ผู้ที่ได้ให้ความรู้ทำให้ดิฉันเกิดความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับพยาธิสภาพและ AT ที่ใช้กับกลุ่มผู้รับบริการที่มีปัญหาด้านการพูดและการฟังอย่างมาก รวมถึงได้พานักศึกษากิจกรรมบำบัดปี 3 ไปศึกษาดูงาน ตอบคำถามข้อสงสัยของพวกเราให้กระจ่าง เปิดโอกาสให้เกิดการแลกเปลี่ยนความรู้ ระดมความคิด ทำให้ได้กลั่นกรองความรู้ที่ได้รับจึงทำให้เกิดความเข้าใจที่เพิ่มมากขึ้น

 

เขียนโดย นักศึกษากิจกรรมบำบัดปี 3 6423019 ณัฐชยา ศรีอุดมมงคล เมื่อวันที่ 29 มกราคม 2567