ระหว่างดูแลห้องสอบเก็บคะแนนกลางภาค (วันนี้ ๒ ห้องรวมกัน ทั้งหมด ๗๐ คน) ผมนึกถึงหนังสือเล่มหนึ่งและเลยเถิดเป็นกลอนดังนี้

การศึกษา พาคนให้พ้นสัตว์

ช่วยขจัดชั่วหยาบตามวิถี

สู่มนุษย์สุดประเสริฐล้ำเลิศมี

คุณธรรมนำชีวีมิขาดสาย ฯ

หากยากไร้คุณธรรมนำความรู้

มิแตกต่างจากผู้หมดความหมาย

เห็นแก่ตัวเอาแต่ตนจนตัวตาย

คนถ่มถุยทุดน้ำลายใส่หน้าตน ฯ

ช่างเขาเถิดหากใครคิดทำชั่ว

อย่าเอาตัวเกลือกกลั้วให้มัวหม่น

ใครดี-ดี ใครชั่ว-ชั่ว ติดตัวตน

ไม่มีใครหนีพ้นวิบากกรรมฯ

หมายเหตุ : การศึกษาในความหมายนี้ หมายถึงการศึกษาเพื่อให้รู้ดีรู้ชั่ว รู้จักละอายในสิ่งที่ควรละอาย รู้จักเกรงกลัวในสิ่งที่จะเกิดผลร้าย รู้จักขวักไขว่ในสิ่งที่จะส่งผลอันเป็นคุณความดี