"แม่น้ำเหือง"…มีต้นกำเนิดมาจากภูเมี่ยงในประเทศลาว แล้วไหลเป็นเส้นกั้นพรมแดนไทยกับลาว ผ่านอำเนาแห้ว ด่านซ้าย ท่าลี่ จังหวัดเลย
-แม่น้ำเหืองนี้จะไหลอยู่ในเขตประเทศไทยยาวประมาณ ๒๐ กิโลเมตร และเป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศลาวอีกประมาณ ๑๑๐ กิโลเมตร แล้วไหลลงสู่แม่น้ำโขงที่บ้านท่าดีหมี ตำบลปากตม อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย ชาวบ้านเรียกบริเวณนี้ว่า “ปากน้ำเหือง แม่น้ำสองสี”
ที่มาของชื่อ “แม่น้ำสองสองสี”
- มาจากแม่น้ำเหือง ที่มีสีของน้ำเป็นสีขุ่นหรือสีน้ำตาล เนื่องจากเป็นแม่น้ำสายสั้นๆ ไหลผ่านตลิ่งสูงชัน ทำให้กระแสน้ำกัดเซาะตลิ่งที่เป็นดินสีแดงทำให้น้ำขุ่นเป็นสีน้ำตาล
- ส่วนแม่น้ำโขงเป็นแม่น้ำสายยาวมีสีเขียวใส ที่มีต้นกำเนิดมาจากเทือกเขาสูงในทิเบต เมื่อแม่น้ำสองสายนี้มาบรรจบกันจึงทำให้เป็นแม่น้ำสองสีขึ้น
-ริมฝั่งน้ำเหือง ของทั้งดินแดนของประเทศไทยและประเทศลาว ชาวบ้านมีวิถีชีวิตที่คล้ายคลึงกันนั้นก็คือ มีการหาปลาและปลูกพืชผักริมตลิ่ง ไว้เป็นอาหารและขายสร้างรายได้ให้ครอบครัว และมีการไปมาหาสู่กันมาช้านาน ดังคำบอกเล่าของ ชาวบ้านลุ่มน้ำโขงแห่งนี้ว่า “ญาติพี่น้องส่วนหนึ่งในหมู่บ้านมาจากฝั่งลาว คนหนุ่มคนสาวฮักแพงกัน ก็สร้างครอบครัวด้วยกัน ทำให้ไปมาหาสู่กันตลอด จนมีคำเว้าติดปากกันว่า "กินเหล้าบ้านเฮา กินลาบบ้านเขา” ซึ่งแสดงให้เห็นถึงสายสัมพันธ์ความเป็นพี่น้องกันของทั้งสองแผ่นดินที่มีมาอย่างยาวนาน แม่น้ำเหืองและแม่น้ำโขงเป็นเพียงสัญลักษณ์ที่บ่งบอกถึงการแบ่งแยกกันทางภูมิประเทศเท่านั้น แต่มิอาจแบ่งแยกสายสัมพันธ์ของความเป็นพี่น้องของชาวบ้านได้
- ริมฝั่งปากน้ำเหืองหรือบริเวณแม่น้ำสองสีแห่งนี้ มีเครื่องมือหาปลาหลายชนิดวางทิ้งไว้ มีทั้งมอง ไซลั่น กะตั้ม ด่างกุ้ง
- วิถีการทำมาหากินของชาวบ้านที่มีการใช้ทรัพยากรธรรมชาติร่วมกันบริเวณปากน้ำเหือง บ้านท่าดีหมีนั้นมีชาวบ้านทั้งคนไทยและคนลาวออกหาปลาร่วมกันมีการวางเครื่องมือหาปลาต่างๆ เช่น มอง ไซ เบ็ด ตรงบริเวณนี้กันมากและปะปนกันไป ซึ่งชาวบ้านทั้งสองฝั่งมีการจับจองวางเครื่องมือหาปลาร่วมกัน
- มีตำนานของหมู่บ้านฝั่งลาวที่อยู่ติดบ้านท่าดีหมี ซึ่งเป็นแขวงไชยะบุรี ของประเทศลาวที่เล่าสืบต่อกันมาว่า “ มีฮุ้งหรือเหยี่ยวที่มีขนาดใหญ่กว่าคนอาศัยอยู่ในถ้ำที่บ้านฮุ้งทางฝั่งไทยแล้วบินมาจับคนในหมู่บ้านกินเกือบหมด เหลือชาวบ้านไม่กี่คนจึงพากันเข้าไปหลบอยู่ในกลองใบใหญ่ในวัดจึงทำให้รอด มาได้ทำให้หมู่บ้านนี้ไม่ร้างจนมีลูกหลานสืบต่อมาจนถึงทุกวันนี้ “
- สายสัมพันธ์ของ คนสองแผ่นดินในถิ่นนี้นั้นแน่นแฟ้นต่อกันเพียงใด แม้ทางการจะมีการแบ่งแยกดินแดนกันอย่างชัดเจน แต่มิอาจแบ่งแยกความเป็นพี่น้องของคนสองแผ่นดินนี้ได้"
-และทุกวันนี้..ณ ตรงบิรเวณแห่งนี้..ยังเป็นที่ตั้งของ"สกายวอล์ค เชียงคาน – เลย" อีกด้วย
**ห่างจากตัวเมืองเชียงคานประมาณ 22 กิโลเมตร บรรยากาศที่มองเห็นวิวแม่น้ำเหืองที่ไหลผ่านมาบรรจบแม่น้ำโขงได้แบบ 360 องศา สามารถมองเห็นแม่น้ำทั้งสองสีตัดกันอย่างชัดเจน และยังเป็นแม่น้ำที่กั้นชายแดนไทย-ลาวที่อยู่ฝั่งตรงข้าม"
“"แม่น้ำเหือง" กั้น ชายแดนไทย-ลาว .ที่ บ้านเหมืองแพร่ อ.นาแห้ว จ เลย”
*"คึกคักสงกรานต์กลางสะพานไม้ไผ่เชื่อมสัมพันธ์ ไทย-ลาว"
