ในวันที่ 23 มกราคม 2566 นักศึกษากิจกรรมบำบัดชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยมหิดล ได้เรียนรู้นอกสถานที่ ณ “สถาบันสิรินธร เพื่อการฟื้นฟูสมรรถภาพทางการแพทย์แห่งชาติ” เพื่อศึกษาเรียนรู้เรื่อง Assistive Technology for hearing and communication จากอาจารย์สมจิต รวมสุข นักเวชศาสตร์การสื่อความหมายชำนาญการพิเศษ ซึ่งดิฉันได้รับความรู้ที่มีคุณค่ามากมาย ในบทความนี้ จึงจะขอถอดบทเรียนที่ดิฉันได้เรียนรู้มาในวันนี้

- ความรู้สึกที่ได้เรียนรู้ในวันนี้

เมื่อได้เริ่มเรียนกับอาจารย์สมจิต รวมสุข ก็รู้สึกโชคดีขึ้นมาที่หลักสูตรในปีนี้ได้มีวิชา Ptot 360 Commu Disorders บกพร่องด้านการสื่อความหมาย เพิ่มเข้ามา และได้มีนักเวชศาสตร์การสื่อความหมายเข้ามาสอนด้วย ทำให้เข้าใจกลไกการพูดในทั้งคนปกติ และคนที่พิการทางการสื่อความหมายในแบบต่างๆ เช่น การพูดของคนที่ตัดกล่องเสียงแล้ว เมื่อมาเรียนกับอาจารย์ในวันนี้ ทำให้เข้าใจ และเห็นภาพมากขึ้นเป็นอย่างมาก อีกทั้งอาจารย์ยังจัดกลุ่มเนื้อหาได้อย่างเข้าใจง่าย เป็นระเบียบทางความคิด และมีความเป็นมิตร และน่ารักกับนักศึกษาทุกท่าน อีกทั้งยังเตรียมของมาแจก ซึ่งก็คือ “สื่อชุดบัตรภาพ 30 ภาพ” ซึ่งเป็นประโยชน์มากและอาจได้ใช้ในอนาคตในฐานะนักกิจกรรมบำบัดก็เป็นได้ และดิฉันก็ยังได้มาจำนวน 1 เล่มอีกด้วย ทำให้ดิฉันดีใจและชอบที่ได้เรียนในวันนี้มาก และยังทำให้เห็น Assistive Technology หรือ AT ต่างๆอีกมากมายทั้งที่ยังไม่เคยเห็นมาก่อน และที่เคยรู้จักหรือได้ยินชื่อมาบ้างคร่าวๆ ในวันนี้ก็ทำให้เข้าใจและเห็นภาพมากขึ้นเนื่องจากในระหว่างการสอนผู้สอนมีภาพประกอบอย่างชัดเจนในทุกอุปกรณ์ และดิฉันยังสัมผัสได้ว่าผู้สอนมีความตั้งใจอยากที่จะถ่ายทอดความรู้ให้แกพวกเรา นักศึกษากิจกรรมบำบัดเป็นอย่างมาก เพื่อที่พวกเราจะได้สามารถช่วยเหลือผู้รับบริการได้อย่างมีประสิทธิภาพในอนาคต

หลังจากการเรียนการสอนจบลง ก็จะมี laboratory เป็นการแลกเปลี่ยนความคิดกัน และทบทวนบทเรียน ซึ่งผู้สอนได้มี Video ผู้ที่ใช้ AT จริงมาให้ได้ชมกัน ทำให้เข้าใจและเห็นภาพเป็นอย่างมาก ดิฉันจึงชอบการเรียนการสอนในคาบนี้จับใจ

นอกเหนือจากที่พูดมานี้ ในขณะที่ได้เดินดูสถานที่การทำงาน ยังมีความรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่ได้เห็นห้องทำงานจริง ดู AT ของจริง และเจอผู้รับบริการจริงอีกด้วย

