บันทึกที่แล้ว  เป็นบันทึกเรื่อง  การวัดและประเมินผลทางภาษา(3)
การประเมินเกิดขึ้นในชีวิตของเราทุกวันอยู่แล้ว  ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง  การอยู่  การกิน  การแต่งกาย  ล้วนแล้วแต่มีการประเมินเข้าไปร่วมด้วยเสียทุกเรื่อง
เช่น  การแต่งกายที่ต้องเลือกให้เหมาะสมกับอากาศ  สภาพแวดล้อม 
อาหารการกินก็ต้องประเมินเรื่องรสชาติ  ราคา  คุณค่า  ให้เหมาะสมกับสุขภาพและความต้องการ
แทบจะทุกเริ่อง  แทบจะทุกกิจกรรมในแต่ละวัน  ที่เราผูกพันกับการประเมินมาโดยตลอด
ในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน  ก็เช่นเดียวกัน  เมื่อมีการสอนก็ต้องมีการสอบควบคู่กันไปเสมอ
เพียงแต่การวัดและการประเมินผลอาจจะเปลี่ยนรูปแบบไปตามยุคและสมัย 
ถ้าเราสอนโดยไม่มีการประเมินผลการสอน  เราก็จะไม่มีทางทราบเลยว่า  การสอนนั้นบรรลุเป้าหมายได้ในระดับใด
การวัดและประเมินผลการเรียน  เป็นองค์ประกอบหนึ่งของระบบการจัดการเรียนการสอน  ซึ่งผลจากการวัดและประเมินผล  สามารถนำไปใช้สำหรับแก้ไขปรับปรุงการเรียนการสอน  และตัดสินประเมินผลการเรียนของผู้เรียนได้
นอกจากนี้  ยังสามารถนำไปใช้ประโยชน์ในการบริหาร  การแนะแนว  การศึกษาวิจัย  เพื่อจะช่วยให้กิจกรรมทางการศึกษา  ได้รับการพัฒนาไปในทิศทางที่ถูกต้อง 
การวัดและประเมินผลที่ดี  จึงจำเป็นต้องวัดได้ครอบคลุมในสิ่งที่ต้องการวัด  และมั่นใจได้ว่าสามารถวัดสิ่งนั้นได้แน่นอน
 ครูอ้อยเคยอ่านพบวิธีการวัดและประเมินผล  ตั้งแต่วิธีการสังเกต  การสอบปากเปล่า  การสอบด้วยแบบสอบ  แบบความเรียง  แบบถูกผิด  แบบจับคู่  แบบเลือกตอบ  และการสอบภาคปฏิบัติ 
ต่อมาในปัจจุบันได้มีการพัฒนาวิธีการวัดและประเมินผลให้สอดคล้องกับวิธีการเรียนรู้มากยิ่งขึ้น  เพื่อให้ได้ผลการประเมินตรงกับสภาพจริงมากทีสุด 
การทดสอบจึงสัมพันธ์กับการจัดการเรียนการสอน  โดยไม่แยกออกเป็นเอกเทศจากกัน 
กล่าวคือ...การทดสอบ  ก็คือ  การเรียนการสอนอย่างหนึ่งที่มีจุดประสงค์ไปในทิศทางเดียวกันกับการเรียนการสอน  ตั้งแต่ระยะก่อนเรียน  ระยะระหว่างเรียน  และระยะหลังเรียน
แล้วครูอ้อยจะเขียนบันทึกต่อไปอีก....