กล่าวขานกันว่า ในสังคมทุกหนทุกแห่งตลอดทุกหย่อมหญ้า ย่อม ตกอยู่ในสภาพคล้าย ๆ กัน คือ แย่งอาหารกันกิน แย่งแผ่นดินกันอยู่ แย่งคู่พิศวาส และแย่งอำนาจกันปกครอง โอกาสของคนเราไม่เหมือนกัน เพราะโลกนี้ ต้องให้คนในโลกบริหารจัดการกันเอง ถ้าบริหารไม่ได้ ก็จะเกิดปัญหาสังคมตามมานั้นเอง

ปัญหาสังคมจะหมดไปถ้าเข้าใจสัจธรรมของชีวิต

ปัญหาสังคมจะหมดไปถ้าเข้าใจสัจธรรมของชีวิต

ดร.ถวิล อรัญเวศ

         มีการกล่าวขานกันว่า ในสังคมทุกหนทุกแห่งตลอดทุกหย่อมหญ้า ย่อม

ตกอยู่ในสภาพคล้าย ๆ กัน คือ

            แย่งอาหารกันกิน

               แย่งแผ่นดินกันอยู่

                   แย่งคู่พิศวาส

                      และแย่งอำนาจกันปกครอง

       แย่งอาหารกันกิน

              เพราะโอกาสและคุณภาพชีวิตคนเราไม่เท่ากัน มีทั้งยากดี

มีจน บ้างมีโชค บ้างอับโชค ก่อให้เกิดปัญหาอาชญากรรม ลักเล็กขโมยน้อย

ก็มี

      แย่งแผ่นดินกันอยู่

              เพราะที่อยู่อาศัย รวมทั้งพื้นที่ดินนับวันจะถูกจำกัด เพราะ

คนเริ่มมีมาก ไม่พอกัน ใครมีบ้านอยู่พอได้ซุกหัวนอนก็ดีไป แต่ถ้าใคร ๆ ที่ยังไม่มี

นี้แหละคือความทุกข์ยากลำบากในการดำรงชีวิต

     แย่งคู่พิศวาส 

             คือ บางคนก็ชอบพอในคนรักเดียวกัน ชอบคนสวย ชอบคนรวย

เพื่อจะได้มีชีวิตที่ดี หรือบางคนได้คู่ชีวิตที่ถูกใจ แต่มีอาการหึงหวง ถึงกับทำร้ายคนรัก ฆ่าคนรักจนตายก็มี

      แย่งอำนาจกันปกครอง 

           เพราะอำนาจเป็นใหญ่ในโลก ใคร ๆ ก็อยากดี อยากเด่น แต่ต้องประกอบด้วยคุณธรรม ถ้าไม่ประกอบด้วยคุณธรรม ได้มาผิดลู่ผิดทาง

นี้แหละคือหายนะทางสังคม และเป็นปัญหาจนต้องฆ่ากันตายก็มี

 

ปัญหาสังคมจะหมดไปถ้าเข้าใจสัจธรรมของชีวิต

            ปัญหาทุกปัญหาจะหมดไป ถ้าเข้าใจสัจธรรมแห่งชีวิต

            สัจธรรมของชีวิต คือ คนเราเกิดมา มาตัวเปล่า ต้องมาหาเอาบนโลกนี้

คนขยันย่อมหาทรัพย์ได้ ที่ใดมีคน ที่นั้นมีเงิน

            ทำอย่างไรจึงจะทำให้คนเขาควักเงินจากกระเป๋าของเขามาสู่กระเป๋า

ของเราได้ นี้แหละเป็นสิ่งสำคัญ

             แน่นอน เราต้องขยันทำมาหากิน ขยันเท่านั้น ยังไม่พอ ต้องรู้จักเก็บหอมรอมริบ และก็ดำรงชีวิตแบบพอเพียง  และต้องคบคนดีเป็นมิตร มีคู่ชีวิต

คู่รักคู่ฮาที่เข้าใจในชีวิตและใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาทเจียมเนื้อเจียมตัวเสมอ

            โอกาสของคนเราไม่เหมือนกัน เพราะโลกนี้ต้องให้คนในโลกบริหารจัดการกันเอง ถ้าบริหารไม่ได้ ก็จะเกิดปัญหาสังคมตามมานั้นเอง

          คนมีเงิน อาจถูกแย่งชิง ปล้นจี้ วิ่งราว

           ต้องขจัดปัญหาความยากจนออกไปให้ได้

           เมตตาธรรม ค้ำจุนโลก เอื้อเฟื้อแบ่งกัน ช่วยเหลือจุนเจือกัน แต่ไม่ใช่

เป็นคนชอบขอร่ำไป ต้องใช้ชีวิตในทางสุจริต มีความเพียรพยายาม

          คนเราเมื่อมาตัวเปล่า เวลาไปก็จะไปตัวเปล่าดังเช่นที่เรามา

          ใครมีโชคดีมีบารมีแห่งชีวิต  ต้องใช้ชีวิตไม่เพียงเพื่อตัวเองเท่านั้น แต่ควรจะเอื้อเฟื้อต่อมหาชน ส่งเสริมคนที่ใฝ่ดีให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีดั่งเช่นที่เรามีเราได้

         ปัญหาทุกปัญหาจะหมดไป ถ้ามีเมตตาธรรม เพราะเมตตาธรรมค้ำจุนโลก

ก่อให้เกิดความเข้าอกเข้าใจกัน ทำให้กันอยู่ร่วมกันของคนในสังคมมีสันติสุข

         ใครพอมีโอกาสดี ก็ช่วยแบ่งโอกาสดันดีแก่คนที่ใฝ่หาโอกาสนั้นอยู่

          อยากมีเงิน ต้องขยัน จะพานพบ

               อยากเรียนจบ ต้องขยัน หมั่นศึกษา

                   อยากพบรัก ต้องหมั่นเพียร เวียนไปมา

                         อยากมีหน้า ต้องเสนอหน้า อาสางาน..

                                            

           สุขสวัสดี โชคดี มีสุข หมดทุกข์โศกโรคภัยตลอดไป