- สิ่งที่ได้เรียนรู้ในวันนี้

แม้ว่าดิฉันจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับผู้พิการทางการสื่อสารไปบ้างแล้ว แต่ในวันนี้ เนื่องจากเป็นรายวิชา อุปกรณ์ช่วยและเทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักกิจกรรมบำบัด เนื้อหาที่เรียนในวันนี้จึงเกี่ยวเนื่องกับ AT ซึ่งทำให้ดิฉันได้ความรู้ใหม่ๆมากมาย ดังนี้- ข้อบ่งชี้ทั่วไปของการใช้อุปกรณ์เครื่องช่วยฟัง ประกอบไปด้วยข้อบ่งชี้ต่างๆสำหรับผู้ที่ยื่นขออุปกรณ์ช่วยฟังต่างๆ- เครื่องช่วยฟังต่างๆสำหรับคนหูพิการ สิ่งอำนวยความสะดวก เช่นสายคล้องคอ และการดูแลรักษา- การสื่อสารทางเลือก (AAC) ดิฉันได้เรียนไปคร่าวๆในรายวิชา PTOT 360 แต่ยังไม่เห็นภาพถึงการใช้งานมากนัก ผู้สอนทำให้ดิฉันเข้าใจนิยามของมัน รูปแบบและวิธีใช้- ผู้ป่วยไร้กล่องเสียง คือผู้ป่วยมะเร็งกล่องเสียงที่จำเป็นต้องผ่าตัดเอากล่องเสียงออก ทำให้ไม่มีกล่องเสียง แต่สามารถพูดได้ด้วยอุปกรณ์ช่วย แต่จำเป็นต้องออกเสียงเรอ ซึ่งกลไกการใช้เครื่องช่วยพูดนี้ ดิฉันได้เรียนไปในวิชา PTOT360 แล้ว แต่ยังไม่เข้าใจว่าใช้กับผู้ป่วยโรคอะไร การมาเรียนในวันนี้ทำให้เชื่อมโยงความรู้ที่มีกับความรู้ที่ได้รับในวันนี้ และทำให้เข้าใจในเรื่องของผู้พิการทางการสื่อความหมาย และ อุปกรณ์อำนวยความสะดวกทางการได้ยิน/สื่อความหมาย มากขึ้นซึ่งความรู้ทั้งหมดที่ดิฉันได้กล่าวมานั้น เป็นเพียงหัวข้อใหญ่เท่านั้น รายละเอียดข้างในนั้นผู้สอนได้บรรยายให้ดิฉันและเพื่อนๆได้ฟังอย่างเข้าใจง่าย และใช้ประโยชน์ได้จริง

- ความรู้ที่จะนำไปพัฒนาต่อยอดทางกิจกรรมบำบัด

จากความรู้ที่ได้รับมาทั้งหมดในวันนี้ เป็นประโยชน์กับการให้บริการแก่ผู้รับบริการในอนาคตเป็นอย่างมาก เนื่องจากในอนาคตในฐานะนักกิจกรรมบำบัด เรามีโอกาสที่จะได้ให้บริการผู้รับบริการที่พิการทางการสื่อความหมาย ทำให้ดิฉันสามารถให้คำแนะนำการเลือกใช้ การดูแลรักษา และการเข้าถึงอุปกรณ์ช่วยต่างๆตามความเหมาะสมของผู้รับบริการ เพื่อให้ผู้รับบริการได้รับสิ่งที่ดีที่สุดที่ตนควรจะได้รับ เพื่อยังคงสามารถทำกิจกรรมต่างๆในชีวิตประจำวันได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ อีกทั้งความรู้ที่ได้รับมาในวันนี้ ยังทำให้เข้าใจการใช้และการดูแลรักษาอุปกรณ์ช่วยต่างๆ ทำให้ดิฉันไม่ทำอุปกรณ์ต่างๆนั้นชำรุดเสียหาย หรือทำอันตรายให้แก่ผู้รับบริการขณะให้บริการผู้รับบริการในอนาคต และอาจสามารถประยุกต์ใช้อุปกรณ์ช่วยต่างๆนั้นในการให้บริการในอนาคตอีกด้วย