มองดู..ผู้..เบียดบัง..

เวียน..ว่าย..กันอยู่..ในวัฏร..แห่งนี้..กาลเวลา..

เกิด …งดงาม  หรือ  เปล่า..ดาย..

ช่วงแห่งกาล  งดงาม…ตามมา  ..เหี่ยวเฉา..ลมพัดพา.. ค้างเติ่ง..เป็น..ความ.."ตาย"…

สุดท้าย..สุขนิรันดร…สัมผัส..นิพานัง..