ความพอเพียงแห่งชีวิต

ตั้งแต่เกิดมาเป็นชีวิตหนึ่งในโลกนี้  นับว่าประเสริฐสุดแล้วกับการที่ได้เป็นลูก เป็นเด็ก เป็นวันรุ่น วัยผู้ใหญ่ ทำงาน มีครอบครัว  และมีลูก  นี่คือสัจธรรมและกงกำกงเกวียนแห่งชีวิต  มีใครคิดเช่นนี้บ้าง  การมีครอบครัวที่มีฐานะความเป็นอยู่ปานกลาง   ไม่ถึงกับยากจนหรือรำรวย  อาชีพรับราชการ  ไม่มีหนี้สิน  มีบุตรที่ดูแล้วไม่เกเรตั้งใจเรียน  นี่คือสิ่งที่พอเพียงแล้วสำหรับคนที่เป็นแม่  และเฝ้ารอดูอนาคตของลูก