ทางเดินชำรุดทรุดโทรมไม่มาก มีทั้งไม้และก้อนหินไว้สำหรับเดินนวดเท้า มีศาลาที่เป็นซุ้มไม้ ต้นไม้สูงใหญ่ร่มรื่น ที่สำคัญสงบเงียบและร่มเย็นเป็นสุขดีจริงๆ

          หลายคนแล้วที่เคยสอนผม และผมเองก็ได้รับการฝึกฝนมา ไม่ให้ยึดติดกับความสำเร็จ โดยเฉพาะกับงานบริหารจัดการในโรงเรียนขนาดเล็ก

          จริงๆ ในส่วนลึกของหัวใจ ผมไม่อยากใช้คำว่า “ความสำเร็จ” มันเป็นได้แต่เพียงว่าทำให้ดีขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ดีกว่าเดิม และเป็นประโยชน์ต่อโรงเรียนและชุมชน

          ไม่เคยสำเร็จเสร็จสิ้นอย่างแท้จริงเสียที ทำอยู่ที่เดิม เรื่องเดิมๆ แต่งเติมเสริมต่อให้สวยงามและเรียบร้อย ตลอดจนมีความพร้อมในการจัดการศึกษา มีความเป็นปัจจุบันให้มากที่สุดก็เท่านั้น

          ในบางเรื่องราว..กับความสำเร็จคือจบ แต่การศึกษามันไม่จบ ยิ่งการเรียนการสอนด้วยแล้ว เมื่อแก้ปัญหาจนสำเร็จ เด็กอ่านออกเขียนได้ เด็กรุ่นใหม่ขึ้นมา ก็ต้องแก้ปัญหาและพัฒนากันต่อไป

          งานอาคารสถานที่ แหล่งเรียนรู้และสิ่งแวดล้อม ก็เช่นเดียวกัน หากมองว่าการได้รับรางวัลคือจุดสูงสุดแห่งความสำเร็จแล้ว หากคิดแบบนี้ก็ถือว่าเป็นความคิดที่ผิดอย่างมาก ซึ่งผมไม่ได้คิดอย่างนั้นเลย

          เพราะความน่าจะเป็นของสถานศึกษาต้องเป็นเช่นนั้น คือ สะอาด ร่มรื่นและสวยงาม ตลอดจนมีความเป็นระเบียบเรียบร้อย นั่นหมายถึงว่า ไม่มีคำว่าสิ้นสุด ต้องทำอยู่เสมอ ทำเป็นประจำอย่างไม่หยุดหย่อน

          ทุกวันนี้..ยังต้องตัดแต่งต้นไม้ รดน้ำต้นไม้และตัดหญ้า ยังคงต้องเลี้ยงไก่ ให้อาหารปลา และยังต้องปลูกผักปลอดสารพิษ  แม้ไม่มีกิจกรรมใหม่ๆ แต่ก็ยังจะต้องคงไว้ซึ่งกิจกรรมเหล่านี้

          กิจกรรมที่ช่วยหล่อหลอมและรักษาสภาพความเป็นโรงเรียน ให้งดงามในความรู้สึก และจะต้องหมุนเวียนเปลี่ยนไป โดยที่ไม่ได้คำนึงถึงความสำเร็จและรางวัลแต่ประการใด

          ยิ่งในช่วงเวลานี้ด้วยแล้ว ถือว่าเป็นข่วงเก็บงาน แต่ไม่ได้เก็บเข้าลิ้นชัก เพียงแค่เข้าไปดูแลและสะสางให้ดูดีมีลักษณะทางกายภาพเหมือนเมื่อตอนเริ่มต้น เป็นผู้บริหารที่นี่ จะเรียกว่าย้อนรอยอดีตก็คงพอได้

          เริ่มลงมือทำมาได้หลายวันแล้ว ทั้งการซ่อมแซมอาคารไม่ให้ชำรุดทรุดโทรม โดยเฉพาะประตูหน้าต่าง ตัดหญ้าตามถนนหนทางให้ดูสะอาดตา คาดว่าเหลือเวลาให้ทำอีกไม่กี่ครั้งแล้ว 

          สระน้ำที่เต็มไปด้วยผักตบชวา ไม่รู้ว่ามาจากไหนมากมายไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัว ก็ต้องกำจัดเอาไปทำปุ๋ย เพื่อให้สระน้ำโรงเรียนใสสะอาดและมีทัศนียภาพที่สวยงาม เหมือนที่เคนเห็นและเป็นอยู่

          เดินไปด้านหลังโรงเรียน ที่เคยสร้างสวนพักผ่อนหย่อนใจไว้ตั้งแต่ปี ๒๕๕๔ หลายปีต่อมานักเรียนไม่ยอมไปนั่งเล่น ไม่ไปนั่งดูหนังสือ เนื่องจากมีที่อื่นให้เลือกนั่งอยากหลากหลาย

          เมื่อวันเวลาผ่านมาหลายฤดูฝน ต้นไม้ภายในสวนจึงเติบโต แต่สภาพทั่วไปไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง ตอนนี้เข้าสู่ช่วงฤดูแล้ง จึงรู้สึกเป็นห่วงต้นไม้ ได้เวลาบำรุงรักษาครั้งใหญ่อีกสักครั้ง

          ทางเดินชำรุดทรุดโทรมไม่มาก มีทั้งไม้และก้อนหินไว้สำหรับเดินนวดเท้า มีศาลาที่เป็นซุ้มไม้ ต้นไม้สูงใหญ่ร่มรื่น ที่สำคัญสงบเงียบและร่มเย็นเป็นสุขดีจริงๆ

          นี่คือส่วนหนึ่งของงานบริเวณหลังอาคารเรียนหลังเก่า ที่ต้องการเก็บกวาดทำความสะอาด ให้ดูดีและเรียบร้อยเหมือนแต่เก่าก่อนที่เคยริเริ่มมา เพื่ออนุรักษ์ไว้ซึ่งสิ่งแวดล้อม ที่พร้อมจะส่งมอบให้แผ่นดินนี้

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๖  พฤศจิกายน  ๒๕๖๕