ไม่ประสงค์แสดงความคิดอะไร (ซึ่งไม่รู้ว่าเท่าไร่ เพราะไม่มีตัวนับว่าอ่านกี่ครั้งแล้ว)
ข้อคิดจาก Blog (B2B)
- การขยายความรู้บนBlogยังมีการโต้ตอบน้อย นั่นคือ เมื่อตีพิมพ์แล้วมีการลปรร. กันน้อย (ผมใช้การนับจากจำนวนผู้แสดงความคิดเห็นเป็นตัวชี้วัดครับ)
- การแสดงความคิดเห็นแบบขอผ่าน เช่น การแวะมาทักทาย เป็นสิ่งที่ดี และกำลังใจให้กับผู้ให้ความรู้ แต่ถ้าจะให้ดีควรจะมีการแสดงความคิดเห็นที่เกี่ยวกับเรื่องเล่านั้น เพื่อเป็นการต่อยอดหรือเชื่อมโยงในมุมมองที่เหมือนหรือต่างก็ได้ จึงจะนับได้ว่าเกิดการแลกเปลี่ยนจริงๆ ครับ
- หากเรื่องเล่า 1 เรื่องมีผู้แสดงความคิดเห็นหรือให้ความรู้เพิ่มเติมสัก 10 คน น่าจะดีกว่า 2-3 คน ครับ
- แต่ก็อาจมีผู้ที่เข้ามาอ่าน และไม่ประสงค์ออกนาม และไม่ประสงค์แสดงความคิดอะไร (ซึ่งไม่รู้ว่าเท่าไร่ เพราะไม่มีตัวนับว่าอ่านกี่ครั้งแล้ว) สิ่งนี้เป็นกำไรครับ
- อีกประการหนึ่งครับ การถาม-ตอบ ทำได้ในลักษณะของแสดงความคิดเห็น ซึ่งถ้าตอบแบบแสดงความคิดเห็นในเรื่องนั้นๆ ผู้อื่นเข้ามาอ่านก็จะได้ความรู้ด้วยครับ แต่ถ้าถามในลักษณะของการใช้เมนูถาม ก็ดูเหมือนเป็นการส่วนตัว และอาจรู้กันในแวดวงผู้ถาม-ผู้ตอบเท่านั้นครับ ซึ่งผมว่าแบบแรกก็น่าจะดูดีกว่าครับ
ขอบคุณครับ
การแสดงความคิดเห็นใน Blog ถ้าเราไม่มีความรู้เกี่ยวกับเรื่องนั้น ๆ เราก็ไม่สามารถแสดงความคิดเห็นได้นะครับ อีกอย่างเนื่องจากคนที่มาอ่าน Blog ผมว่ามีน้อยมาก จึงทำให้คนที่อ่านไม่มีการต่อยอดหรือแสดงความคิดเห็นได้ ส่วนมากแล้วที่เข้ามาอ่านน่าจะเป็นคนเขียน Blog มากกว่า ถ้าเราจะแบ่งด้านต่าง ๆ ให้ผู้คนเข้ามาอ่านสามารถเลือกเฉพาะด้านได้หรือป่าวละ เช่น ด้านกีฬา ด้านการแพทย์ ด้านเทคโนโลยี ด้านการเงินบัญชี ด้านบุคลากร เป็นต้น คนที่เข้ามาอ่านก็สามารถเลือกอ่านเฉพาะด้านที่ตนเองสนใจหรือมีความรู้ ไม่ใช่มาเลือกหาอ่านที่ตนสนใจเท่านั้น
1. อาจจะเป็นเพราะ "โอกาส" และ "การเข้าถึง" ของกลุ่มคนที่สนใจหรือทำงานเกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ ยังไม่เพียงพอ
2. การแบ่งเป็นด้านๆ ก็ใช้ Tag (ป้ายหลัก) จำแนกแยะแยะได้ครับ แต่ผมว่า แต่ละคนก็ระบุ Tag ไม่เหมือนกัน ทั้งๆที่น่าจะเป็นเรื่องเดียวกันได้ครับ
ขอบคุณอีกครั้ง น่ะครับ