สัปดาห์ที่ผ่านมา..ผมพบแม่ปังปอนด์สองครั้ง วันอังคารแม่มาประชุมในฐานะผู้ปกครองเกี่ยวกับการสอบโอเน็ตของลูกชายที่อยู่ชั้น ป.๖
ผมรู้สึกประทับใจที่แม่เสียสละเวลามาประชุม ทั้งที่ในช่วงเวลาเก้าโมงนั้นแม่ต้องยุ่งกับการขายผักในตลาดเช้าของตลาดสดเลาขวัญ
แม่ปังปอนด์ไปส่งและไปรับลูกทุกวันที่โรงเรียน วันศุกร์ที่ผ่านมาผมส่งเช็คให้แม่เป็นปกติ จ่ายเป็นค่ากับข้าวที่โรงเรียนซื้อตั้งแต่วันจันทร์ ผมรบกวนให้แม่ปังปอนด์อยู่คุยกับผมก่อนสักพัก
โดยมีปังปอนด์ ลูกชายคนที่สองซึ่งอยู่ป.๖ และมิ้นลูกสาวคนเล็กที่เรียนชั้นป.๒ นั่งอยู่ใกล้ๆ
ผมรู้จักแม่ปังปอนด์มา ๔ ปีแล้ว วันนี้ได้คุยกันใกล้ๆ ดูแม่ไม่แก่เลย ทั้งที่ทำงานหนักมาก รับผิดชอบครอบครัวและเลี้ยงลูกถึง ๓ คน
ลูกชายคนโตชื่อออมสิน ตอนนี้เรียนอยู่ชั้นม.๑ แม่สร้างความประหลาดใจให้ผม เมื่อย้ายลูกชายสองคนมาจากโรงเรียนใหญ่ ปีนั้นออมสินอยู่ชั้น ป.๔ ปังปอนด์อยู่ชั้น ป.๓
ปีต่อมาแม่ก็ส่งลูกสาวมาเรียนชั้นอนุบาล ๒ อีก และถึงแม้งานจะยุ่งยากขนาดไหน แม่ก็ให้เวลากับลูก ๓ คนได้เรียนอย่างราบรื่น ไม่เคยมีปัญหาใดๆเลย
“แม่ครับ...เห็นปังปอนด์บอกว่าแม่พาไปซื้อผักที่อู่ทองตอนตีสองหรือครับ”
“ใช่ค่ะ..แต่ไม่ได้ให้ไปทุกวันหรอกค่ะ”
“ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมเห็นเขาง่วงนอนในเวลาเรียนและก็ซึมๆไป”
“วันเสาร์นี้ต้องเรียนชดเชย ถ้าปังปอนด์ต้องช่วยแม่ขายของ ก็ไม่เป็นไรนะครับ”
“ไม่เป็นไรค่ะ หนูมาส่งได้”
พอแม่พูดคำว่ามาส่ง ทำให้ผมนึกถึงกับข้าวที่ซื้อร้านแม่ปังปอนด์มาตลอด แม่จะส่งตรงเวลา ยังไงก็ไม่เกินแปดโมง แม่จัดกับข้าวตามเมนูแต่ละวันอย่างรอบคอบและพิถีพิถัน
เลือกสรรแต่สิ่งดีๆ สดและสะอาดให้แม่ครัว โรงเรียนจึงไว้วางใจ ซื้อไก่ หมู เนื้อและผักปลา รวมทั้งผลไม้กับแม่ปังปอนด์ ทั้งที่ร้านแม่ขายเพียงผักสดเท่านั้น
เท่ากับว่าโรงเรียนได้อุดหนุนร้านของแม่ปังปอนด์ให้มีรายได้เพิ่มขึ้น ความขยัน ตรงไปตรงมาและมีมนุษย์สัมพันธ์ ทำให้แม่มีลูกค้าประจำมากมาย
“แม่เครียดไหม..ที่ต้องอดหลับอดนอนทำกินอยู่คนเดียว และได้ข่าวว่าออมสินเริ่มเป็นวัยรุ่น ออกจะดื้อๆบ้างแล้ว”
“ไม่หรอกค่ะ ก็ต้องอดทนและเข้าใจเขา เขาติดโทรศัพท์ แต่ก็บอกเขานะ ว่าแม่เหนื่อย ถ้าไม่อยากเรียนก็มาช่วยแม่ขายของ”
“แม่ครับ...ผมชื่นชมแม่นะ พัฒนาตนเองและครอบครัวได้ดีจริงๆ แม่ขยันและสู้ชีวิตมากเลยนะครับ ผมก็ได้แต่บอกปังปอนด์ให้รักแม่และช่วยงานแม่เยอะๆ”
“วันหยุด เขาก็ช่วยตลอดค่ะ ช่วงเช้าหนูอาจจะมาส่งลูกช้าบ้างไรบ้าง ครูไม่ว่านะคะ”
“ครับ ผมเข้าใจ ไม่เป็นไร แม่รักษาสุขภาพด้วยนะครับ”
วันนี้ ..ตีสอง..แม่ปังปอนด์ขับรถกลับจากการซื้อของมาขายที่ตลาด แม่เกิดอุบัติเหตุอย่างที่ไม่มีใครได้คาดคิด ชีวิตของแม่ได้หยุดพักแล้ว....
ผมมางานสวดพระอภิธรรมศพของแม่ปังปอนด์เป็นคืนแรก...ผมเคารพศพแม่ด้วยความรักและนับถือหัวใจแม่จริงๆ หลับให้สบายนะ....แม่ได้ทำหน้าที่แม่อย่างดีและสมบูรณ์แบบ ขอให้แม่เดินทางไปสู่..สัมปรายภพ..ด้วยเถิด...
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๔
