ท้าวความว่า..ชนะ  ใจ..ตน..(ทำให้..ต้องหยุดย้อนกลับไปดูเวลาที่ผ่านๆไป…)ครั้งหนึ่งในชีวิต..ที่เคยให้..ความสำคัญ..ต่อชีวิตตน..ตามขั้นตอนประเพณี  นิยม..เรียนๆๆตามระบบ…ปลายทางที่หวัง  อนาคต  ความสำเร็จ  ด้วยตำแหน่งหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ..ครอบครัว…สังคม..(สิ่งแวดล้อม..ไม่มีใครพูดถึง..เมื่อเจ็ดสิบที่แล้ว..ธรรมชาติ..ยังพอมีให้ตักตวง..เพราะ  เรายังอยู่ในโลกแห่งความครอบงำ..ก็ว่าได้…(ด้าน ดี ที่โฆษณา..ทุนนิยม)..เราบากบั่นให้ไปถึงจุด  สูงสุด  ของค่านิยม  วัตถุ  และเงินตรา..นั้น..คือแผ่นกระดาษวัด  ความสำเร็จ..ที่มีตัวหนุนนำ..คือ..รัก โลภ โกธร  หลง.."เมื่อไม่ต้องดังความประสงค์..แน่  นอน..อารมณ์..ที่เกิด..จะบั่นทอน  ชีวิต..ไปตามบทบาท..ของอารมณ์นั้นๆ..ถ้า..ครอบคลุมไม่ได้..บางบท..คงลงนรก  ทั้งเป็น….

ย้อนกลับ  มาดูเวลา….เคยโกธร..ผิดหวัง…โชคดี  ที่หลุด บ่วง  “กรรม”  ตรงนั้นมาได้…ทุกวันนี้…อยู่ได้..สุขได้..ด้วยการ..ชนะใจ  ตน..ดังคำสอน  ท่าน .  #..."พุทธทาส อินทปัญโญ" #คนเรา หากเป็นทาส ของอารมณ์..ไม่เป็นอิสระแก่ ตนเองเลย..เพราะไม่รู้ว่าอารมณ์หรือทั้งปวง นั้นคืออะไร..นั่นเอง..(จบเรื่องเล่า ด้วยภาพ ตอนที่สาม….)…ขอบใจตน เอง ที่หลุด  จากวงจรอุบาทว์..  มาได้..จนทุกวันนี้….ได้ยลโฉม  ของคำว่า  “อิสระ”ดุจดังต้นไม้  ที่ยัง ยืนยงอยู่บนแผ่นดิน.. #บน กลางดิน  แกลลอลี่ชีวิต  เพื่อ  สังคมและ สิ่งแวดล้อม  วันนี้..ๆๆๆๆ…(ในบริบท..ของสิ่งแวดล้อม  ที่มีต้นไม้  เป็นสิ่งค้ำจุน  ชีวิต  ทุกๆชีวิต ให้  คงอยู่ด้วยกัน  ไป  นานแสนนาน…)….ด้วยรัก..จาก  ยายธี..