ใกล้จบแล้วลูกรักได้พักร้อน
สบายก่อนแล้วกลับนับหนึ่งใหม่
ชีวิตยังคงอยู่สู้ต่อไป
ถึงอย่างไรอย่าหลงจงก้าวเดิน
แล้วสี่ปีผ่านไปไวเหมือนฝัน
เธอสร้างสรรค์ศึกษาน่าสรรเสริญ
“กิจกรรม” “ความรู้” ชูจำเริญ
หนักและเบื่อเหลือเกินเดินผ่านมา
ทั้งเหน็ดเหนื่อยเมื่อยท้อเราก้อรู้
ลูกยังอยู่สู้ฝึกการศึกษา
ปรับนิสัยใจคอรอเวลา
จากธรรมดาดูเด่นเป็นบัณฑิต
ครูมอบของสองถุงที่มุ่งหวัง
ขอให้ฟังฝั่งไว้ก้องในจิต
ทั้งหมดจดงดงามในความคิด
เป็นเข็มทิศนำทางอย่างเที่ยงแท้
ถุงที่หนึ่ง “หลักธรรม” นำไปใช้
จงตั้งใจสวดมนต์จนแน่วแน่
ถุงที่สอง “วิชา” อย่าเชือนแช
เก็บไว้แค่ชีวิตดวงจิตตน
ถือเสบียงเป็นของทั้งสองถุง
แล้วหมายมุ่งเดินทางระหว่างหน
แม้นถึงคราวเราแย่แลอับจน
เสบียงตนค้นหามาเลี้ยงตัว
