ขณะที่ผอ.กำลังสอนซ่อมเสริมนักเรียนชั้น ป.๒ กลุ่มที่เรียนอ่อนที่สุด เป็นครั้งแรกที่เรียกมานั่งสอนใกล้ๆ เพราะผอ.รู้สึกสงสาร ที่เห็นเขามอง คงคิดว่าทำไมนะ ผอ.ชอบสอนแต่พวกที่เรียนเก่ง
ผ่านไป ๔๐ นาที มีรถเก๋งสีดำขับมาจอดหน้าอาคาร จากนั้นก็ขับเลยไปจนสุดถนน แล้วก็จอดนิ่งอยู่พักใหญ่ คนขับคงแปลกใจว่าทำไมหน้าอาคารเรียนจึงเต็มไปด้วยวัสดุอุปกรณ์วางกระจัดกระจาย จึงไม่กล้าที่จะจอดรถ
คนขับเป็นผู้หญิง ลงจากรถ..เดินตรงมาที่ผอ.ซึ่งกำลังจะบอกให้นักเรียนชั้นป.๒ กลับเข้าห้องไปพบครูประจำชั้น ส่วนผอ.เดินไปต้อนรับเจ้าของรถเก๋งสีดำคันนั้น
มิใช่คนอื่นคนไกล ผอ.รู้จักมานานแล้ว..คุณอารดา คงศิริ..นั่นเอง ทำงานอยู่ ธกส.สำนักงานใหญ่ กรุงเทพฯ มาโรงเรียนบ้านหนองผือปีละ ๒ ครั้ง ตลอด ๑๐ ปีที่ผ่านมา
แต่ก่อนคุณอารดาก็เป็นพนักงาน ธกส.เลาขวัญ ด้วยความก้าวหน้าในตำแหน่งหน้าที่การงาน จึงต้องย้ายเข้าเมืองกรุง แต่ไม่เคยลืมบ้านทุ่งแดนไกลอย่าง..หนองผือ
การเดินทางมาทุกครั้ง...คุณอารดา จะมีอุปกรณ์การเรียน ตุ๊กตา กระเป๋า รองเท้าและเสื้อผ้า ทั้งของใหม่และมือสอง ติดรถมาด้วยเป็นจำนวนหลายลัง
วันนี้..ก็เช่นเดียวกัน มีกล่องของขวัญ กระติกน้ำและแมสอีกเป็นจำนวนมาก หลายสิ่งหลายอย่างเหมาะสมเหลือเกิน ที่จะมอบให้นักเรียนและผู้ปกครอง เนื่องในงานวันเด็กปีนี้
คุณอารดา...จึงรีบมาให้ทันก่อนงาน และยังบอกด้วยว่า ถ้ามีโอกาสจะมาเยี่ยมเยือนอีกครั้งในเดือนกรกฎาคม ก่อนเกษียณ...หมายถึงคุณอารดาจะเกษียณจาก ธกส.ในปีนี้....
ผอ.ไม่ได้ถามว่า..สิ่งของเครื่องใช้ในครัวเรือน รวมทั้งวัสดุสำนักงาน ตลอดจนของกิ๊บเก๋น่ารักมากมายเหล่านี้ได้มาอย่างไร เพราะทราบเป็นอย่างดี ถึงความมุ่งมั่นและทุ่มเทในการสะสม...
คุณอารดา ไปขอรับบริจาคจากญาติพี่น้องและเพื่อนสนิทกัลยาณมิตรที่ร่วมงานในธกส. พอถึงเวลาและมากพอ ก็จะเดินทางมามอบให้ถึงโรงเรียนทุกครั้งไป..
น้ำใจที่มั่นคง ยั่งยืนและต่อเนื่องเช่นนี้ คือตัวอย่างแห่งการทำความดี มีจิตใจที่พร้อมแบ่งปันเพื่อเด็กและการศึกษาในโรงเรียนขนาดเล็ก ที่จะอยู่ในความทรงจำของผอ.ไม่รู้ลืม
ก่อนกลับ...คุณอารดา มอบต้นไม้ให้ผอ.ไปปลูกเป็นที่ระลึก ณ โคกหนองนา และมอบภาพบูชา พระนามว่า..พระพุทธ..เกษตรฯ นับเป็นของฝากที่พิเศษสุดจริงๆ ที่จะช่วยให้ ผอ.ได้พักพิงใจให้กับเศรษฐกิจพอเพียง..ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้
ไม่น่าเชื่อว่า จะเกษียณพร้อมกัน...ดูคุณอารดา..ยังอ่อนเยาว์กว่า ผอ.ตั้งเยอะ
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๖ มกราคม ๒๕๖๖
สาธุแก่ผู้ทำความดี
และ
กัลยาณมิตรนี่เป็นเรื่องสำคัญมากในการใช้ชีวิตมนุษย์นะครับ ท่าน ผอ. ;)…
ใช่ครับ อาจารย์ ผมมีเพื่อนไม่เยอะ แต่เท่าที่มี ล้วนคนดีและกัลยาณมิตรทุกคนครับ