ธมฺมนีติ ๑๐๐ มิตฺตกถา
ภาษิตของพ่อ
ลทฺธมตฺเถน คณฺเหยฺย ถทฺธมญฺชลิกมฺมุนา
ฉนฺทานุวตฺติยา มุฬหํ
ยถาภูเตน ปณฺฑิตํ ฯ
โคลงสี่สุภาพ
คนหยิ่งผูกจิตไว้ ด้วยวัน- ทาเฮย
คนโลภแบ่งสัน ประ โยชน์ให้
คนโว่สนับสนุนมัน ตะพัด
บัณฑิตผูกจิตได้ แต่ด้วยโดยตรง
อธิบายศัพท์
วันทา : ไหว้ แสดงอาการเคารพ
แบ่งสัน : แบ่งให้ตามสัดตามส่วนที่ควรจะได้ มักใช้เต็มๆว่า แบ่งสันปันส่วน
ตะพัด : ร่ำไป เรื่อยไปโดยเร็วอย่างกระแสน้ำไหล
บัณฑิต : ผู้ทรงความรู้ ผู้มีปัญญา นักปราชญ์
ถอดความ
คนเย่อหยิ่งเอาชนะใจได้ด้วยการไหว้ คนโลภเอาชนะใจด้วยการแบ่งผลประโยชน์ให้ คนโง่เอาชนะใจด้วยการสนับสนุนส่งเสริม ส่วนผู้มีปัญญานั้นเอาชนะใจได้ด้วยความจริงใจ
ดอกเฟื้องฟ้าสีแสด
ขอบคุณภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต
